யாஜ்ஞவல்க்யர் காட்டும் காட்டிலிருக்கும் வாழ்க்கை முறைகள் பற்றி, ஸ்ரீ கருட மகா புராணத்தில், ஒரு புனிதமான கதை தெளிவாக விர unfolds. காட்டில் வாழும் ஒருவர், சுயபடிப்பில் ஆழ்ந்து, தியானத்தில் மனதை நிலைநிறுத்தி, அனைத்து உயிர்களின் நலனில் ஈடுபட்டு வாழ வேண்டும். அச்வயுஜ மாதத்தில் செய்த செயல்களை தவிர்த்து, சரியான காலத்தில் விரதங்கள் மற்றும் உரிய முறைகளை பின்பற்ற வேண்டும். சந்திராயண விரதம் மேற்கொள்ளும் போது, தரையில் உறங்க வேண்டும்; பழங்கள் போன்றவற்றை உபயோகித்து கர்மங்களை செய்ய வேண்டும். குளிர்காலத்தில், ஈரமான உடைகள் அணிந்து, கோபம் இல்லாமல், அனைவரையும், அனைத்தையும் திருப்தியுடன் ஏற்றுக்கொண்டு, யோகப் பயிற்சியில் நாளை செலவிட வேண்டும். இவ்வாறு காட்டில் வாழும் ஒருவரின் கடமைகள், யாஜ்ஞவல்க்யர் விளக்கும் நூற்ற இரண்டாவது அதிகாரம் முடிகிறது. பின்னர், யாஜ்ஞவல்க்யர், பிச்சைக்காரனின் கடமைகளை கூறுகிறார்: “மகானுபாவர்களே, பிச்சைக்காரனின் முறைகளை இப்போது சொல்கிறேன், கேளுங்கள்.” பிராஜாபத்ய விரதம் முடிந்தபின், தீயை தன்னுள் வைத்துக்கொண்டு, அனைத்து பிணைப்புகளையும் விட்டு, பிச்சை பெறுவதற்காக கிராமத்தில் தங்க வேண்டும். கிராமத்தில், பிச்சைக்காரன் தூய்மையற்றவற்றிற்கு ஆசைப்படும்; அவன் உணவையே தேடுகிறான். ஆனாலும், யோகத்தில் பூரணமான ஒருவர், உடலை விட்டு, இங்கேயே அமரத்துவத்தை அடைகிறார். இவ்வாறு காட்டில் வாழும் மற்றும் துறவிகளின் கடமைகள் விளக்கப்படும் நூற்றி மூன்றாவது அதிகாரம் முடிகிறது. அடுத்து, பாபகரமான செயல்களின் விளைவுகள் பற்றி யாஜ்ஞவல்க்யர் கூறுகிறார். நரகத்தின் கொடியிலிருந்து பாவக்காரியங்கள் அழிக்கப்படுகின்றன. தங்கம் திருடுபவர், பூச்சி அல்லது புழுவாக பிறக்கிறார்; ஆசான் மனைவியை மீறுபவர், புல் போன்றவற்றாக பிறக்கிறார். பிராமணனை கொல்வதன் மூலம், இவை அனைத்தும், அல்லது குழந்தைக்கு கூட, ஏற்படலாம். தானியத்தை திருடுபவர், கூடுதல் உறுப்புகள் உடையவர், பொய் பேசுபவர், நாசம் நாற்றம் உடையவர்— இவர்கள் பல்வேறு தண்டனைகளை அனுபவிக்கிறார்கள். பிராமணரின் செல்வத்தை திருடுபவர், பெண்ணை வாங்குபவர், காட்டில் பிசாசாக அல்லது மாடாக பிறக்கிறார்கள். வெள்ளரிக்காய் திருடுபவர், தானியத்தை திருடும் புலி ஆகிறார்கள். இறைச்சி