கருடபுராணம்

அப்போது, அந்த பக்தன், முதலில் கை மற்றும் உடல் ஆகியவற்றில் மூவகை நியாசத்தைச் செய்தான். இதன் பின், தன் இதயத்தில் யோக ஆசனத்தையும் பக்தியோடு வழிபட்டான். அவன் கூறினான்: "ஓம், அனந்தனுக்கு வணக்கம்; ஓம், தர்மத்திற்கு வணக்கம்; ஓம், ஞானத்திற்கு வணக்கம்; ஓம், வைராக்கியத்திற்கு வணக்கம்; ஓம், ஐஸ்வர்யத்திற்கு வணக்கம்; ஓம், அதர்மத்திற்கு வணக்கம்; ஓம், அஞ்ஞானத்திற்கு வணக்கம்; ஓம், அவைராக்கியத்திற்கு வணக்கம்; ஓம், அநைஸ்வர்யத்திற்கு வணக்கம்; ஓம், பத்மாவுக்கு வணக்கம்; ஓம், சூர்ய மண்டலத்திற்கு வணக்கம்; ஓம், சந்திர மண்டலத்திற்கு வணக்கம்; ஓம், அக்னி மண்டலத்திற்கு வணக்கம்; ஓம், விமலாவுக்கு வணக்கம்; ஓம், உத்கர்ஷிணிக்கு வணக்கம்; ஓம், ஞானாவுக்கு வணக்கம்; ஓம், கிரியாவுக்கு வணக்கம்; ஓம், யோகாவுக்கு வணக்கம்; ஓம், ப்ரஹ்விக்கு வணக்கம்; ஓம், ஸத்யாவுக்கு வணக்கம்; ஓம், ஈசானாவுக்கு வணக்கம்; ஓம், ஸர்வதோமுகிக்கு வணக்கம்; ஓம், ஹரியின் ஆசனத்திற்கும் அதன் எல்லா அங்கங்களுக்கும் வணக்கம்." பின்னர், அந்த மண்டலத்தின் நடுவில், "அம், வாசுதேவனுக்கு வணக்கம்; ஆம், இதயத்திற்கு வணக்கம்; ஈம், தலைக்கு வணக்கம்; ஊம், கிரீடத்துக்கு வணக்கம்; ஐம், கவசத்திற்கு வணக்கம்; அவும், மூன்று கண்களுக்கு வணக்கம்; அ: பட், அஸ்திரத்திற்கு வணக்கம்." என்றும், "ஆம், சங்கர்ஷணனுக்கு வணக்கம்; அம், பிரத்யும்னனுக்கு வணக்கம்; அ:, அனிருத்தனுக்கு வணக்கம்; ஓம், அ:, நாராயணனுக்கு வணக்கம்; ஓம், பரம் பிரம்மத்திற்கு வணக்கம்; ஓம், ஹும், விஷ்ணுவுக்கு வணக்கம்; க்ஷௌம், நரசிம்மருக்கு வணக்கம்; பூ:, வராஹருக்கு; கம், வைநதேயனுக்கு; ஜம், கம், வம், சுதர்சனனுக்கு; கம், சம், பம், ஷம், கதைக்கு; வம், லம், மம், க்ஷம், பாஞ்சஜன்யத்திற்கு; கம், ஢ம், பம், ஹம், ஸ்ரீவுக்கு; கம், ஡ம், வம், ஶம், புஷ்டிக்கு; ஢ம், வம், வனமாலைக்கு; டம், ஶம், ஸ்ரீவத்ஸத்திற்கு; சம், ஢ம், யம், கவஸ்துபத்திற்கு; ஶம், ஶாம், ஶார்ங்கத்திற்கு; ஈம், இரு துப்பாக்கிகளுக்கு; சம், கவசத்திற்கு; கம், வாளுக்கு; இந்திரனுக்கு, தேவதைகளுக்கு, பூமிக்கு, அக்னிக்கு, பிரபையின் தேவனுக்கு, யமருக்கு, தர்மருக்கு, திசைபாலர்களுக்கு, அசுரரின் தேவனுக்கு, வருணனுக்கு, வாயுவுக்கு, குபேரனுக்கு, ஈசானனுக்கு, வஜ்ரத்திற்கு, குண்டிக்கைக்கு, தண்டத்திற்கு, வாளுக்கு, பாசத்திற்கு, கொடியிற்கு, கதைக்கு, திரிசூலத்திற்கு, லம், பாதாளத்தின் அனந்தனுக்கு, கம், உலகங்களின் பிரம்மனுக்கு, ஓம், புனித