கருடபுராணம்

ஒரு பக்தியுள்ள முனிவர், சிஷ்யர்களை நோக்கி, மனித வாழ்க்கையின் உண்மை அர்த்தத்தையும், நல்வாழ்க்கைக்கான நெறிகளையும் மனமுவந்து விளக்கினார். “புத்தி இல்லாமல், நல்லது-கெட்டது என்ற பகுத்தறிவின்றி, வெறும் வயிறு நிரப்புவதிலேயே திருப்தி அடையும் மனிதனுக்கும், ஒரு மிருகத்துக்கும் என்ன வித்தியாசம்? வீரத்திலும், தவத்திலும், தானத்திலும், கல்வியிலும், செல்வத்திலும் புகழ் நிலைபெறாதவன், தாயின் கழிவைப் போன்றவன். அறிவும், ஆற்றலும், மரியாதையும் குறையாமல், ஒரு கணம் கூட வாழும் மனிதனுடைய வாழ்வை மட்டுமே, ஞானிகள் உண்மையான வாழ்க்கை எனக் கருதுவர்; ஒரு காகம் கூட நீண்ட நாட்கள் உயிர் வாழ்ந்து, படையல்களை உண்ணும் அல்லவா? செல்வமும், மரியாதையும் இல்லாத வாழ்க்கைக்கு என்ன பயன்? பயமும் சந்தேகமும் கொண்ட நண்பனுக்கு என்ன பயன்? சிங்கத்தின் உறுதியோடு வாழ்ந்து, மனம் தளராமல் முன்னேறு; ஒரு காகம் கூட நீண்ட நாட்கள் வாழும். தன் மேல், ஆசான்மீது, பணியாளர்கள், ஏழைகள், நண்பர்களின் விஷயங்களில் கருணை காட்டாதவன், மனிதர்களுள் வாழ்வதால் என்ன பயன்? ஒரு காகம் கூட நீண்ட நாட்கள் வாழும். மூன்று புருஷார்த்தங்களும் இல்லாமல் நாட்கள் கழிக்கும் மனிதன், மூச்சுவிட்டாலும் வாழ்வதில்லை; அவர் ஒரு கும்மியாரின் காற்றுப்போல. வெற்றிக்கான பாதை, பிறரைப் பின்பற்றுவதில் இல்லை, சுயமாகச் செயல்படுவதில்தான் உள்ளது; பிறர்மீது சார்ந்தவர்களின் வாழ்க்கை, உயிரோடு இருந்தாலும், மரணமடைந்தவர்களைப் போல். பயங்கரவானவர்கள் எப்போதும் வயிறு நிரம்பி இருப்பார்கள், ஒரு எலி தானியத்தை பிடித்திருப்பதைப் போல; ஆனாலும், அவர்கள் சிறிது கிடைத்தாலும் திருப்தி அடைவார்கள். மேகத்தின் நிழல், புல்லில் தீ, வழிப்பாதை நீர், வேசையின் ஆசை, தீயவரின் பாசம்—இவை எல்லாம் குமிழிபோல் நிலையற்றவை. உண்மையற்ற வார்த்தைகளை உலகம் விரும்பாது; வாழ்க்கையின் மூலமும் மரியாதைதான்; மரியாதை கெட்டால், மகிழ்ச்சி எங்கே? பலமற்றவரின் பலம் அரசன்; குழந்தையின் பலம் அழுகை; முட்டாளின் பலம் மௌனம்; திருடனின் பலம் பொய். வேதங்களை அதிகம் படிப்பவருக்கு புத்தி வளர்ந்து, ஞானம் இனிமையாகும். மனதை நல்லதிலே செலுத்தும் மனிதன், எங்கும் அனைவராலும் விரும்பப்படுவான். மூன்று விஷயங்கள் மனிதனை அழிக்கின்றன: ஆசை, கவனக்குறைவு, தவறான நம்பிக்கை; ஆகவே, ஆசை கொள்ளவே கூடாது, கவனக்குறைவாக இருக்கக்கூடாது, தவறாக நம்பிக்கை வைக்கக்கூடாது. ஆபத்து வரும்வரை அதை பயப்பட வேண்டும்; ஆனால், அது வந்ததும், துணிச்சலோடு நிலைத்து நிற்க வேண்டும். பாக்கி கடன், அணையாத தீ, தீராத நோய்—இவை மீண்டும் மீண்டும் பெருகும்; ஆகவே, எதையும் முடிக்காமல் விடக் கூடாது. நன்மை செய்தவர்க்கு நன்மை செய்ய வேண்டும், தீமை செய்தவர்க்கு தீமை திருப்பி செய்யலாம்; தீயவரிடம் தக்கபடி நடந்துகொள்ள தவறு இல்லை. தனிப்பட்ட இடத்தில் உங்கள் காரியங்களைத் தடுத்தும், நேரில் இனிமையாகப் பேசும் நண்பனைத் தவிர்க்க வேண்டும்; அவன் உண்மையான நண்பன் அல்ல, மறைமுக எதிரி. நல்ல மனிதனும், கெட்டவருடன் பழகினால் கெட்டுவிடுவான்; தூய நீர், சேறும் கலந்தால் அழுக்காகும் போல. அந்த இருமுறை பிறந்தவன் (பிராமணன்) எதை உண்ணினாலும், எல்லாவற்றையும் உண்ணுகிறான்; ஆகவே, பிராமணரை மிகுந்த மரியாதையுடன் நடத்த வேண்டும். பிராமணனின் உண்டதின் மீதமுண்பவன் ஞானம் பெற்று, பாவம் செய்யமாட்டான்; இரகசியமாக வெளிப்படும் நட்பு உண்மை; வஞ்சனை