கருடபுராணம்

புனிதமான காலத்தில், பக்தர்கள் கோவிந்தரை நினைத்து, அவருக்குப் பலமுறை வணக்கம் செலுத்துகிறார்கள். யோகத்தின் உருவாகவும், யோகத்தின் அதிபதியாகவும், யோகிகளின் தலைவராகவும், யோகத்தின் ஆதியாகவும் இருக்கும் கோவிந்தருக்கு, பலமுறை வணக்கம். ஸ்நானம் செய்யும் போது, யாகத்தின் உருவான கோவிந்தருக்கு, யாகத்தின் அதிபதியாகவும், யாகங்களில் முதல்வனாகவும் இருப்பவருக்குப் பலமுறை வணக்கம் செலுத்த வேண்டும். பூஜையின் போது, எல்லாவற்றிலும் நிறைந்திருக்கும் கோவிந்தருக்கு, உலகின் அதிபதியாகவும், உலகின் இயக்குனராகவும் இருப்பவருக்குப் பலமுறை வணக்கம் செலுத்த வேண்டும். ஓய்வெடுக்கும் பொழுது, அனைத்தும் தானே ஆன, அனைத்துக்கும் அதிபதியான, அனைத்தையும் காப்பாற்றும், அனைத்திற்கும் ஆதியாய் இருப்பவராகிய கோவிந்தருக்கு, மீண்டும் மீண்டும் வணக்கம் செலுத்த வேண்டும். பின்னர், உயர்ந்த மேடையில், தேவனாகிய சந்திரனையும், ரோகிணியுடன் சேர்ந்து, தாமரை, பழங்கள், சந்தனம் ஆகியவற்றுடன் சங்கில் நீர் எடுத்து அர்ப்பணிக்க வேண்டும். தரையில் முழங்கியபடி, சந்திரனுக்கு அர்க்யம் அளிக்க வேண்டும்; "பாலகடல் பிறந்தவனே! அத்ரியின் கண்களில் இருந்து எழுந்தவனே!" என்று கூறி அர்ப்பணிக்க வேண்டும். "சந்திரனே! ரோகிணியுடன் கூடி, என் அர்க்யத்தை ஏற்றுக்கொள்; இது ஸ்ரீ, வாசுதேவ, நந்தா, பாலராமருக்காக." என்று வேண்ட வேண்டும். அதன்பின், பழங்களுடன் கூடிய அர்க்யத்தை, யசோதா, அனந்தா, வாமனா, சௌரி, வைகுண்டா, புருஷோத்தமா ஆகியோருக்கு அர்ப்பணிக்க வேண்டும். வாசுதேவா, ஹ்ருஷீகேசா, மாதவா, மதுசூதனா, வராஹா, புண்டரீகாக்ஷா, நரசிம்மா, அசுரர்களை அழித்தவனாகிய அவருக்கும் அர்ப்பணிக்க வேண்டும். தாமோதரா, பத்மநாபா, கேசவா, கருடத்வஜா, கோவிந்தா, அச்யுதா, தேவா, அனந்தா, அபஜெய்யா ஆகிய நாமங்களுக்குப் ப்ரணாமம் செய்ய வேண்டும். அதோட்சஜா, உலகின் விதை, படைப்பு, பாதுகாப்பு, அழிவு ஆகியவற்றின் காரணம், ஆரம்பமும் முடிவும் இல்லாத விஷ்ணு, மூன்று உலகங்களின் அதிபதி, திரிவிக்ரமா என்பவருக்கும் அர்ப்பணிக்க வேண்டும். நாரணா, நான்கு கரங்களுடன், சங்கம், சக்கரம், கதாயும் ஏந்தியவர், மஞ்சள் உடை அணிந்தவர், தெய்விக வனமாலையால் அலங்கரிக்கப்பட்டவர் ஆகிய நாமங்களையும் போற்றி வணங்க வேண்டும். ஸ்ரீவத்ஸம் எனும் குறி உடையவர், உலகத்தின் இருப்பிடம், ஸ்ரீதேவியின் நாதர், ஐஸ்வரியத்தைத் தாங்கும் ஹரி, தேவகி தேவியால் வாசுதேவரில் பிறந்தவர் எனவும் வணங்க வேண்டும். பூமியின் பாதுகாப்புக்கும், பிரம்மாவின் பாதுகாப்புக்கும், பிரம்மனின் ஆத்மாவாகிய