கருடபுராணம்

ஒரு சமயம், ஹரி பகவான் அருளால், பல்வேறு விலங்குகளுக்கும், பசுக்களுக்கும், மனிதர்களுக்கும் பயனுள்ள மருத்துவ முறைகள் மற்றும் மூலிகைகள் பற்றி விவரிக்கப்பட்டது. முதலில், பசையுடன் தயாரிக்கப்பட்ட பால், சிம்பி விதைகளுடன் கலந்து, அப்பமார்க எண்ணெயுடன் குடித்தால், நூறு பெண்களை திருப்திப்படுத்தும் சக்தி கிடைக்கும் என்று கூறப்பட்டது. பிறகு, ஹரி கூறினார்: ஒரு பசு தன் கன்றை ஏற்க மறுத்தால், அந்த பசுவின் பாலை உப்புடன் கலந்து கொடுத்தால், அந்தக் கன்று பசுவிற்கு மிகவும் பிடித்ததாகி விடும். மேலும், நாய் எலும்பை எடுத்து மாடு அல்லது எருமையின் கழுத்தில் கட்டினால், அவற்றில் உள்ள புழுக்கள் முற்றிலும் அழிந்து விடும்; இதில் எந்த சந்தேகமும் இல்லை. குஞ்சா வேரை பசுவிற்கு உணவாக கொடுத்தால், அவள் கருக்கலைப்பாள். அடுத்து, ஹரி சிவனிடம் கூறினார்: வருண பழத்தின் சாற்றை கையால் கிளறி குடுத்தால், நான்கு காலும் இரண்டு காலும் உடைய உயிரினங்களில் இருக்கும் புழுக்கள் அழிந்து போகும். ஜயா மூலிகையை புண்பட்ட இடத்தில் நிரப்பினால் புண் ஆறும்; யானை சிறுநீரை குடித்தால், பசு மற்றும் எருமையின் நோய்கள் குணமாகும். அடுத்ததாக, பார்லி மற்றும் அரிசியை அரைத்து, தயிருடன் கலந்து, பசு, எருமை அல்லது காளையின் பாலில் கலந்து கொடுத்தால், அது மிகவும் பயனளிக்கும். சரபுங்கா இலை உப்புடன் சேர்த்து குதிரைகளின் கம்பளத்தில் உள்ள நீர் புண்களை குணமாக்கும்; கற்றாழை இலை உப்புடன் கொடுத்தால் குதிரையின் கம்பளத்தில் உள்ள அரிப்பு தீரும். இதனைத் தொடர்ந்து, ஸூதர் கூறுகிறார்: இவ்வாறு தன்வந்திரி, சுஷ்ருதரிடம் மருத்துவம் குறித்து கூறினார்; இப்போது நான் அந்த மூலிகைகளின் பெயர்களைச் சுருக்கமாக சொல்கிறேன். முதலில், ஸ்திரா, விதாரிகந்தா, சாலபண்யா, சுமதி, லாங்கலி, கலசி, க்ரோஷ்டுபுச்சா, குஹா ஆகியவை குறிப்பிடப்படுகின்றன. புனர்னவா, பர்ஷாபூ, கடில்யா, காருணா, எரண்டா, உருவூக்கா, ஆமர்தா, வர்தமானகா ஆகியவையும் அறியப்பட வேண்டும். ஜஷா என்பது நாகபலா என்றும், ஷ்வதம்ஸ்ட்ரா என்பது கோக்ஷுரா என்றும் அழைக்கப்படுகிறது; சதாவரி, வரா, பீறு, பீவரி, இந்தீவரி, வரி ஆகியவை குறிப்பிடப்படுகின்றன. வியாக்ரீ என்பது பிரஹதி, கிருஷ்ணா, ஹம்ஸபாதி, மதுஸ்த்ரவா, தாமனி, கண்டகாரி, க்ஷுத்ரா, சிம்ஹி, நிதிக்திகா ஆகியவையும் உள்ளன. விருச்சிகா, திரயம்ரிதா, காளி, விஷக்னி, சர்ப்பதம்ஸ்ட்ரிகா, மர்கடீ, ஆத்மகுப்தா, ஆர்ஷேயி, கபிகச்சுகா ஆகியவை பெயரிடப்பட்டுள்ளன. முத்கபர்ணா என்பது க்ஷுத்ரசஹா; மாஷபர்ணா என்பது மகாசஹா; த்யஜா, பரா ஆகியவை மகா என்று அறியப்படுகின்றன; டண்டயோனி, அங்கசஞ்ஞா; ந்யக்ரோதா என்பது வட்டா; அஸ்வத்தா என்பது கபிலா என்று அழைக்கப்படுகிறது. ப்லக்ஷா என்பது கர்தபாண்டா; பர்கடி என்பது கபீதனா; பார்த்தா என்பது காகுபா, தன்வி என்றும், அர்ஜுனா என்றும் அழைக்கப்படுகிறது. நந்திவிருக்ஷா என்பது பிரரோஹி, புஷ்டிகாரி என்றும் அழைக்கப்படுகிறது; வஞ்சுலா, வேதசா, பல்லாதா, அருஷ்கரா ஆகியவை குறிப்பிடப்படுகின்றன. லோத்ரா, சாரவகா, த்ரிஷ்டா, திரீடா ஆகியவை கூறப்படுகின்றன; பிரஹத்பலா என்பது மகாஜம்பு, பாலபலா என்பது மற்றொன்று. மூன்றாவது