கருடபுராணம்

இராமாயணத்தின் இந்தப் பகுதிகளில் நிகழ்ந்த புனிதமான நிகழ்வுகள் இவ்வாறு தொடர்கின்றன: பிரமாண்டமான திருமண விழாவில், வீரராகிய லக்ஷ்மணன் ஊர்மிளாவை மணந்தார்; பரதன் மாண்டவியை மணந்தார்; சத்ருக்னன் கீர்த்திமதியையும், குசத்வஜனின் மகளையும் மணந்தார். பின்னர் இராமர் மற்றும் அவருடைய சகோதரர்கள், தங்கள் தந்தைகளுடன் அயோத்தியாவுக்குச் சென்று அங்கிருப்பதற்காகப் புறப்பட்டார்கள். அந்த நேரத்தில், சத்ருக்னனும் பரதனும் தங்கள் மாமனார் யுதாஜிதிடம் சென்றனர். அவர்கள் அங்கு சென்றபோது, அந்தச் சிறந்த அரசன் ராஜ்யத்தை வழங்கத் தயாராக இருந்தார்; ஆனால் அப்பொழுது கைகேயியின் வேண்டுகோளின்படி, அவர் தனது மகனுக்காகவே அதைக் கொடுக்க எண்ணினார். இராமருக்குப் பதினான்கு ஆண்டுகள் வனவாசம் விரும்பப்பட்டது; தந்தையின் மங்களத்திற்காக இராமர், லக்ஷ்மணனும் சீதையும் உடன் கொண்டு புறப்பட்டார். அரசை புல்லாகக் கருதி, இராமர் ஸ்ருங்கவேரபுரத்திற்கு சென்றார்; அங்கிருந்து தேரை விட்டு, பிரயாகத்திற்கும், பிறகு சித்ரகூட மலையிற்கும் சென்றார். இராமரிடமிருந்து பிரிந்த துக்கத்தில், தந்தை அரசன் பரலோகத்திற்குச் சென்றார்; அதன்பின், பரதன் தன் படையுடன் வந்து, இறுதிக் கிரியைகளை முடித்துவிட்டு இராமரிடம் பேசினார். அயோத்தியாவுக்கு வந்த பரதன், "அரசை நீயே ஆள வேண்டும், ஞானியாவாய் இருக்கின்றீர்" என்று கூறினார். ஆனால் இராமர் அதை ஏற்க விரும்பவில்லை; பதிலுக்கு தனது பாதுகைகளை பரதனிடம் அரசுக்காக வழங்கினார். அதன் பிறகு, பரதன் அனுமதியுடன், நந்திகிராமத்தில் வசித்து, விரதமாக, பக்தியோடு இராமனின் ராஜ்யத்தை ஆட்சி செய்தார்; ஆனால் அயோத்தியாவுக்குள் செல்லவில்லை. இராமர் சித்ரகூடத்திலிருந்து புறப்பட்டு, அத்ரி முனிவரின் ஆசிரமத்திற்குச் சென்றார்; அங்கு சுதீக்ஷணருக்கும் அகத்தியருக்கும் வணங்கி, தண்டகாரண்யமாகும் காட்டிற்குள் நுழைந்தார். அங்கே, சூர்ப்பணகா என்ற ராட்சசி பகை மனதுடன் வந்து, இராமனால் தனது மூக்கு, காதுகள் துண்டிக்கப்பட்டு விரட்டப்பட்டாள். அவளது தூண்டுதலால், காரன், தூஷணன், த்ரிசிரன் ஆகியோர், பதினான்கு ஆயிரம் ராட்சசர்களுடன் வந்தனர். இராமர் அத்தனை பேரையும் அம்பால் யமபுரிக்குத் தள்ளினார். பின்னர், அந்த ராட்சசியின் தூண்டுதலால், இராவணன் சீதையைப் பிடிக்க விரும்பி வந்தான். அவன் மாரீசனை ஒரு மான் வடிவில் மூன்று தண்டுகளுடன் முன்னோடியாக அனுப்பினான்; சீதையின் வேண்டுகோளால் இராமர் மாரீசனை வதைத்தார். இறக்கும் போது மாரீசன் "அம்மா சீதே! லக்ஷ்மணா!" என்று கூவினான்; இதைக் கேட்ட சீதையின் அழைப்பால் லக்ஷ்மணன் வந்தார், இராமரும் அவரைக் கண்டார். அந்த ராட்சசி தன் மாயையால் "நிச்சயம் சீதை பறிக்கப்பட்டுவிட்டாள்" என்று கூறினாள்; இராவணன் அந்த வாய்ப்பைப் பயன்படுத்தி ஜனகியின் மகளைப் பிடித்து சென்றான். ஜடாயுவை வதை செய்த இராவணன், சீதையை இலங்கைக்கு அழைத்துச் சென்று அசோக வனத்தில் காவலில் வைத்தான். இராமர் வந்து, வெறிச்சோடிய கிழங்கு குடிலைப் பார்த்து, சீதையின் பிரிவால் துக்கத்தில் ஆழ்ந்து, அவளைத் தேடத் தொடங்கினார். ஜடாயுவுக்குத் தேவையான கிரியைகளை செய்து, முனிவரின் வழிகாட்டலின்படி தெற்குத் திசைக்குப் புறப்பட்டார்; அங்கே சுக்ரீவனுடன் நட்பை ஏற்படுத்தினார். ஒரே அம்பால் ஏழு பனை