கருடபுராணம்

தன்வந்திரி மகரிஷி, சுஷ்ருதரிடம் அருளிச்செய்தார்: “ஓ சுஷ்ருதா, உடல் கடுமையாக, வலியுடனும், இருண்ட நிறத்துடனும் காணப்படும்போது, இது குணப்படுத்த இயலாததாகக் கருதப்படுகிறது; இது தலைப்பாகம் வரை பாதிப்பை ஏற்படுத்தும். அப்போது வாயு, நரம்புகள், உடல் அனைத்தும் பாதிக்கப்படுகின்றன. ஒரு இறக்கை அழிந்துவிட்டால், அதை இறக்கை ஊனமடைதல் என்று அழைப்பர்; உடலின் பாதி செயலிழந்து உணர்வற்றதாகிவிடும். சிலர் ஒரே ஒரு அங்கத்தில் நோய் ஏற்படுவதை அறிகிறார்கள்; மற்றவர்கள் கையடிக்குள் வலி ஏற்படுவதை அறிவர். ஆனால், வாயு முழு உடலிலும் பரவி விட்டால், அசைவும் திடுக்கிடும் நிலை ஏற்படும். முழுமையாக வாயுவால் உண்டாகும் ஊனமையினை குணப்படுத்துவது மிக கடினம்; மற்ற காரணிகள் சேரும்போது, அது அதிகரித்து உடல் சுருங்குதலை ஏற்படுத்தும். ஜீரணிக்கப்படாத பசியும், கபமும் நரம்பு வழிகளை அடைத்துவிட்டால், அங்கங்கள் வலுவிழந்து உறைபோய் விடும்; இப்படிப்பட்ட நிலையில் 'தண்டாபதானக' என்ற நிலை எப்போதும் குணமடையாது. வாயு தோள்பொறியின் அடிப்பகுதியில் எழும்பி, அங்குள்ள நரம்புகளை இறுக்கும்போது, வெளிப்புற சுரப்பும், பின்பு கையில் நோய் உண்டாகும். விரல் அடிப்பகுதியிலும், கைபின்புறத்தில் உள்ள நரம்புகளிலும் பாதிப்பு ஏற்பட்டால், கை செயலிழக்கும்; இதை 'விபூசி' என அழைப்பர். வாயு இடுப்பில் இருந்து தொடக்க நரம்புகளை பாதிப்பின் மூலம், ஒருவர் குண்டாகி விடுகிறார்; இரு தொடைகளும் பாதிக்கப்பட்டால், முழுமையாக ஊனமடைந்தவராகிவிடுவார். நடக்கத் தொடங்கும் போது நடுங்குகிறார், நடையில் தடுமாறுகிறார்; இது 'கலாயகஞ்ஜ' எனப்படுவது, கூட்டு மற்றும் நரம்புகள் தளர்வதால் ஏற்படுகிறது. உணவாக குளிர்ந்ததும், வெப்பமானதும், திரவம், உலர்ந்தது, கனமானது, எண்ணெய் கலந்தது ஆகியவற்றை, ஜீரணிக்கப்பட்டதாகவோ, இல்லையோ, மீறி எடுத்தல், அதிக உழைப்பு, மனக்கிளர்ச்சி, எண்ணெய் உணவு, தூக்கம் இழப்பு ஆகியவை வாயுவை அதிகரிக்கச் செய்கின்றன. உகந்த நேரத்தில் கபம் அதிகமாகச் சேரும்போது, அது மற்ற ஹுமர்களை அடக்கி, உடல் முழுவதும் பரவுகிறது. கபம் தொடை எலும்புகளில் நிரம்பி, உறைதலை ஏற்படுத்தும்; எலும்பும் நரம்பும் பாதிக்கப்படுகின்றன; வாயுவால் தொடை குளிர்ச்சி அடைகிறது. உடல் உறுப்புகள் இருண்டும், உறைதலும், சோர்வும், மயக்கம், வலி, காய்ச்சல் ஆகியவை