கருடபுராணம்

அயுதாயு என்பவர் பிரபலமான ஒரு அரசர். அவருக்கு அக்ரோதனன் என்ற மகன் பிறந்தார்; அக்ரோதனனுக்கு ஆதிதி பிறந்தார், ஆதிதியிலிருந்து ரிக்ஷன் பிறந்தார். ரிக்ஷனுக்கு பீமசேனன் பிறந்தார்; பீமசேனனுக்கு திலீபன், திலீபனுக்கு பிரதீபன், பிரதீபனுக்கு தேவாபி பிறந்தார். பின்னர், சாந்தனு, பாஹ்லீகன் மற்றும் இன்னொருவர் என மூன்று சகோதரர்களாக இருந்தனர். பாஹ்லீகனுக்கு சோமதத்தன் பிறந்தார்; சோமதத்தனிலிருந்து பூரி மற்றும் பூரிஷ்ரவாஸ் என இரண்டு மகன்கள் பிறந்தனர். சாந்தனுவுக்கு சாலன் என்ற மகனும், கங்கையிலிருந்து பிறந்த மகாத்மா பீஷ்மரும், சத்யவதியிலிருந்து சித்ராங்கதன், விசித்ரவீர்யன் ஆகிய இருவரும் பிறந்தனர். விசித்ரவீர்யனின் மனைவிகள் அம்பிகா மற்றும் அம்பாலிகா. இவர்களிலிருந்து த்ருதராஷ்டிரன் மற்றும் பாண்டு பிறந்தனர்; ஒரு தாசியிலிருந்து விதுரன் பிறந்தார். வேதவியாசர், காந்தாரியிலிருந்து த்ருதராஷ்டிரனை பெற்றார்; த்ருதராஷ்டிரனுக்கு நூறு மகன்கள், முதலாவதாக துரியோதனன். பாண்டுவுக்கு ஐந்து மகன்கள் பிறந்தனர். அந்த ஐந்து பாண்டவர்கள், தங்கள் தாய் திரௌபதியால், ஒவ்வொருவரும் ஒருவராக, பிரதிபந்த்யன், ஸ்ருதசோமன், ஸ்ருதகீர்த்தி, சதானிகன், ஸ்ருதகர்மன் என்ற ஐந்து மகன்களை பெற்றனர். யௌதேயா, ஹிடிம்பா, கௌஷி, சுபத்ரிகா, விஜயா, ரேணுமதி ஆகியோர், அந்த ஐந்து பாண்டவர்களின் மற்ற மகன்களுக்கு தாய்மார்கள். பின்னர், தேவகன், கா, உட்டகச்சன், பரவி நிறைந்த அபிமன்யு, சுஹோத்ரன், நிரமித்ரன், மற்றும் அபிமன்யுவின் மகன் பரீக்ஷித் ஆகியோர் வந்தனர். பரீக்ஷித்துக்கு ஜனமேஜயன் பிறந்தார். அவர் பிறகு வந்த அரசர்களை நாம் கேட்கலாம். பின்பு, ஹரி சொன்னார்: சதானிகன், அஸ்வமேததத்தன், அதிசோமகன், கிருஷ்ணன், அனிருத்தன், உஷ்ணன், சித்ரரதன் ஆகியோர் அரசர்களாக இருந்தனர். அவர்களைத் தொடர்ந்து, சுசித்ரதன், வ்ருஷ்ணிமான், சுபேணன், சுனீதகன், ந்ருசக்ஷு, முகாபாணன், மேதாவி, ந்ருபஞ்சயன் ஆகியோர் வந்தனர். அவர்களைப் பின்பற்றி, பாரிப்லவன், மேதாவி, ந்ருபஞ்சயன், ப்ருஹத்ரதன், ஹரிஸ்திக்மன், சதானிகன், சுதானகன் ஆகியோர் வந்தனர். பின்னர், உடானன், அஹ்னினரன், டண்டபாணி, நிமித்தகன், க்ஷேமகன், அவருக்குப் பிறகு சூத்ரன், பின்னர் அவரது மகன், முன்னர் கூறப்பட்ட தந்தை ஆகியோர் வந்தனர். பிருஹத்பலர்களும், இக்ஷ்வாகு வம்சத்தில் பிறந்த அரசர்களும் குறிப்பிடப்படுகின்றனர். பிருஹத்பலனுக்குப் பிறகு உருக்ஷயன், பிறகு வத்ஸவ்யூஹன், அதன் பின் மற்ற அரசர்கள். வத்ஸவ்யூஹனிலிருந்து சூரியன், அவருக்கு மகனாக சகதேவன், ப்ருஹதாஷ்வன், பானுரதன், பிரதீச்சியன், பிரதீதகன், மனுதேவன், சுனக்ஷத்ரன், கின்னரன், அந்தரிக்ஷகன் ஆகியோர் வந்தனர். சூபர்ணன், கிருதஜித், தர்மவான் ப்ருஹத்ப்ராஜன், கிருதஞ்ஜயன், தனஞ்ஜயன், சஞ்சயன், சாக்யன் ஆகியோர் பிறந்தனர். சுத்தோதனன், பாஹுலன், சேனஜித், க்ஷுத்ரகன், சுமித்ரன், குடவன் ஆகியோர் பிறந்தனர்; சுமித்ரனிலிருந்து மகதர்கள் பிரசித்தி பெற்றனர். ஜராசந்தன், சகதேவன், சோமாபி, ஸ்ருதஸ்ரவாஸ், அயுதாயுஸ், நிரமித்ரன், சுக்ஷத்ரன், பஹுகர்மகன் ஆகியோர் வந்தனர். ஸ்ருதஞ்சயன், சேனஜித், பூரி, சுசி, க்ஷேம்யன், ஸுவ்ரதன், தர்மன், ச்மஶ்ருலன், த்ரிடசேனகன் ஆகியோர் பிறந்தனர். சுமதி, சுபலன், நீதன், சத்யஜித், விஸ்வஜித், ஈசுஞ்சயன் ஆகிய