ஜலஜம்பு, அது நாடெயி என்றும் அழைக்கப்படுகிறது; கனா, கிருஷ்ணோபகுஞ்சி, சௌண்டி, மாகதிகா ஆகியவை குறிப்பிடப்படுகின்றன. பிப்பலி என்று அறிந்தவர்கள் கூறுகின்றனர்; அதன் வேர் கிரந்திகா; ஊஷணா என்பது மரிசா; சுண்டி என்பது உலகப் பெரிய மருந்து. வ்யோஷா என்பது மூன்று காரங்கள், அதேபோல் திரியுஷணா என்றும் அழைக்கப்படுகிறது; லாங்கலி என்பது ஹலினி; சேயசி என்பது கஜபிப்பலி. திராயந்தி என்பது திராயமாணா; உத்ஸாயா என்பது சுவஹா; சித்ரகா என்பது சிகி, வஹ்னி, அக்்னி என்றும் அழைக்கப்படுகிறது. ஷட்க்ரந்தா என்பது உக்ரா, வச்சா; ஷ்வேதா என்பது ஹைமவதி; குடஜா, விருக்ஷகா, சக்ரா, வத்ஸகா, கிரிமாலிகா ஆகியவை பெயரிடப்பட்டுள்ளன. கலிங்கா, இந்த்ரயவா, ஆரிஷ்டா—இவை விதைகளாக அறியப்பட வேண்டும்; முஸ்தகா என்பது மேகநாமா; கௌந்தி என்பது ஹரேணுகா. ஏலா என்பது பஹுலா; ஸூக்ஷ்மையிலா என்பது த்ருட்டி; பத்மா, பாரங்கா, காஞ்சி, ப்ராமணயஷ்டிகா ஆகியவை குறிப்பிடப்படுகின்றன. மூர்வா என்பது மதுரசா; தேஜனி என்பது திக்தவல்லிகா; மகாநிம்பா என்பது பிரஹந்நிம்பா; தீப்யகா என்பது யவானிகா. விடங்கா என்பது புழுக்களை எதிர்க்கும்; ராமடா என்பது ஹிங்கு; அஜாஜி என்பது ஜீரகா; காரவி என்பது உபகுஞ்சிகா. கடுகா, திக்தா, கடுகரோஹிணி ஆகியவற்றை அறிய வேண்டும்; தகரா என்பது சாய்ந்தது, வக்கரா என்பது வளைந்தது, சோசா என்பது த்வசவராங்ககா. உதீச்யா என்பது பாலகா; ஹ்ரீபேரா என்பது நீர் பெயர்களால் அறியப்படுகிறது; பத்ரகா என்பது தலசஞ்ஞா, சாரகா என்பது தஸ்கரா. ஹேமாபா என்பது நாககேசரா என்றும், அஸ்ருக்குங்குமா, காஷ்மீரா, பாஹ்லிகா என்ற பெயர்களும் உண்டு. அயோ என்பது இரும்பு, உலோகங்களுக்கான தொழில்நுட்பப் பெயர்களால் அறியப்படுகிறது; புரா, குடநட, மகிஷாக்ஷா, பலங்கஷா ஆகியவற்றையும் அறிய வேண்டும். காஷ்மரி என்பது கட்பலா; ஸ்ரீபர்ணா என்றும் அழைக்கப்படுகிறது; சல்லகி, கஜபக்ஷ்யா, பத்ரி, சுரபிஸ்த்ரவா ஆகியவை குறிப்பிடப்படுகின்றன. தாத்ரி என்பது ஆமலகி; விபிதகா என்பது அக்ஷா; பத்தியா என்பது அபயா; பூதனா என்பது ஹரீதகி. திரிபலா என்பது மூன்று பழங்களின் கூட்டாக அறியப்படுகிறது; உடகீர்யா என்பது நீளமான தண்டுடன் கரஞ்சா என்று அழைக்கப்படுகிறது. யஷ்டி என்பது யஷ்ட்யாஹ்வயா; மதுகா என்பது மதுயஷ்டிகா; தாதகி என்பது தாம்ரபர்ணா; சமங்கா என்பது குஞ்ஜரா. சிதா என்பது மலயஜா, அது குளிர்ச்சி தரும்; கோஷீர்ஷா என்பது வெள்ளை சந்தனம்; ரக்தா என்பது சந்தனம், இரண்டாவது ரத்த சந்தனம். காகோலி என்பது வீரா என்று நினைவுகூரப்படுகிறது; வயஸ்யா என்பது அர்கபுஷ்பிகா; ஸ்ரிங்கி, கர்கடஸ்ரிங்கி, மகாகோஷா ஆகியவை குறிப்பிடப்படுகின்றன. துகாக்ஷிரி, மங்களகரமான வாஞ்சி என்பது வம்சலோசனா; ம்ருத்விகா என்பது திராட்சை; கோஸ்தனிகா என்றும் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. உஷீரா, ம்ருணாலா, சேவ்யா, லாமஜ்ஜகா, சாரா, கோபவல்லி, கோபி பத்ரா ஆகிய மூலிகைகளும் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன. இவ்வாறு, புனிதமான மூலிகைகளும் அவற்றின் நன்மைகளும், பசுக்களுக்கும், மனிதர்களுக்கும், பல்வேறு உயிரினங்களுக்கும் மருத்துவமாகவும், பாதுகாப்பாகவும் கடவுள் அருளால் விவரிக்கப்பட்டன.