தோன்றினால், இதை 'தொடை உறைதல்' என அழைப்பர்; மற்றவர்கள் இதை 'வெளிப்புற வாயு' எனக் கூறுவர். மூட்டு பகுதியில் வாயு மற்றும் இரத்தம் சேர்ந்து வீக்கத்தை உண்டாக்கி, மிகுந்த வலியுடனும், பெரிய நரி தலை போன்று இருக்கும்; இதை 'க்ரோஷ்டுகசீர்ஷ' என அழைப்பர். பாதங்களில் வலி, சமமில்லாத நிலை, அதிக உழைப்பால் ஏற்படும்போது, வாயு குதிகால் பகுதியில் தாக்கினால், அதை 'வாதகண்டக' என அழைப்பர். வாயு மரங்காலில், விரலில், நாபியில், கழுத்தில் தாக்கினால், அசைவு குறையும்; இதை 'கிருத்தரசி' என அழைப்பர். பாதங்களில் கூப்பிடும் உணர்வு அல்லது உணர்விழப்பு ஏற்பட்டால், அது 'பாதஹர்ஷ' எனப்படுகிறது; இது கபம் மற்றும் வாயுவின் அதிகரிப்பால் உண்டாகும். வாயு பித்தம், இரத்தத்துடன் சேர்ந்து பாதங்களில் எரிச்சலை ஏற்படுத்தும்; நடக்கும்போது அந்த எரிச்சல் வெளிப்படையாக தெரியும். இப்போது, தன்வந்திரி தொடர்ந்தார்: “ஓ சுஷ்ருதா, வாதரக்தம் எவ்வாறு உண்டாகிறது என்பதை விளக்குகிறேன்; கவனமாக கேள். பொருந்தாத, அதிகமான உணவு, கோபம், பகலில் உறங்குதல், இரவில் விழித்திருத்தல் ஆகியவை இதற்குக் காரணம். வாதசோணிதம் பொதுவாக மென்மையானவர்கள், தவறான உணவு வாழ்நிலை கொண்டவர்கள், பெருமளவு உடல் கொண்டவர்கள், வசதியான வாழ்க்கை நடத்துபவர்களை அதிகம் தாக்குகிறது. உடலில் வெப்பம் அல்லது தவறான சுத்திகரிப்பு காரணமாக இரத்தம் தூய்மையிழக்கும் போது, வாயு அல்லது குளிர் காற்றால் அது கிளறப்படுகிறது; அப்போது வாயு புலம்பி, இயல்பற்ற முறையில் நகர்கிறது. அப்படி பாதிக்கப்பட்ட இரத்தம் வாயுவால் தடுத்து, முதலில் அதை மோசமாக்கி, பின்னர் குடல் பகுதியில் வலி அல்லது வாதரக்தம் உண்டாக்குகிறது. முதலில் உறைதலை ஏற்படுத்தி, பின்பு உடல் முழுவதும் பரவுகிறது; குறிப்பாக, கனத்த தன்மை, வாந்தி போன்ற அறிகுறிகள் தோன்றும். பின்னர், இது 'சாம்புத' எனப்படும் குஷ்டம் போன்று, முழங்கால், கால், தொடை, இடுப்பு, தோள், கை, விரல், பாதம், மூட்டு ஆகியவற்றை தாக்கும். படபடப்பு, நரம்பு இழுக்குதல், ஊசி குத்தும் வலி, உடல் கனத்தல், உணர்விழப்பு ஆகியவை மீண்டும் மீண்டும் தோன்றி மறையும். சில சமயம் பாதத் தாளிலோ, கையிலோ ஆரம்பித்து, எலும்பில் ஓடும் எலி போல், உடல் முழுவதும் விரைவாக பரவும். முதலில் இது தோல், மாமிசத்தில் மட்டுமே இருக்கும்; காலப்போக்கில், உடல் முழுவதும் ஆழமாக