அரசர்கள் பார்‌ஹத்ரதர்கள் என நினைவுகூரப்படுகின்றனர். இவர்கள் பிறகு, மிகத் தீய சுத்ர குலத்திலிருந்து அரசர்கள் வருவர்; பிறகு, பரம புண்ணியவான், நித்யமான நாராயணன், சுவர்க்கத்தின் ஆதியாயவன், தானே அவதரிப்பார். அப்போது, ஒவ்வொரு கல்பப் பிரளயமும், தத்துவப் பிரளயமும், பரம பிரளயமும் நிகழும்; பூமி நீரில் லயமாகும், நீர் அக்னியில், அக்னி வாயுவில், வायु ஆகாசத்தில், ஆகாசம் அஹங்காரத்தில், அஹங்காரம் புத்தியில், புத்தி மனதில், மனம் பிராணனில், பிராணன் அவ்யக்தத்தில், அவ்யக்தம் பரமாத்மாவிலும் லயமாகும். அந்த ஆத்மா, பரம்பொருள், விஷ்ணு, ஒரே நாராயணன், புருஷன். மற்ற அனைத்தும், உலகங்களும், சுவர்க்கங்களும் அழிவுக்குரியவை; ஆனால் அவர் அழிவில்லாதவன், பரமானவன். அதனால், அரசர்களும் பிறரும் முடிவை எட்டியிருப்பதால், பாவங்களை தவிர்க்க வேண்டும்; நித்யமாக தர்மத்தை மேற்கொண்டு, பாவத்தை விட்டு, ஹரியை அடைய வேண்டும். பிரமா சொன்னார்: அந்த ஹரி தானே அவதரித்து, மனுக்கள் மற்றும் பிறரை காப்பாற்றினார்; அசுர ஒழுக்கத்தை அழித்து, வேத தர்மத்தையும் அதன் பிரிவுகளையும் பாதுகாத்தார். அவரது அவதாரங்கள் மீனிலிருந்து தொடங்கின. மீனாக அவதரித்து, குதிரைகள் நடுவில் முள்ளாய் இருந்த ஹயக்ரீவ அசுரனை அழித்தார். வேதங்களை மீட்டுத் தந்து, மனுக்கள் மற்றும் பிறரை காத்தார்; ஆமை அவதாரத்தில், மந்தர மலைக்கு ஆதரவாக இருந்தார். பாற்கடலைக் கடைந்தபோது, தன்வந்தரி தேவன், பூரணமான குடத்துடன், அமிர்தத்துடன் தோன்றினார். அவர், எட்டு வகை ஆயுர்வேதத்தை சுஷ்ருதனுக்கு போதித்தார்; ஹரி, மோகினியாக மாறி, அமிர்தத்தை தேவர்களுக்கு வழங்கினார். பிறகு, வராக அவதாரத்தில், ஹிரண்யாக்ஷனை அழித்து, பூமியைத் தூக்கி, தேவர்களைப் பாதுகாத்தார். அடுத்து, நரசிம்ம அவதாரத்தில், ஹிரண்யகசிபுவை அழித்து, தைத்யர்களை அழித்து, வேதத்தையும் தர்மத்தையும் காத்தார். பிறகு, பரசுராமர், உலகின் அதிபதி, ஜமதக்னியிலிருந்து பிறந்தார்; ஹரி, இருபத்து ஒன்று முறை பூமியில் க்ஷத்திரியர்களை அழித்தார். அவர், கார்த்தவீர்யரை யுத்தத்தில் அழித்து, பூமியை கசியபருக்கு வழங்கினார்; யாகம் முடித்து, மகேந்திர மலைக்கு சென்றார். பிறகு, ராமர், தீயவர்களை அழிப்பவர், நான்கு வகைப்பட, தசரதனின் மகனாகப் பிறந்தார்; அவருடன், இளைய சகோதரராக பரதன், லக்ஷ்மணன், சத்ருக்னன், மற்றும் ஜானகி (சீதா) ஆகியோர் வந்தனர். ராமர், தந்தையின் வாக்கை காப்பதற்காக, தாய்மாரின் நன்மைக்காக நடந்தார். அவர், ஸ்ருங்கிவேர், சித்ரகூடம், தண்டகாரண்யம் ஆகிய இடங்களுக்கு சென்றார்; அங்கே சூர்ப்பணகாவின் மூக்கை வெட்டி, கரன், தூஷணன் ஆகிய ராக்ஷஸர்களை அழித்தார். பிறகு, இரவில் திரியும் ராவணனும், அவரது சகோதரனும், லங்காபுரத்தில் சீதையைத் துரத்தி கொண்டு சென்றபோது, அவர்களை அழித்து, விபீஷணனை ராஜ்யத்தில் அமர்த்தினார். இவ்வாறு, விபீஷணனை ராக்ஷஸர்களின் அரசனாக வைத்து, சுக்ரீவன், ஹனுமான் ஆகியோரை உடன் கொண்டு, சீதையுடன், கணவனிடம் பக்தியுடன், புஷ்பக விமானத்தில் ஏறி புறப்பட்டார்.