கருடபுராணம்

பாரம்பரியமான இந்தக் கதையை நான் உங்களுக்காக விரிவாகக் கூறுகிறேன். பிரபஞ்சத்தில் உண்டான ஆழமான வண்ணங்களைக் கொண்டு, வெண்மை, சிவப்பு, மஞ்சள், நீலம், கருப்பு, மற்றும் கிரிம்சன் என ஆறு வண்ணங்களில் பெருமைமிகும் வடிவங்கள் தோன்றின. அவற்றுடன், "கம்", "டம்", "பம்", "ஷம்", கருடன், "ஸ்ய", "ஜம்", "கம்", "வம்", மற்றும் சுதர்சனன் ஆகிய பீஜமந்திரங்களும், "க்ஹம்", "ட்ஹம்", "ப்ஹம்", "ஙம்", ஸ்ரீ, "கம்", "ஜம்", "வம்", "ஷம்", புஷ்டிகா ஆகியனவும், "சம்", "டம்", "பம்", "யம்", கௌஸ்துபம், ஆனந்தன், மற்றும் நானே எனும் வடிவங்களும் விளங்கின. கருடன், தாமரையின் வடிவைப் போல அழகாகவும், கதை என்னும் ஆயுதம் கருப்பாகவும் இருந்தது. சங்கு, பூரண சந்திரனைப் போல வெண்மையாக, கௌஸ்துபம் சிவப்புச் சாயலை வெளிப்படுத்தியது. வனமாலை ஐந்து வண்ணங்களைக் கொண்டு விளங்க, ஆனந்தன் மேகத்தைப் போலக் கருணைமிகும் வடிவமாக இருந்தான். இந்தச் சன்னிதியில், தாமரைக் கண் கொண்ட பரமாத்மாவை அர்க்யம், பாத்யம் முதலிய பூரண மரியாதைகளுடன், அவனது மந்திரத்தால் அர்ப்பணிக்க வேண்டும். இவ்வாறு பூஜையின் ஒழுங்கு விளக்கப்படுகிறது. பூஜையைத் துவக்கும்போது, "யம்", "ரம்", "வம்", "லம்" எனும் பீஜங்களால் உடலைத் தூய்மைப்படுத்த வேண்டும். பின்னர், கை மற்றும் உடலில் மும்மடங்கு நியாசம் செய்து, இதயத்தில் யோகாசனத்தை வணங்க வேண்டும்: "ஓம், ஆனந்தனுக்கு நம:; ஓம், தர்மத்துக்கு நம:; ஓம், ஞானத்துக்கு நம:; ஓம், வைராக்யத்துக்கு நம:; ஓம், ஐஶ்வர்யத்துக்கு நம:; ஓம், அதர்மத்துக்கு நம:; ஓம், அஜ்ஞானத்துக்கு நம:; ஓம், அவைராக்யத்துக்கு நம:; ஓம், அஐஶ்வர்யத்துக்கு நம:; ஓம், பத்மாவுக்கு நம:; ஓம், சூரியமண்டலத்துக்கு நம:; ஓம், சந்திரமண்டலத்துக்கு நம:; ஓம், அக்னிமண்டலத்துக்கு நம:; ஓம், விமலாவுக்கு நம:; ஓம், உத்த்கர்ஷிணிக்கு நம:; ஓம், ஞானாவுக்கு நம:; ஓம், கிரியாவுக்கு நம:; ஓம், யோகாவுக்கு நம:; ஓம், ப்ராஹ்விக்கு நம:; ஓம், சத்தியாவுக்கு நம:; ஓம், ஈஶானாவுக்கு நம:; ஓம், ஸர்வதோமுகிக்கு நம:; ஓம், ஹரியின் ஆசனத்துக்கு நம:." இதன் பின், கருவழியில்: "அம், வாசுதேவனுக்கு நம:; ஆம், இதயத்துக்கு நம:; ஈம், தலைக்கு நம:; ஊம், சடைக்கு நம:; ஐம், கவசத்திற்கு நம:; ஔம், மூன்று கண்களுக்கு நம:; அ: பட், அஸ்திரத்திற்கு நம:" எனும் மந்திரங்கள் உச்சரிக்கப்பட வேண்டும். அத்துடன், சங்கர்ஷணன், பிரத்யும்னன், அனிருத்தன், நாராயணன், பரமபிரம்மம், விஷ்ணு, நரசிம்ஹர், வராகர், வினதேயன், சுதர்சனம், கதை, பாஞ்சஜன்யம், ஸ்ரீ, புஷ்டி, வனமாலை, ஸ்ரீவத்ஸம், கௌஸ்துபம், சார்ங்கம், இரண்டு அம்புச்சுவடிகள், கேடயம், வாள் ஆகியவற்றுக்கும், இந்திரன், தேவதைகள், பூமி, அக்னி, யமர், திசைபாலர்கள், அசுரர்களின் தலைவன், வருணன், வாயு, குபேரன், ஈஶானன், வஜ்ராயுதம், குண்டிகை, கொடி, சக்கரம், திரிசூலம், ஆனந்தன், பிரம்மா, வாசுதேவன் ஆகியோருக்கும், ஒவ்வொரு