திருடுபவர், கழுகாக; துணி திருடுபவர், குஷ்டராக; உப்பு திருடுபவர், காட்டுப் புறாக ஆகிறார்கள். நல்ல அறிகுறிகள் இல்லாதவர்கள், ஏழையாகவும், கீழ்த்தர மனிதராகவும் பிறக்கிறார்கள்; நல்ல அறிகுறிகள் உள்ளவர்கள், செல்வம் மற்றும் தானியத்துடன் பிறக்கிறார்கள். இவ்வாறு பாவக்காரியங்களின் பலன்கள் விளக்கப்படும் நூற்றி நான்காவது அதிகாரம் முடிகிறது. பின்னர், யாஜ்ஞவல்க்யர், கடமைகளை செய்யாததால், மற்றும் தடைசெய்யப்பட்ட செயல்களில் ஈடுபடுவதால் ஏற்படும் பாவங்களை பற்றி கூறுகிறார். அதனால், பாவங்களை நீக்க, பரிகாரங்களை சிரத்தையுடன் செய்ய வேண்டும். பரிகாரங்கள் மூலம் உலகம் திருப்தி அடைகிறது, பாவம் அழிகிறது. பாவிகள், மகாரௌரவ, ரௌரவ போன்ற நரகங்களுக்கு செல்கிறார்கள். அந்த பாதை, செந்நிற நீர் கொண்ட சஞ்சீவனி ஆற்றை நோக்கி வழிகாட்டுகிறது. பாவம் செய்தவர்கள், அவீசி, கும்பீபாக போன்ற நரகங்களுக்கு செல்கிறார்கள். ஆசானை அல்லது வேதத்தை அவமதிப்பது, பிராமணனை கொல்வதற்கு சமமான பாவமாகும். மாதவிலக்கு உள்ள பெண்ணின் வாயை சுவைத்தல், மதுவை குடிப்பதற்கு சமமானது. நண்பனின் மனைவி, கன்னி, சொந்த உறவினர், தள்ளுபடி பெண்கள்— இவர்களுடன் உறவு கொள்ளுதல்; தந்தையின் சகோதரி, தாயின் சகோதரி, மாமாவின் மனைவி, மருமகள்— இவர்களுடன் உறவு கொள்ளுதல்; ஆசானின் மனைவி, சொந்த மகள்— இவர்களுடன் உறவு கொள்ளுதல், ஆசான் படுக்கையை மீறுபவர் எனப்படுகிறார்கள். பசுவை கொல்வது, சாதி விட்டுவிடுவது, திருட்டு, கடன்களை புறக்கணித்தல்— இவை பாவங்கள். அடிமையிடம் கல்வி பெறுதல், பணத்திற்கு கற்றல் அளித்தல், சுயதர்மத்தில் தவறிய சுத்ரர், வைசியர், க்ஷத்திரியர் வாழ்க்கை வாழ்தல்; தந்தை, தாய், நண்பனை விட்டு விடுதல், கொல்லங்களை, தோட்டங்களை விற்பது; பெண்ணை தவறாக வழங்குதல், கபடமாக நடக்குதல், விரதத்தை உடைத்தல்; சுயபடிப்பு, யாகம், உறவினரை விட்டு விடுதல்— இவை சிறுபாவங்கள் என அறிவிக்கப்படுகின்றன. இப்போது பரிகாரத்தை கேளுங்கள். பிராமணன் கொலை செய்தவன், பன்னிரண்டு ஆண்டுகள் குறைவாக உணவு எடுத்துக்கொள்வதன் மூலம் பாவம் நீங்கலாம். இவ்வாறு, யாஜ்ஞவல்க்யர் காட்டும் காட்டில் வாழும், துறவிகள், பாவம், பாவக்காரியங்கள், மற்றும் பரிகாரங்கள் பற்றிய புனிதமான கட்டுரை, ஸ்ரீ கருட மகா புராணத்தில் விர unfolds.