கருடபுராணம்

ஒரு பக்தன், ஆன்மீக வழிபாட்டின் முறையை அறிந்து, முதலில் எட்டு தளிர்கள் கொண்ட தாமரை மலரின் தோற்றத்தை மனதில் தெளிவாகக் கற்பனை செய்கிறான். ஒவ்வொரு தளிரும் ஒரு திசையை குறிக்கிறது. இதைத் தியானிக்கும்போது, வேதங்கள் மற்றும் பிற புனித நூல்களை மனதில் கொண்டு, சூரியன், சந்திரன், அக்னி ஆகியவற்றின் சுருக்கங்களைத் தியானிக்க வேண்டும். அதன்பின், கிழக்கு முதலான திசைகளில் நிலைபெற்றுள்ள சக்திகளை, கேசவனுடைய பரப்பில் உள்ளதாகக் கருத வேண்டும். இப்படியாகத் தியானித்து, முறையாக அர்ச்சனை செய்த பின், யோக ஆசனத்தை நினைவில் கொண்டு, இதயம் முதலான நான்கு திசைகளிலும் தளிர்களுக்கு இணைத்து மனதில் அமைக்க வேண்டும். அங்கே, சங்கர்ஷணன் முதலானவர்களின் பீஜாக்ஷரங்களை, கிழக்கிலிருந்து தொடங்கி ஒவ்வொரு திசையிலும் வரிசையாக நிறுவ வேண்டும். தக்கபடி, தெற்குக் கதவிற்கு ஆயிரம் அச்சுகள் கொண்ட சுதர்சனயை நிறுவ வேண்டும். வடக்குக் கதவிற்கு கதை (கட்கா)யை, மூலைகளில் சங்கை, இருபக்கங்களில் வாள் மற்றும் சக்கரத்தை அமைக்க வேண்டும். அதுபோல், மற்ற ஆயுதங்களையும், உதாரணத்திற்கு வஜ்ரம் போன்றவற்றையும் தத்தம் இடங்களில் நிறுவ வேண்டும். இவ்வாறு எல்லாவற்றையும் தியானித்து, வழிபட்ட பின், முத்திரைகளை காட்ட வேண்டும். இதற்காக, மனதோடு இணைந்து, வலது கை உயர்த்தி, பக்தி முத்திரையைச் செய்ய வேண்டும். இடது கை விரல்களில், முதன்மை விரலை நேராக வைத்தல் வேண்டும். சிறு விரல் முதலாக, எட்டு முத்திரைகளை முறையாக அமைக்க வேண்டும். அடுத்து, மேல் மூன்று விரல்களை வளைத்து, இடது கையை மேலே நீட்டி மெதுவாகச் சுழற்ற வேண்டும். இரு கையையும் முட்டியாக்கி நேராக விரித்து, ஒன்றன்பின் ஒன்றாகச் செலுத்த வேண்டும்; பின்னர், இரு கையையும் முட்டியாக்கி, அதேபோல் தொடர்ச்சியாகச் செய்ய வேண்டும். இப்போது, முதல், இரண்டாம், கடைசிக்கு முன், கடைசி எழுத்துக்களை மனதில் கொண்டு, "பிரணவ, தத், ஸத், ஹும், க்ஷௌம், பூ" என்ற மந்திரங்களை, வெள்ளை, சிவப்பு, மஞ்சள், நீலம், கருப்பு, மற்றும் செந்நிறம் ஆகிய வண்ணங்களுடன் தியானிக்க வேண்டும். பின்பு, "கம், டம், பம், ஷம், கருடன், ஸ்ய, ஜம், கம், வம், சுதர்சனன்", "஘ம், ஢ம், பம், ஙம், ஸ்ரீ, கம், ஜம், வம், ஷம், புஷ்டிகா", "சம், ஢ம், பம், யம், கவ்ஸ்துபம், ஆனந்தன், நானே" என்பவற்றையும் தியானிக்க வேண்டும். கருடன் தாமரை போன்ற வடிவில், கட்கா (கதை) கருப்பு நிறத்தில், சங்கு பூரண சந்திரனைப் போல், கவ்ஸ்துபம் சிவப்புப் பிரகாசத்துடன், மாலைகள் ஐந்து வண்ணங்களில், ஆனந்தன் மேகத்தைப் போல் இருப்பதை மனதில் கொண்டு, அர்க்யம், பாத்யம் மற்றும் பிற உபசாரங்களை, தாமரை கண்கள் கொண்ட