இல்லாமல் செய்யப்படும் செயல் தர்மம். மூப்பர்கள் இல்லாத இடம் சபை அல்ல; தர்மத்தைப் பேசாத மூப்பர், மூப்பர் அல்லர்; உண்மை இல்லாதது தர்மம் அல்ல; வஞ்சனையுடன் கலந்தது உண்மை அல்ல. மக்களில் பிராமணன் சிறந்தவன்; ஒளிகளில் சூரியன் முதன்மை; உடலுறுப்புகளில் தலை; விரதங்களில் உண்மை உயர்ந்தது. மனம் அமைதியான இடம் தான் மங்களம்; பிறரை அடிமையாக வாழாத வாழ்க்கை தான் வாழ்க்கை; தன் குடும்பத்தினரால் அனுபவிக்கப்படும் செல்வம் தான் செல்வம்; எதிரிகளை வென்று பெறப்படும் புகழ் தான் புகழ். பெண்களால் மயங்கி விடாதவன், ஆசையற்றவன், அவனே சந்தோஷமாக இருப்பான்; நம்பிக்கையுள்ள நட்பு தான் நட்பு; புலன்களை வென்றவன் தான் தன்னடக்கம் கொண்டவன். முத்தும் பொன்னும் மீது ஆசை இல்லாத இடமே புகழுக்குரியது; நட்பு கெட்ட இடம் புகழுக்குரியது அல்ல; தானே தன்னைப் புகழும் இடமே உண்மையில் புகழுக்குரியது. நதிகளின் ஆதியையும், யாகத்தின் தீயின் ஆதியையும், பாரத வம்சத்தின் ஆதியையும், காலத்தின் வயதையும் ஆராய வேண்டாம்; காரணம், குறை வேரிலிருந்து குறையாது. நதிகள் கடைசியில் உப்புநீரில் கலக்கும்; சங்கமம் பிரிவில் முடியும்; இளமை முதுமையில் முடியும்; செல்வம் மூன்று விதமான துக்கத்தில் முடியும். அரசு சௌபாக்கியம் பிராமணனின் சாபத்தால் அழிகிறது; பாவம் பிராமணனின் ஒளியால் அழிகிறது; யாகம் சங்குவின் ஒலியால் முடிகிறது; குடும்பம் ஒரு பெண்ணால் முடிவடைகிறது. எல்லா வீடுகளும் அழிவில் முடிகின்றன; உயர்ந்தவை எல்லாம் வீழ்ச்சியில் முடிகின்றன; சங்கமங்கள் பிரிவில் முடிகின்றன; வாழ்க்கையே மரணத்தில் முடிகிறது. திரும்ப விரும்பினால், அதிகமாக முன்னே செல்ல வேண்டாம்; நீர்க்கரையிலிருந்தும், பளபளப்பான இலைகளுள்ள மரங்களிலிருந்தும் திரும்ப வேண்டும். தலைவரே இல்லாத இடத்திலும், அதிக தலைவர்கள் உள்ள இடத்திலும் வாழக் கூடாது; பெண் தலைவராக இருக்கும் இடத்திலும் வாழக் கூடாது; குழந்தை தலைவராக இருக்கும் இடத்தில் வாழலாம். பிள்ளைத்தனத்தில் தந்தை பாதுகாப்பார்; இளமைக்காலத்தில் கணவன்; முதுமையில் மகன்; பெண்ணுக்கு சுதந்திரம் இல்லை. எட்டாவது ஆண்டில் பிள்ளை இல்லாதவளையும், ஒன்பதாவது ஆண்டில் குழந்தை இறந்தவளையும், பதினொன்றாவது ஆண்டில் பெண் பிள்ளை மட்டுமே பெறும் பெண்ணையும், உடனே தீய வார்த்தை பேசும் பெண்ணையும் விட்டு விட வேண்டும். மக்களுக்கு பயனில்லாததாலும், குடும்பத்தின் பயத்தாலும், செல்வத்தால் ஒழுக்கம் தவறிய மூவகை பெண்கள் கணவனுடன் தங்குகின்றனர். புத்திசாலி, களைத்த குதிரை, பைத்தியக்கார யானை, முதல் பிரசவம் தரும் பசு, தண்ணீர் இல்லாத போது தவளையைத் தொலைவில் தவிர்க்க வேண்டும். வறுமையால் பாதிக்கப்பட்டவருக்கு நண்பனும் உறவினரும் இல்லை; ஆசையால் வாடுபவருக்கு பயமும் வெட்கமும் இல்லை; கவலையால் வாடுபவருக்கு மகிழ்ச்சியும் தூக்கமும் இல்லை; பசியால் வாடுபவருக்கு பலமும் உறுதியும் இல்லை. வறியவனுக்கு தூக்கம் எங்கே? பிறரைச் சேவிப்பவருக்கும், பிறர் மனைவியில் ஆசை வைத்தவருக்கும், பிறர் செல்வம் திருடுபவருக்கும் தூக்கம் எங்கே? கடனும் நோயும் இல்லாதவன் சந்தோஷமாக உறங்குவான்; ஆனால், மனைவியுடன் இணைவு இல்லாதவன் கட்டாயமாக உணவு உண்ணுவான். நீரும் அதிகமாக இருக்கும்போது தாமரை உயர்வது போல, ஒரு பணியாளன், அவன் முதலாளி வலிமை பெற்றிருப்பின், பெருமையாகி விடுவான்.” இவ்வாறு அந்த முனிவர், வாழ்க்கையின் நுட்பங்களையும், நெறிகளையும், மனிதனின் உயர்வுக்கும், வீழ்ச்சிக்கும் காரணங்களை அன்போடு விளக்கினார்.