வாசுதேவனுக்கு வணக்கம்," என்று அவன் முழு பக்தியுடன் ஓதினான். பின்பு, "ஓம், ஓம், வணக்கம்; ஓம், நம், வணக்கம்; ஓம், மோம், வணக்கம்; ஓம், ஓம், பம், வணக்கம்; ஓம், கம், வணக்கம்; ஓம், வம், வணக்கம்; ஓம், தேம், வணக்கம்; ஓம், வாம், வணக்கம்; ஓம், சும், வணக்கம்; ஓம், தேம், வணக்கம்; ஓம், வாம், வணக்கம்; ஓம், யம், வணக்கம்; ஓம், ஓம், வணக்கம்; ஓம், நம், வணக்கம்; ஓம், மோம், வணக்கம்; ஓம், நாம், வணக்கம்; ஓம், ராம், வணக்கம்; ஓம், ணாம், வணக்கம்; ஓம், யம், வணக்கம்," என்று அவன் பல மந்திரங்களை உச்சரித்தான். மேலும், "ஓம், புனித வாசுந்தேவனுக்கு வணக்கம்; ஓம், நாராயணனுக்கு வணக்கம்; ஓம், புருஷோத்தமனுக்கு வணக்கம்" என்று கூறினான். "பத்மபத்திரக் கண்னாய நின் அடியேன் வணங்குகிறேன்; உலகத்தை உருவாக்கியவனே, உமக்கு வணக்கம்," என்று பக்தன் பணிந்தான். இந்த வழிபாட்டிற்காக, யஜ்ஞத்தில் 'ஸ்வாஹா' என முடியும் வகையில் ஹோமங்கள் தயாரிக்க வேண்டும். அர்க்யம் சமர்ப்பித்த பிறகு, அதன்மூலம் ஜெயம் பெற்று, மீண்டும் மீண்டும் வணங்க வேண்டும். தன் இயல்பான பீஜமந்திரத்தையும், உடலின் அங்கங்களையும் கொண்டு, அழியாத தேவர்களின் இறைவனை ஆராதிக்க வேண்டும். அந்த யாகவேதியில் அக்னியை சுழற்றியபின், மங்களகரமான பழங்களை சமர்ப்பித்து வழிபட வேண்டும். வாசுதேவனின் தத்துவம் அறியப்பட்ட முறைப்படி நூற்றொன்பது ஹோமங்களைச் செய்து, மூன்று மூன்றாக அங்கங்களுக்கும், திசைபாலர்களுக்கும் சமமாக அர்ப்பணிக்க வேண்டும். பார்வை அமைதியடைந்ததும், உயர்ந்த சத்தியத்தில் தன்னைத் தானே லயமாக்க வேண்டும். இப்படிப்பட்ட யாகம் எப்போதும் செய்யப்பட வேண்டும்; விசேஷமான நாட்களில் இருமடங்காக செய்ய வேண்டும். அனைத்து தேவதைகளும் தம் தம் இருப்பிடங்களுக்கு திரும்ப வேண்டும். வாசுதேவன் நான்கு கரங்களுடன் இருப்பவர்; ஆறாவது பிரத்யும்னன்; அனிருத்தன் பன்னிரு வடிவங்களுடன்; மேலே அனந்தகன். சக்கரத்தின் குறியீடுகளுடன் வழிபடப்பட்டால், அவர் வீடு எப்போதும் அசுரர்களிடமிருந்து