பகவானுடைய மந்திரத்துடன் அர்ப்பணிக்க வேண்டும். இந்த வழிபாடின் ஒழுங்கை அறிவிப்பதாக, உடலை "யம், ரம், வம், லம்" என்ற பீஜாக்ஷரங்களால் சுத்திகரிக்க வேண்டும். பின்னர், கை, உடல் ஆகியவற்றின் மூவகை நியாசம் செய்து, இதயத்தில் யோக ஆசனத்தில் "ஓம் அனந்தாய நம:", "ஓம் தர்மாய நம:", "ஓம் ஞானாய நம:", "ஓம் வைராக்க்யாய நம:", "ஓம் ஐஶ்வர்யாய நம:", "ஓம் அதர்மாய நம:", "ஓம் அஜ்ஞானாய நம:", "ஓம் அவைராக்க்யாய நம:", "ஓம் அனைஶ்வர்யாய நம:", "ஓம் பத்மாய நம:", "ஓம் சூர்யமண்டலாய நம:", "ஓம் சந்த்ரமண்டலாய நம:", "ஓம் வஹ்னிமண்டலாய நம:", "ஓம் விமலாய நம:", "ஓம் உத்கர்ஷிண்யை நம:", "ஓம் ஜ்ஞானாயை நம:", "ஓம் கிர்யாயை நம:", "ஓம் யோகவல்லபாயை நம:", "ஓம் ப்ரஹ்வ்யை நம:", "ஓம் ஸத்யாயை நம:", "ஓம் ஈஶானாயை நம:", "ஓம் ஸர்வதோமுக்யை நம:", "ஓம் ஹரிபீடாய நம:" என அர்ச்சனை செய்ய வேண்டும். பெரிகர்ப்பத்தில் "அம் வாசுதேவாய நம:", "ஆம் ஹ்ருதயாய நம:", "ஈம் ஶிரஸே நம:", "ஊம் ஶிகாயை நம:", "ஐம் கவசாய நம:", "ஔம் நயனாய நம:", "அ: பட் அஸ்த்ராய நம:" எனவும், "ஆம் சங்கர்ஷணாய நம:", "அம் பிரத்யும்னாய நம:", "அ: அனிருத்தாய நம:", "ஓம் அ: நாராயணாய நம:", "ஓம் பரமப்ரஹ்மணே நம:", "ஓம் ஹும் விஷ்ணவே நம:", "க்ஷௌம் நரசிம்ஹாய நம:", "பூ: வராஹாய நம:", "கம் வைனதேயாய நம:", "ஜம், கம், வம், சுதர்சனாய நம:" எனவும், மற்ற ஆயுதங்கள், தேவதைகள், திசைபாலகர்கள், மற்றும் எல்லா சக்திகளுக்கும் முறையாக அர்ச்சனை செய்ய வேண்டும். "ஓம், வாம்ஸுதேவாய நம:", "ஓம் நாராயணாய நம:", "ஓம் புருஷோத்தமாய நம:" என்று பகவானுக்கு முழுமையான வணக்கத்தையும் செலுத்த வேண்டும். "தாமரை கண்கள் கொண்டவரே, உலகை உருவாக்கியவரே, உமக்கு வணக்கம்" என்று பக்தி உணர்வோடு பணிந்து, ஹோமத்தில் 'ஸ்வாஹா' எனும் இறுதியில் சமிதைகளை அர்ப்பணிக்க வேண்டும். அர்க்யம் கொடுத்து, பக்தி மனதுடன் பலமுறை வணங்க வேண்டும். தனது பீஜாக்ஷரத்தாலும், அங்கங்களாலும், அழிவில்லாத தேவர்களின் இறைவனைப் போற்றி அர்ச்சனை செய்ய வேண்டும். ஹோமகுண்டத்தில் அக்னியைச் சுழற்றிய பின், மங்களகரமான பழங்களை அர்ப்பணிக்க வேண்டும். வாசுதேவ நியமத்தின்படி நூற்று எட்டு ஹோம அர்ப்பணைகள் செய்ய வேண்டும். ஒவ்வொரு அங்கத்திற்கும், திசைபாலகருக்கும் மூன்றெழுதுகளாக அர்ப்பணிக்க வேண்டும். மொழி அமைதி அடைந்தபின், உன்னதமான தத்துவத்தில் தன்னை ஒன்றாக்கிக் கொள்ள வேண்டும். இத்தகைய ஹோமம் எப்போதும் செய்யப்பட வேண்டும்; விசேஷ நிகழ்ச்சிகளில் இருமடங்காகச் செய்ய வேண்டும். இவ்வாறு, பக்தன், முறையான தியானம், அர்ச்சனை, ஹோமம், மற்றும் பரமாத்மாவுடன் ஒன்றருகி இறுதியில் ஆன்மீக பூரணத்தை அடைகிறான்.