கருடபுராணம்

பாரத்ரத வம்சத்தில் நினைவு கூரப்படும் அரசர்கள் சுமதி, சுபால, நீத, சத்யஜித், விச்வஜித், மற்றும் ஈஷுஞ்சயா ஆகியோர்கள் ஆவர். இவர்களுக்கு பின்னர், மிகுந்த அதிர்மானம் இல்லாத, சுத்ர வர்க்கத்தைச் சேர்ந்த அரசர்கள் புவியில் ஆட்சி செய்வார்கள். அதன் பிறகு, பரமமான, நித்தியமான நாராயணர், ஸ்வர்க்கத்தின் ஆதியாகிய அவர், தாமே அவதரித்து இறங்குவார். இவ்வுலகில் மூன்று விதமான பிரளயங்கள் உள்ளன: அவ்வப்போது நிகழும் பிரளயம், மூலதத்துவ பிரளயம், மற்றும் பரப்ரளயம். இந்தப் பிரளயங்களில், பூமி நீரில் கரைந்துவிடும்; நீர், நெருப்பில்; நெருப்பு, காற்றில்; காற்று, ஆகாயத்தில்; ஆகாயம், அகந்தையில்; அகந்தை, புத்தியில்; புத்தி, மனதில்; மனம், பிராணனில்; பிராணன், அவ்யக்தத்தில்; அவ்யக்தம், பரமாத்மாவில் லயமாகும். இந்த ஆத்மா, பரமபுருஷனான விஷ்ணுவே; ஒரே நாராயணன், பரம்பொருள் ஆவர். உலகங்கள், ஸ்வர்க்கம் முதலிய அனைத்தும் அழிவுக்குரியவை; ஆனால் அவர் மட்டும் அழிவற்றவன், உயர்ந்தவன். அதனால், அரசர்களும் மற்றவர்களும் இறந்துவிட்டார்கள் என்பதால், பாவத்தைத் தவிர்க்க வேண்டும். தர்மத்தில் நிலைத்திருந்து, பாவத்தை விட்டு, ஒருவர் ஹரியை அடைய முடியும். பிரம்மா சொல்வதாவது: பகவான் ஹரி தாமே அவதரித்து, மனுக்கள் மற்றும் பிறரைப் பாதுகாத்தார்; அசுரச் செயல்களை அழித்து, வேதச் சட்டத்தையும் அதன் கிளைகளையும் காப்பாற்றினார். அவர், மீன் முதலான அவதாரங்களை எடுத்துக் கொண்டு, பிறவியில்லாதவன் பலமுறை அவதரித்தார். மீனாக அவதரித்து, குதிரைகளில் முட்டாளான ஹயக்ரீவனை அழித்தார். வேதங்களை மீட்டுக் கொண்டு, கேசவன் மனுக்கள் மற்றும் பிறரைப் பாதுகாத்தார். ஆமையாக அவதரித்து, மந்தரமலையைத் தாங்கினார். பாற்கடலைக் கடைக்கும் போது, தன்வந்தரி தேவன், நிரம்பிய குடம் ஏந்தி, அமிர்தத்துடன் வெளிப்பட்டார். அவர், அஷ்டாங்க ஆயுர்வேதத்தை சுஷ்ருதனுக்கு போதித்தார். ஹரி, பெண்முரண் எடுத்துக் கொண்டு, அமிர்தத்தை தேவர்களுக்கு வழங்கினார். பின்னர், வராக அவதாரத்தில், ஹிரண்யாக்ஷனை அழித்து, பூமியை உயர்த்தி, தேவர்களைப் பாதுகாத்தார். அதன்பின், நரசிம்மராக, மனித-சிங்க வடிவில், ஹிரண்யகசிபுவை அழித்தார்; தெய்த்யர்களை அழித்து, வேதம், தர்மம் மற்றும் பிறவற்றை பாதுகாத்தார். பிறகு, பரசுராமர், உலகின் அதிபதி, ஜமதக்னியிலிருந்து பிறந்தார். ஹரி, இருபத்து ஒன்று முறை பூமியில் க்ஷத்திரியர்களை அழித்தார். யுத்தத்தில் கார்த்தவீர்யனை அழித்து, பூமியை கஷ்யபனுக்கு வழங்கினார். யாகம் நிகழ்த்தி, வலிமையானவர் மகேந்திரமலையில் தங்கினார். பிறகு, பாபங்களை அழிக்கும் ராமன், நான்கு வடிவங்களில் அவதரிக்க வேண்டும். தசரதனுக்கு பிறந்த ராமன், அவருடைய தம்பி பரதனும், லட்சுமணனும், சத்ருக்னனும், ஜானகி எனும் சீதையும் பிறந்தனர். ராமன், தந்தையின் வாக்கை காக்க, தாய்மார்களின் நன்மைக்காக நடந்தார். அவர் ஸ்ருங்கிவேரபுரி, சித்ரகூடம், தண்டகாரண்யம் ஆகிய இடங்களுக்கு சென்றார். பின்னர், சூர்ப்பணகாவின் மூக்கை வெட்டி, கரன், தூஷணன் ஆகியோரையும் அழித்தார். இரவில் சுற்றும் அரக்கன் ராவணன் சீதையைப் பறித்துக்கொண்டான்; அவனையும், அவனது