கருடபுராணம்

சூர்ப்பணகையின் உந்துதலால், கரா, துஷணன் மற்றும் திரிசிரன் ஆகிய ராட்சசர்கள், நாற்பதினாயிரம் ராட்சசர்களுடன் வந்து ராமரைக் களத்தில் எதிர்த்தனர். ஆனால், ராமர் தனது அம்புகளால் அவர்களை யமலோகத்திற்கு அனுப்பினார். பின்னர், அந்த ராட்சசி மீண்டும் ராவணனைத் தூண்ட, ராவணன் சீதையைப் பறிக்க வரத் தீர்மானித்தான். அதற்காக, ராவணன் மாரீச்சனை ஒரு மான் உருவத்தில் மாற்றி, மூன்று குச்சிகளை ஏந்தி முன்னால் அனுப்பினான். சீதையின் வேண்டுகோளுக்கிணங்க, ராமர் அந்த மாரீச்சனை வேட்டி விழுத்தார். மரண வேளையில் மாரீச்சன், "அம்மா சீதே! லக்ஷ்மணா!" என்று கூவி விழுந்தான். அதை கேட்ட சீதை, லக்ஷ்மணனை அழைத்தாள்; லக்ஷ்மணன் வந்தபோது, ராமர் அவரைக் கண்டார். அந்த ராட்சசி, தன் மாயையைப் பயன்படுத்தி, "நிச்சயமாக சீதை பறிக்கப்பட்டுவிட்டாள்," என்று கூறினாள். இதை வாயிலாக, ராவணன் வாய்ப்பைப் பயன்படுத்தி ஜனகியின் மகளைப் பறித்து சென்றான். ஜடாயுவை வீழ்த்திய பின், வீரமான ராவணன் இலங்கைக்கு சென்றான்; அங்கே, அசோக வனத்தில் சீதையை காவலில் வைத்தான். அப்போது, ராமர் வந்து, வெறிச்சோடிய இலைமண்டபத்தைப் பார்த்து, ஜனகியின் நினைவில் துயரமடைந்தார்; அவளைக் கண்டுபிடிப்பதற்காகத் தேட ஆரம்பித்தார். பிறகு, ஜடாயுவுக்குத் தகுந்த பிராரம்பணை செய்து, தெற்கே பயணித்தார். அங்கே சுக்ரீவனுடன் நட்பை ஏற்படுத்தினார். அதன்பின், ராமர் ஒரு அம்பால் ஏழு பனைமரங்களைத் துளைத்து, கிஷ்கிந்தாபுரியின் வானரராஜா வாலியை வீழ்த்தினார். சுக்ரீவனை அரசனாக நிறுவி, தாமாக ரிஷ்யமூகத்தில் இருந்தார். சுக்ரீவன், மலை போன்ற பல வானரர்களை அனுப்பி, சீதையைத் தேட உத்தரவிட்டான். வானரர்கள், மகிழ்ச்சியுடன் மேற்கும், வடக்கும், கிழக்கும் ஆகிய திசைகளிலும், பின்னர் ஒன்று சேர்ந்து, தேடிப் பிரயாணம் மேற்கொண்டனர். தெற்குத் திசையில் தேடியவர்கள், காடுகள், மலைகள், தீவுகள், நதிகள், கரைகள் என எங்கும் தேடினர். சீதையை அடைய முடியாமல், உயிரை விட்டுவிடத் தீர்மானித்தனர். ஆனால், சம்பாதியின் வார்த்திகளில் உண்மை அறிந்து, வானரத் தலைவர் ஹனுமான் புரிந்துகொண்டான். ஹனுமான், நூறு யோஜனை அகலமான கடலைத் தாண்டி, அசோக வனத்தில் சீதையை கண்டான். அங்கே, ராட்சசிகள் மற்றும் ராவணனால் பயமுறுத்தப்பட்ட சீதை, "என் மனைவியாக வா" எனும் ராவணனின் வற்புறுத்தலிலும், ராமரை மட்டுமே நினைத்தாள். அப்போது, ஹனுமான், "நான் ராமரின் தூதன்; துயரப்படாதே, மைதிலி," என்று கூறி, ராமரின் மோதிரத்தை சீதைக்கு அளித்தான். "ராமர் உன்னை நினைவுகூரும்படி, எனக்கொரு அடையாளம் கொடு," எனக் கேட்டபோது, சீதை தன் கூந்தலில் இருந்த மணிமணியைக் கொடுத்தாள். "நீ ராமரிடம் விரைவில் வந்து என்னை மீட்டுச் செல்லும் வகையில் பேச வேண்டும்," என்ற சீதையின் வேண்டுகோளுக்கு, "அப்படியே நடக்கும்," என்று ஹனுமான் உறுதியளித்தான். பின்னர், அசோக வனத்தை அழித்தான். அக்ஷன் உள்ளிட்ட பல ராட்சசர்களை அழித்த ஹனுமான், இறுதியில் பிடிபட்டான். இந்திரஜித் அம்புகளால் கட்டப்பட்ட