அவருக்கும் வணங்க வேண்டும். இந்த நாமங்களைச் சொல்லி, மீண்டும் விடுதலையை வேண்ட வேண்டும். "தேவர்களின் தலைவனே, ஹரியே! இந்த சம்ஸார சமுத்திரத்திலிருந்து என்னை காப்பாற்றும்; பாவங்களை அழிப்பவனே, துயர் மற்றும் துக்கத்தின் பெருங்கடலில் இருந்து என்னை காப்பாற்றும்!" என்று பிரார்த்தனை செய்ய வேண்டும். "தேவகியின் மகனே, ஸ்ரீதேவியின் நாதனே, ஹரியே, இந்த சம்ஸார சமுத்திரத்திலிருந்து என்னை காப்பாற்றும்; விஷ்ணுவே, நின்னை ஒருமுறை கூட நினைத்தால், பாவிகளைப் பாதுகாப்பவரே!" என்று வேண்ட வேண்டும். "நான் தேவர்களைவிடக் குறைவான நடத்தை உடையவன்; துக்கத்தின் பெருங்கடலில் இருந்து என்னை காப்பாற்றும், தாமரைப்பாதனே! யாகமும் ஞானமும் எனும் பெருங்கடலில் முழ்கியுள்ளேன்." "தேவர்களின் தேவனே, தலைவர்களின் தலைவரே! உன்னைத் தவிர எனக்குப் பாதுகாப்பவர் இல்லை. வாசுதேவனின் மகனே, என் பிறவி பசுக்களும் பிராமணர்களும் நலனுக்காகவே." "உலக நலனுக்காக, மீண்டும் மீண்டும் கிருஷ்ணனுக்கும் கோவிந்தனுக்கும் வணங்குகிறேன். சாந்தியும், மங்களமும், புகழும், ஆட்சியும் கிடைக்கட்டும்." பிரம்மா கூறினார்: "ஆண்டு முழுவதும், அஷ்டமி திதியில் உண்ணாமலிருந்து விரதம் இருந்து, ஒரு பசுவைத் தானமாக அளிக்கும் ஒருவர், இந்திர பதவியை அடைவார்; இது நல்ல விதி விரதம் என்று அழைக்கப்படுகிறது." பௌஷ மாதத்தின் சுக்ல பக்ஷ அஷ்டமியில், இது பெரிய ருத்ர விரதம் என அழைக்கப்படுகிறது. என் திருப்திக்காக இதைச் செய்தால், அதன் பலன் ஆயிரமடங்கு அதிகம். எப்போதும் அஷ்டமி திதி புதன்கிழமையில் வரும்போது, அந்த நாளில் இந்த விரதமும் அதன் கதையும் கடைபிடிக்க வேண்டும். அந்த நாளில் கட்டுப்பாட்டுடன் இருப்பவர்கள் செல்வம் குறையாது. இரண்டு விரலுக்கு ஒதுக்கி விட்டு, எட்டு முனை அரிசி எடுத்து பயன்படுத்த வேண்டும். மோட்சத்தை விரும்புபவர் உண்மையான பக்தியோடும் நம்பிக்கையோடும், மாம்பழ இலை மீது உணவை வைத்து, குசா புல்லால் உணவு எடுத்துக்கொள்ள வேண்டும். புளிப்பு கலம்பிகையுடன் கலந்து சாப்பிட்டால், விரும்பிய பலன் கிடைக்கும். பஞ்ச உபசாரங்களுடன் நீரிடம் புது கிரகமான புதனை வணங்க வேண்டும். வல்லதளவு, அரிசி நிறைந்த பூசணிக்காயை தானமாக வழங்க வேண்டும். புதனுக்கான பீஜ மந்திரம் "பும் புதாய ஸ்வாஹா" என்பதாகும்; தாமரை முதலானவற்றுடன் சேர்த்து அர்ப்பணிக்க வேண்டும். கருப்பு நிறம், வில் மற்றும் அம்பு ஏந்தியவர், இலை மற்றும் கிளைகளின் நடுவில் இருப்பவர். புதன் அஷ்டமி விரத கதையை அறிவதாக