காத்து அருள்வார். இந்த துவாரகா சக்கர வழிபாடு வீட்டிற்கு மங்களமான பாதுகாப்பைத் தரும். இப்போது, இந்த வைஷ்ணவ வேலியை அறிவிப்பேன். கிழக்கில், "விஷ்ணுவே, என்னைக் காப்பாற்றும்; உம்மை சரணடைந்தேன்," என்று கூற வேண்டும். தெற்கிலும், மேற்கிலும், வடக்கிலும், "உலகத் தலைவனே, உம்மை சரணடைந்தேன்," என்று பக்தியுடன் கூற வேண்டும். "அசுரர்களை அழிப்பவரே, வடகிழக்கில் உம்மை சரணடைந்தேன்," என்று வணங்க வேண்டும். "என்னைப் பிடித்து, காப்பாற்றும் விஷ்ணுவே; தெற்கேற்கில், வராஹா ரூபமாக காப்பாற்றும்," என்று வேண்ட வேண்டும். தெற்கெதிரில், "மனித சிங்க ரூபம் கொண்ட தெய்வமே, காப்பாற்றும்," என்று வேண்ட வேண்டும். வடமேற்கில், "ஹயக்ரீவா தேவனே, காப்பாற்றும்; உமக்கு வணக்கம்," என்று கூற வேண்டும். "எப்போதும் என்னைக் காப்பாற்றும், வெல்ல முடியாதவனே, உமக்கு வணக்கம்," என்று கூறி, "அகூபாரா, மகா மீனே, உமக்கு வணக்கம்," என்றும், "உடல் எடுத்தருளி காப்பாற்றும் விஷ்ணுவே, உமக்கு வணக்கம், பரமபுருஷனே," என்றும் வணங்க வேண்டும். முன்பு, வடகிழக்கு பாதுகாப்புக்காக, நந்தி கொடியை ஏந்தியவரை, காட்யாயனியால்— ரக்தபீஜன் போன்ற அசுரர்களை அழிக்கவும், தேவதைகளை காத்திடவும் வேண்டி வழிபட்டனர். இப்போது, பரம யோகத்தை அறிவிப்பேன்; அது போகமும் மோட்சமும் தரும். "ஓ மகா பிரபுவே! இவை எல்லா பாபங்களையும் அழிக்கும்," என்று கூறப்படுகிறது. "வாசுதேவன், உலகத்தின் இறைவன், பிரம்மத்தின் ஆத்மா— நானே அவன். எனக்கு உடல் சார்ந்த குணங்கள் இல்லை; அழிவும், அழியாமையும் எனக்கில்லை. நானே படைப்பவன்; எனக்கு அவ்வாறு எந்த பெயரும், வரலாறும் இல்லை. மனதின் குணங்களிலிருந்து விடுபட்டவன் நானே; நானே ஞானமும், விழிப்பும். புத்தியின் குணங்களிலிருந்து விடுபட்டவன் நானே; நானே அனைத்தும், எல்லாவற்றிலும் நிறைந்த மனம். உயிரின் உயிராகவும், பரம சாந்தியாகவும், அச்சம் எதுவும் இல்லாதவனாகவும் இருக்கிறேன். நான் அனைத்திற்கும் சாட்சியும், அதற்கெல்லாம் নিয়ந்திரியும், பரம ஆனந்த வடிவும் ஆகும். நான்காவது அந்த பரம படைப்பன், சைதன்ய வடிவம், எந்த குணமும் இல்லாதவன்." இவ்வாறு, இவற்றை அறிந்து, பரமபதியிலுள்ள இறைவனை தியானிக்கும் மனிதர்கள், உண்மையிலே உயர்ந்த நிலையை அடைவார்கள்.