ஊடுருவும். இடுப்பு போன்ற இடங்களில், தோல் தாமிரம், கருப்பு, சிவப்பு நிறமாக மாறும்; வீக்கம், உறைந்த கட்டிகள், புன்சோறு, வாயு எலும்பு, மஜ்ஜை ஆகியவற்றை ஊடுருவும். உட்புறமாக, இது வெட்டும் போல் நகரும், இடைச்சிற்று ஒலி எழும், வேகமாக நகரும்; உடல் முழுவதும் பரவி, குண்டு, ஊனமடைதலை உண்டாக்கும். வாயு அதிகரிக்கும் போது, கடும் வலி, நரம்பு இழுக்குதல், உடல் முறிவு, வீக்கத்தில் உலர்ச்சி, கருப்பு நிறம், நிறமாற்றம் ஆகியவை ஏற்படும். இரத்தம் அதிகரிக்கும் போது, வீக்கம், சிவப்பு நிறம், சுரசுரப்பு, எண்ணெய், உலர் சிகிச்சை பலனளிக்காது, அரிப்பு, ஈரப்பதம் ஆகியவை உண்டாகும். பித்தம் அதிகம் இருந்தால், எரிச்சல், மயக்கம், கசப்புச் சுவை, அறிவிழப்பு, மயக்கம், தாகம், தொடுதலை சகிக்கமுடியாமை, கடும் வலி, உலர்ச்சி, புன்சோறு, கடும் வெப்பம் ஆகியவை ஏற்படும். கபம் அதிகரிக்கும்போது, உறைதல், கனத்தல், தூக்கமூட்டம், எண்ணெய்ப்போன்று, குளிர்ச்சி, லேசான அரிப்பு, மந்தமான வலி; எல்லா ஹுமர்களும் சேரும்போது, எல்லா அறிகுறிகளும் ஒன்றாகத் தோன்றும். ஒரு ஹுமர் மட்டுமே பாதித்தால், அதை கட்டுப்படுத்த இயலும்; இரண்டு ஹுமர்கள் இருந்தால், அது சமாளிக்க இயலும்; ஆனால் மூன்று ஹுமர்களும் சேர்ந்தால், அது விரைவில் அழிவை உண்டாக்கும், கடும் ரக்தபித்தத்தை தரும். வாயு விரைவாக உறுப்புகளில் உள்ள இரத்தத்தை தாக்கி, குறிப்பாக மூட்டுகளில், நரம்பு வழிகளை அடைத்து, வலியுடன் உயிரை பறிக்கக்கூடும். ஐந்துவகை உயிர்வாயு உலர்ச்சி, ஆவல், அதிகமான தாவுதல், மிகுந்த உணவு, காயம், வேகமான இயக்கம் ஆகியவற்றால் பாதிக்கப்பட்டால், அது மிகுந்த கிளர்ச்சியடைகிறது. அந்த கிளர்ச்சியில், கண்கள் மற்றும் பிற அறிவை பாதிக்கும்; மூக்கு அடைப்பு, எரிச்சல், தாகம், இருமல், மூச்சுத்திணறல் போன்ற நோய்கள் ஏற்படும். கழுத்து அடைப்பு, சளி இழப்பு, வாந்தி, பசியிழப்பு, மூக்கு நோய்கள், கழுத்து, தாடை, மேல் பகுதிகளில் வீக்கம் உண்டாகும். 'வ்யான' வாயு அதிக இயக்கம், குளியல், விளையாட்டு, இன்பங்களில் ஈடுபாடு, பொருந்தாத, உலர்ந்த, பயமூட்டும், கிளர்ச்சியூட்டும், மனம் தளர்க்கும் காரணிகளால் பாதிக்கப்படுகிறது.” இவ்வாறு, தன்வந்திரி, சுஷ்ருதருக்கு உடல் நோய்கள், அவற்றின் காரணங்கள், அறிகுறிகள், மற்றும் அவற்றின் பரிணாமங்களை அருளிச்செய்தார்.