மரங்களைத் துளைத்து, பின்னர் கிஷ்கிந்தையில் வாழும் வாலியைக் கொன்றார். இராமர் சுக்ரீவனை அரசனாக நிறுவி, ரிஷ்யமூகத்தில் தங்கினார்; சுக்ரீவன், மலை போன்ற வானர சேனைகளை அனுப்பினார். சீதையைத் தேட, அவர்கள் மகிழ்ச்சியுடன் மேற்கும் வடக்கும் கிழக்கும் என எல்லாத் திசைகளிலும் புறப்பட்டனர்; பின்னர் அனைவரும் ஒன்று கூடியனர். தெற்குத் திசையில் தேடிய வானரர்கள், காடுகள், மலைகள், தீவுகள், ஆறுகள், கரைகள் என விசாரித்தனர். சீதையை காண முடியாமல், உயிர்துறப்பதாக தீர்மானித்தனர்; ஆனால் சம்பாதியிடம் கேட்ட செய்தியால், வானர சேனாதிபதி ஹனுமான் உண்மை அறிந்தான். ஹனுமான், நூறு யோஜன அகலமான கடலைத் தாண்டி, அசோக வனத்தில் சீதையை கண்டான். அங்கே, ராட்சசிகளாலும் இராவணனாலும் சீதை மிரட்டப்பட்டாள்; இராவணன் "என் மனைவியாக வா" என்று கூறினாலும், அவள் மனதில் இராமனை மட்டுமே நினைத்தாள். ஹனுமான் அவளிடம் மோதிரத்தை வழங்கி, "நான் இராமனின் தூதன்; துக்கப்படாதே, மைதிலி" என்று சொன்னான். "நீங்கள் இராமனுக்கு நினைவூட்டும் ஏதேனும் சின்னம் தாருங்கள்" என்றான். அதைக் கேட்ட சீதை, தன் சடையில் இருந்த மாணிக்கத்தை ஹனுமானுக்கு வழங்கினார். "இராமர் விரைவில் என்னை மீட்கும் வகையில் அவரிடம் சொல்ல வேண்டும்" என்றாள்; ஹனுமான் "அப்படியே செய்வேன்" என்று ஒப்புக்கொண்டு, அசோக வனத்தை அழித்தான். அக்ஷன் உள்ளிட்ட பல ராட்சசர்களைக் கொன்ற பிறகு, ஹனுமான் தானும் பிணையில் சிக்கினான். இந்திரஜித்தின் அம்புகளால் கட்டப்பட்ட ஹனுமானைக் கண்டு, இராவணனிடம் தகவல் தெரிவிக்கப்பட்டது. "நான் இராமனின் தூதன்; மைதிலியை இராமனிடம் ஒப்படை" என்று ஹனுமான் கூறினான். இதைக் கேட்ட இராவணன் கோபத்தில், ஹனுமானின் வாலை தீ வைத்து எரித்தான். அந்த வீர வானரன், தீயில் எரியும் வாலுடன் இலங்கையை எரித்து, பிறகு இராமரிடம் திரும்பி வந்தான். தேன் வனத்தில் பழங்களை உண்டு, சீதையைப் பார்த்து வந்த ஹனுமான், இராமரிடம் சீதையின் சடையிலிருந்த மாணிக்கத்தையும் செய்தியையும் வழங்கினான். இராமர் இலங்கை நகரை நோக்கி புறப்பட்டார். சுக்ரீவன், ஹனுமான், அங்கதன், லக்ஷ்மணன் மற்றும் சரணாகதியாக வந்த விபீஷணனுடன் இராமர் இலங்கைக்குப் புறப்பட்டார். இராமர், இராவணனின் சகோதரனை இலங்கையின் அரசனாக அபிஷேகம் செய்து, நளனுடன் சேர்ந்து கடலுக்கு ஒரு பாலம் கட்டி அதைக் கடந்தார். சுவேல மலையில் நின்று இராமர் இலங்கை நகரத்தை நோக்கினார். அப்போது வீர வானரர்கள் - நீலன், அங்கதன், நளன் மற்றும் பிறர், ஜாம்பவான், மைந்தன், த்விவிதன் மற்றும் புகைபோன்ற கண்கள் கொண்ட ராட்சச தலைவர்கள் - இலங்கை நகரத்தை அழிக்கத் தொடங்கினர். இராமர், லக்ஷ்மணன் மற்றும் வானர சேனையுடன், கரிய நிலக்கடல்போன்ற பெரிய ராட்சசர்களை அழித்தார். அவர், வித்யுஜ்ஜிஹ்வன், தூம்ராக்ஷன், தேவாந்தகன், நராந்தகன், மகோதரன், மகாபார்ஷ்வன், அதிகாயன் போன்ற பல பலவான ராட்சசர்களை வதைத்தார். கும்பன், நிகும்பன், மத்தன், மகராக்ஷன், அகம்பன், பிரஹஸ்தன், மற்றும் வீரராகிய கும்பகர்ணன் ஆகியோரை இராமர் அழித்தார். லக்ஷ்மணன் இராவணனை ஆயுதங்களால் தாக்க, சக்தி வாய்ந்த இராமன் அவனது புயல்களைக் துண்டித்து அவனை வீழ்த்தினார். இவ்வாறு, இராமரின் வனவாசம் தொடங்கி, இராவணனை அழித்து, சீதையை மீட்ட புனிதமான நிகழ்வுகள் தொடர்ந்தன.