அறிவாளிகள் கேட்க வேண்டும். பாடலிபுத்திரம் என்ற நகரத்தில் வீரர் என்ற ஒரு நல்ல பிராமணர் வாழ்ந்தார். அவரது மனைவி ரம்பா; அவர்களின் சிறந்த மகன் கௌசிகன். அவருடைய மகள் விஜயா; காளை மேய்ப்பவர் வ்ரிஷா. கௌசிகன், வ்ரிஷாவை அழைத்துக் கொண்டு, கோடைக்காலத்தில் கங்கை ஆற்றிற்கு சென்று மகிழ்ந்தான். வ்ரிஷா, விளையாட்டு நேரத்தில், மற்ற காளை மேய்ப்பவர்களாலும் திருடர்களாலும் பிடிக்கப்பட்டான். கங்கையில் இருந்து எழுந்து, காட்டில் துன்பத்துடன் அலைந்தான். விஜயா நீர் எடுக்க சென்றாள்; அவளது சகோதரனும் சென்றான். தாகத்தால், தாமரை தண்டு தேடி, ஏரிக்கரைக்கு வந்தான். அங்கு தெய்வீக பெண்கள் வழிபாடு மற்றும் பூஜை செய்கின்றதைப் பார்த்து ஆச்சரியப்பட்டான். அவர்களிடம் சென்று, "நானும் என் சகோதரனும் பசிக்கிறோம்" என்று உணவு கேட்டான். பெண்கள், "விரதம் செய், உணவு தருவோம்; விரதம் செய்" என்று கூறினர். தனது மனைவிக்கும் செல்வத்திற்கும், அவர்கள் புதனை வழிபட்டனர். இரண்டு இலைகளை எடுத்துக் கொண்டு, அவர்களுக்கு வழங்கப்பட்ட உணவை அவர் உண்டான். பெண்கள் போயினார்கள்; அந்த இருவரும் செல்வம் பெற்றனர், செல்வத்தை அனுபவித்தனர். திருடர்களால் கொடுக்கப்பட்டதை எடுத்துக் கொண்டு, இரவு வீடு திரும்பி, துன்பத்தில் இருந்த வீரனுக்குப் பணிந்து, நிம்மதியாக உறங்கினான். மகள் இளமையில் வந்ததைக் கண்டு, "என் மகளை யாருக்கு கொடுக்கலாம்?" என்று எண்ணினான். துக்கத்தாலும், விரத பலனாலும், "யமனுக்கு" என்று கூறினான். பெற்றோர் சொர்க்கம் சென்றபின், கௌசிகன் ராஜ்யத்திற்காக விரதம் செய்து, அயோத்தியா என்ற பெரிய ராஜ்யத்தை தானமாக வழங்கி, தன் சகோதரியை யமனுக்கு கொடுத்தான். யமன், "என் நகரத்தில் குடும்ப வாழ்வு நடத்து" என்று கூறினான். யமன் வெளியே சென்றபோது, அவள் கதவைத் திறக்கவில்லை. அவள் தன் தாயை யமனின் பாசத்தில் கட்டப்பட்டு நின்றதைப் பார்த்தாள். அப்போது, கவலையுடன், கௌசிகன் கூறிய விரதத்தைத் தெரிந்து கொண்டாள்; அது மோட்சம் தரும். அவள் அதைச் செய்தாள், விடுதலை பெற்றாள். ஆகவே, இந்த விரதத்தை கடைபிடிக்க வேண்டும். விரதத்தின் புண்ணியத்தால், அவள் சொர்க்கத்தில் சென்று மகிழ்ச்சியாக வாழ்ந்தாள். பிரம்மா கூறினார்: "சைத்ர மாத சுக்ல பக்ஷ அஷ்டமி அன்று, புனர்வசு நட்சத்திரத்தில், அசோக மரத்தின் எட்டு மொட்டைகள் அருந்தும் ஒருவர் துன்பம் அறிய மாட்டார்." "அசோகா, ஹராவின் பிரியமானது, வசந்த மாதத்தில் பிறந்தாய், நான் துன்பத்தில் உன்னை அருந்துகிறேன்; என் துன்பத்தை எப்போதும் நீக்குவாயாக.