சகோதரனையும் இலங்கையில் அழித்து, விபீஷணனை அரக்கரின் அரசாங்கத்தில் அமர்த்தினார். விபீஷணனை அரசனாக நிறுவி, சுக்ரீவனும், அனுமனும் அருகில், சீதையுடன், புஷ்பக விமானத்தில் ஏறினார். லட்சுமணனுடன், தனது சொந்த நகரமான அயோத்தியாவுக்கு சென்றார்; அங்கு அரசை ஆட்சி செய்து, மக்கள், தேவர்கள் உட்பட அனைவரையும் பாதுகாத்தார். தர்மத்தை நிலைநாட்டி, அஷ்வமேதம் போன்ற யாகங்களைச் செய்தார்; ராமனின் ஆட்சியில் பூமி மகிழ்ந்தாள். சீதா, ராவணனின் இல்லத்தில் இருந்தபோதும், அவனை ஒருபோதும் எண்ணவில்லை; செயல், மனம், சொல் மூன்றிலும் எப்போதும் ராகவனுக்கே பக்தியுடன் இருந்தார். அந்த சீதா, தனது கணவருக்கு உண்மையுள்ளவளாக இருந்தார்; அனஸூயை போலவே. இப்போது, ஒரு பத்தினியின் மகிமையை நான் சொல்கிறேன். ஒருகாலத்தில், பிரதிஷ்டான நகரில் கவுஷிகன் என்ற ஒரு பிராமணர் இருந்தார்; அவர் குஷ்டரோகத்தால் பாதிக்கப்பட்டிருந்தார். அவருடைய மனைவி, கணவரை தெய்வமாகவே வழிபட்டாள். அவன் திட்டினாலும், அவனை தெய்வமாகவே எண்ணினாள். அவன் கட்டளையிட்டபடி, அவள் வெறுக்கத்தக்க பெண்ணை அழைத்து, கூடுதல் பணத்தை எடுத்துக்கொண்டு வந்தாள். அந்த வழியில், திருடன் ஒருவன் தூணில் குத்தப்பட்டிருந்தான்; மாண்டவ்யர் என்ற முனிவர் அந்த இருளில் மிகவும் வேதனையுடன் இருந்தார்; அந்த பிராமணனும் அங்கு வந்தார். கவுஷிகன், தனது மனைவியை தோளில் ஏந்திக் கொண்டு, மாண்டவ்யரின் பாதங்களைத் தட்டினார். மாண்டவ்யர், கோபத்தில், “நீ என் காலில் தொட்டதால், விடியற்காலையில் நீ மரணமடைவாய்” என்றார். இதைக் கேட்டுப் பிராமணியின் மனைவி, “சூரியன் உதயமாகாது” என்று பதிலளித்தாள். அதன் காரணமாக, சூரியன் உதயமாகாமல், பல வருடங்கள் இரவு நீடித்தது; இதனால் தேவர்கள் அஞ்சினர். அவர்கள் பிரம்மாவிடம் சென்றனர். அன்னபூணியின் மகன் பிரம்மா, “இவ்வாறு ஏற்பட்ட தவத்தையும், தவத்தால் மட்டுமே சமாதானப்படுத்த முடியும்” என்று கூறினார். பத்தினியின் பெருமையால் சூரியன் உதயமாகவில்லை; அவரது உதயமின்றி, இறந்தவர்கள் உட்பட எல்லோருக்கும் இருள் ஏற்பட்டது. எனவே, பத்தினியும் தவமுள்ள அனஸூயையைப் பிரார்த்தித்து, சூரியனை எழுப்பச் செய்யுங்கள் என்று கூறினார். தேவர்கள் அனஸூயையை வேண்டி, அவள் சூரியனை எழுப்பி, கணவரை உயிர்ப்பித்தாள். பத்தினிப் பெருமையில் சீதாவையும் மிஞ்சினாள் அனஸூயை. பிரம்மா சொல்வது: இப்போது பாபங்களை அழிக்கும், கேட்பவரை புனிதப்படுத்தும் ராமாயணத்தை நான் சொல்கிறேன். விஷ்ணுவின் நாபியில் இருந்து பிரம்மா பிறந்தார்; அவருடைய மகன் மரீசி. மரீசியிலிருந்து கஷ்யபன், அவரிலிருந்து ரிவி, அவரிலிருந்து மனு, மனுவின் வம்சத்தில் இக்ஷ்வாகு, அவரில் ரகு, ரகுவில் அஜன், அதில் வலிமைமிக்க தசரதன் பிறந்தார். தசரதனுக்கு நான்கு மகன்கள், வலிமைமிக்கோர்கள். கௌசல்யாவுக்கு ராமன், கைகேயிக்கு பரதன், சுமித்திரைக்கு லட்சுமணன், சத்ருக்னன் ஆகியோர் பிறந்தனர். ராமன், தந்தை, தாய்க்கு பக்தியுடன் இருந்தார்; விஸ்வாமித்ரரிடமிருந்து ஆயுதங்களைப் பெற்றார்; பின்னர், யக்ஷி தாடகையை அழித்தார். விஸ்வாமித்ரரின் யாகத்தில், வலிமைமிக்க ராமன் சுபாகுவை அழித்தார்; பிறகு ஜனகரின் யாகத்திற்கு சென்று, ஜானகியைக் (சீதையை) மணந்தார்.