ஹனுமானை, ராவணனிடம் கொண்டு வந்தனர். "நான் ராமரின் தூதன்; மைதிலியை ராமரிடம் ஒப்படை," என்ற ஹனுமான் வார்த்தைகளைக் கேட்டு, கோபமடைந்த ராவணன், ஹனுமானின் வாலை தீயிட்டு எரியவிட்டான். அந்த வீர வானரன், தீயால் எரிந்த வாலுடன் இலங்கையை எரித்து, மீண்டும் ராமரிடம் திரும்பினான். பனசவனத்தில் பழம் உண்டு, சீதையைப் பார்த்துவிட்டு, ஹனுமான் ராமரிடம் சென்று, சீதையின் கூந்தல் மணியை வழங்கினான். இதைக் கண்ட ராமர், இலங்கைக்குத் திருப்பயணம் மேற்கொண்டார். அவருடன் சுக்ரீவன், ஹனுமான், அங்கதன், லக்ஷ்மணன் மற்றும் சரணாகதி வந்த விபீஷணனும் இணைந்தனர். பின்னர், ராமர், ராவணனின் சகோதரனை இலங்கையின் அரசனாக வைக்கும் தீர்மானம் செய்தார். நளனுடன் இணைந்து, கடலைக் கடக்கும் பாலம் கட்டினர். சுவேல மலையில் நின்று, ராமர் இலங்கையை நோக்கிப் பார்த்தார். அப்போது வீரமான வானரர்கள், நீலன், அங்கதன், நளன், ஜாம்பவன், மைந்தன், த்விவிதன் மற்றும் புகைபோன்ற கண்கள் கொண்ட ராட்சச தலைவர்கள் நகரத்தை அழிக்கத் தொடங்கினர். ராமர், லக்ஷ்மணன் மற்றும் வானரர்களுடன் சேர்ந்து, பெரும் கரிய குவியல்போன்ற ராட்சசர்களை அழித்தார். வித்யுஜ்ஜிஹ்வன், தூம்ராக்ஷன், தேவாந்தகன், நராந்தகன், மகோதரன், மகாபார்ஷ்வன், அதிகாயன் உள்ளிட்ட பல வீரர்களை வீழ்த்தினார். கும்பன், நிகும்பன், மத்தன், மகராக்ஷன், அகம்பன், ப்ரஹஸ்தன், மற்றும் பெரும் வீரன் கும்பகர்ணன் ஆகியோர்களையும் ராமர் அழித்தார். லக்ஷ்மணன் ராவணனை ஆயுதங்களால் தாக்க, ராமர் அவன் கரங்களை துண்டித்து அவனை வீழ்த்தினார். பின்னர், பரிசுத்தமான சீதையை ஏற்று, ராமர், வானரர்களுடன் புஷ்பக விமானத்தில் அயோத்தி நகருக்கு புறப்பட்டார். அங்கு, தன் மக்கள் அனைவரையும் தன் பிள்ளைகள்போல் பாதுகாத்து, பத்து அஸ்வமேத யாகங்களை நடத்தி, கயாவில் பித்ரு தர்ப்பணம் செய்தார். ராகவன், முன்னோர்களுக்குரிய கிரியைகளைச் செய்து, தன் புதல்வர்கள் குஷன், லவனை ராஜ்யத்தில் அமர்த்தினார். ராமர் பதினொன்றாயிரம் ஆண்டு நாட்கள் ஆட்சி செய்தார். சத்ருக்னன், லவணனை மற்றும் ஷைலுஷன் என்னும் அரக்கனை அழித்தான். அகஸ்தியர் உள்ளிட்ட முனிவர்களுக்கு வணங்கி, அரக்கர்களின் தோற்றத்தை அறிந்து, தன் பணி நிறைவேறியவன் போல, அயோத்தி மக்களுடன் வைகுண்டத்தை அடைந்தான். பிரம்மா கூறினார்: "இப்போது நான் ஹரிவம்சத்தை அறிவிப்பேன்—கிருஷ்ணரின் பரம மகிமையை. வசுதேவரும் தேவகியும் சேர்ந்து வசுதேவ-பாலர் பிறந்தார். தர்மத்தை பாதுகாக்கவும், அதர்மத்தை அழிக்கவும், கிருஷ்ணர், பூதனையின் மார்பை உறிஞ்சிப் பாழாக்கினார். உள்காட்டில், சக்கர வண்டி கவிழ்ந்தது, இரட்டை அர்ஜுன மரங்கள் உடைந்தன, காளியன் என்ற பாம்பை அடக்கியார், தேனுகன் என்ற கழுதையை வீழ்த்தினார். கோவர்த்தன மலையை தூக்கி, இந்திரனால் வழிபட்டார்; ஹரி, பூமியின் பாரத்தை நீக்கும் தன் பிரணயத்தை நிறைவேற்றினார். அர்ஜுனன் மற்றும் பிறரை பாதுகாக்க, அரிஷ்டன் போன்ற அரக்கர்களை அழித்தார்; கேசி அரக்கனை கொன்றார்; இதனால், ஆயர்கள் மற்றும் பிறரும் மகிழ்ந்தனர்.