பீஜமந்திரத்துடன் வணக்கம் செலுத்த வேண்டும். "ஓம், தாமரைக் கண் கொண்டவரே, உமக்கு வணக்கம்; பிரபஞ்சத்தை உருவாக்குபவரே, உமக்கு வணக்கம்" என்று பரிபூரணமாக வணங்க வேண்டும். இந்தத் தெய்வங்களுக்கு, "ஸ்வாஹா" எனும் முடிவுடன் ஹோமம் செய்ய வேண்டும். அர்க்யம் அர்ப்பணித்து, அதன்மூலம் வெற்றிபெற்று, மீண்டும் மீண்டும் வணங்க வேண்டும். பிறகு, தன் சொந்த பீஜமந்திரத்தாலும், அவனது அங்கங்களையும், சீரான முறையில், அழிவில்லாத தேவாதி தேவனைப் பூஜிக்க வேண்டும். வேதிகையில் அக்னியை சுழற்றிவிட்டு, மங்களகரமான பழங்களால் பூஜை செய்ய வேண்டும். வாசுதேவ மந்திரத்தால் நூற்று எட்டு ஹோமங்கள் செய்ய வேண்டும். அவனது அங்கங்கள், திசைபாலர்கள் ஆகியோருக்கும் மூன்று முறை மூன்று முறை ஹோமம் செய்ய வேண்டும். பேச்சு அமைதி அடைந்ததும், பரமார்த்தத்தில் தன்னை ஒருமுகப்படுத்தி, லயமாக்க வேண்டும். இந்த வகை ஹோமம் எப்போதும் செய்யப்பட வேண்டும்; விசேஷமான நாட்களில் இரட்டிப்பாக செய்ய வேண்டும். எல்லா தெய்வங்களும் தங்கள் தலங்களுக்கு திரும்ப அனுமதிக்க வேண்டும். வாசுதேவன் நாலு கரங்களுடன், ஆறாவது பிரத்யும்னன், அனிருத்தன் பன்னிரு வடிவங்களுடன், மேலே ஆனந்தகன் ஆகியோரும் விரிவாக விளங்குவர். சக்கரத்தின் சின்னத்துடன் பூஜிக்கப்பட்டால், அவன் எப்போதும் வீடு, குடும்பத்தை அசுரர்களிடமிருந்து பாதுகாப்பான். இவ்வாறு, வீட்டில் துவாரகா சக்கர பூஜை செய்யும் வழி, மங்களகரமான பாதுகாப்பைத் தரும். இப்போது, வைஷ்ணவ பரிகார ப்ரகாரம் விளக்கப்படுகின்றது. கிழக்கில், "விஷ்ணுவே! என்னை பாதுகாக்க வேண்டும்; உமக்கு சரணாகதி செய்தேன்" என்று வேண்ட வேண்டும். தெற்கிலும், மேற்கிலும், வடக்கிலும், "பிரபஞ்சத்தின் ஆண்டவரே! உமக்கு சரணம்" என வேண்ட வேண்டும். வடகிழக்கில், "அசுரர்களை அழிப்பவரே! உமக்கு வணக்கம், உமக்கு சரணம்" என்று வேண்ட வேண்டும். தென்கிழக்கில், "கருடன் என்னைத் தாங்கி, பாதுகாக்க வேண்டும்; வராகா, என்னை பாதுகாக்க வேண்டும்" என்று வேண்ட வேண்டும். தென்படியில், "மனித சிங்க வடிவம் கொண்ட தெய்வமே, என்னை பாதுகாக்க வேண்டும்" என்று வேண்ட வேண்டும். வடமேற்கில், "ஹயக்ரீவரே, என்னை பாதுகாக்க வேண்டும்; உமக்கு வணக்கம்" என்று வேண்ட வேண்டும். எப்போதும், "அஜெய்யனே! என்னை பாதுகாக்க வேண்டும்; உமக்கு வணக்கம்" என்று வேண்ட வேண்டும். "அகூபாரா, மகா மீன், உமக்கு வணக்கம்" என்று வேண்ட வேண்டும். "உடல் எடுத்துக் கொண்டு என்னை பாதுகாக்க வேண்டும்; பரமபுருஷனே, உமக்கு வணக்கம்" என்று வேண்ட வேண்டும். முன்பே, வடகிழக்கில் பாதுகாப்பிற்காக, காட்யாயனியால், ரக்தபீஜன் மற்றும் பிற அசுரங்களை அழிக்க, இந்த வழிபாடு செய்யப்பட்டது. இப்போது, அனுபவத்தையும், மோக்ஷத்தையும் தரும் பரம யோகத்தை நான் விளக்கப்போகிறேன். இவ்வாறு, இந்த வைஷ்ணவ வழிபாட்டின் மஹிமையும், அதன் முறையும், தெய்வீகப் பாதுகாப்பும், யோகத்தின் உன்னதம் விளக்கப்பட்டது.