கருடபுராணம்

ஒரு காலத்தில், மணிகள் பற்றிய பரிசோதனையின் முக்கியத்துவத்தை விளக்கும் விதமாக, இந்த உலகில் கிடைக்கும் ஒவ்வொரு மணியும் அதன் இயல்பைப் பொருந்தியே மதிப்பிடப்பட வேண்டும் என்று குறிப்பிடப்பட்டது. எண்ணெய் பூசப்பட்ட பொருள் வெளியில் எப்படி தோற்றமளிக்கிறதோ, அதுபோல் ஒரு மணியும் அதிகமாக முறுக்கப்பட்டால் அதன் ஒளிபுகழ் குறைந்து விடும். கடல் உளிருந்து எடுத்த மணியென்றாலும், அதன் பண்பு, எடை, மற்றும் தரத்தை ஆராய்ந்து, அதன் இயல்பை நன்கு புரிந்து கொள்ள வேண்டும். சந்தேகம் ஏற்பட்டால், அது அழிந்துவிடுவதில்லை; அதை பரீட்சை செய்ய, அற்புதக்கல் எனப்படும் பரீட்சைக் கல்லில் உரசி பார்க்க வேண்டும். வைரம் அல்லது குருவிந்தம் என எதுவாக இருந்தாலும், இவ்வாறு பரிசோதனை செய்தால் அதன் உண்மை வெளிப்படும். ஒரே வகை மணிகள் வெவ்வேறு நிறங்களாக இருக்க முடியாது; அவை ஒரே நிறத்திலேயே காணப்படும். நல்ல மரபில் பிறந்தாலும், பண்பு இல்லாத மணியை அணியக் கூடாது; பண்புடன் கூடியதையே ஏற்க வேண்டும். ஒரே சுடர்க்குழுவில் ஒரு சண்டாளன் வந்தால், எவ்வளவு பண்டிதர்களிருந்தாலும், அவன் எளிதில் அவர்களை அழிக்கக் கூடியவன் போல, மணிக்குள் குறை இருந்தால் அது மற்றவர்களுக்கும் தீங்கு விளைவிக்கும். எதிரிகள் இடையே இருந்தாலும், அல்லது கவனக்குறைவாக நடந்தாலும், உண்மையான பண்புகள் கொண்ட மணிக்கு குறைகளால் ஏற்படும் துன்பங்கள் தாக்காது. வைரத்தின் விலை அதன் எடையில், அதாவது அரிசி தானியங்களை வைத்து கணக்கிடப்படுகிறது. நிறத்தில் பிரகாசம் கொண்ட மணியே புகழப்படுகிறது. இவ்வாறு, பத்மராக மணியின் பரிசோதனை பற்றி கூறும் எழுபதாம் அதிகாரம், பரமபவானுடைய கருட மகாபுராணத்தில் ஆசாரகாண்டம் என்ற பகுதியின் முதல் பிரிவில் நிறைவடைகிறது. அடுத்து, பாம்புகளின் அதிபதி, தானவர்களின் தலைவனின் பித்தத்தை எடுத்தான். தன் தலையில் உள்ள மணியின் பிரகாசத்துடன், அவன் ஆகாயத்தையும், கடலையும் கடந்தான். அவன் இறக்கை அசைத்தபோது, விண்ணும் மண்ணும் ஒன்றாகச் சேர்ந்தது போல் தோன்றியது. பாம்புகளின் அதிபதி, அந்த பித்தத்தை, சுரசா பூசப்பட்ட ஒரு துருஷ்க மரத்தின் அடியில் விட்டுவிட்டான். அது விழுந்தவுடன், அவன் வராளா என்பவளது இல்லத்தை கடந்தும், ரமா அருகிலும் சென்றான். அந்த பித்தம் இன்னும் விழுந்துகொண்டிருந்தபோது, கருடன் அதன் ஒரு பகுதியை பறித்தான். அங்கு, புல், பசுமை, நீர்நிலைகளில், கூர்த் துடுப்புள்ள பறவைகள், சீம்பாலி மலர்கள், தீப்பிழம்புகள் போன்றவை வாழும் இடத்தில், அந்த தானவர்களின் தலைவனின் பித்தம் விழுந்தது. அந்த பச்சை மணல் தோன்றும் இடத்தில், எவ்வித மந்திரங்களாலும், மருந்துகளாலும் ஏற்படும் நோய் குணப்படுத்த முடியாது. அங்கு மற்றொரு வடிவம் உள்ளது; அது குறையில்லாதது. அது மிகுந்த பச்சை நிறம், மென்மை, பிரகாசம், மற்றும் நார் போன்ற தோற்றத்துடன் உள்ளது. அதன் வடிவும் பண்பும் சரியாக, நிறமும் ஒருமித்தமாக, மரியாதை குறையாமல் உள்ளது. பச்சை நிறம் ஒதுக்கப்பட்டு, உள்ளே ஒளி மறைந்திருக்கும் போது, அதை பார்ப்பவரின் மனதில் பேரின்பம் உண்டாகும். அதன் நிறம் மிகவும் அழகாக, உள்ளே வெளிப்படையான கதிர்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டுள்ளது. அது உயிரோட்டமான நிறத்திலும், ஒளியிலும், உறுதியான வடிவத்திலும் பிரகாசிக்கிறது. சில மணிகள் புள்ளி, கடினம், தூய்மை குறைவு, கடினமான உரை, கல் போன்ற தோற்றம் கொண்டவையாக இருக்கின்றன. மூடுகளில் உலர்ந்த மணிகள் வேறு வகை பச்சை மணியாக மாறும். பல்லாடகா, புத்திரிகா என்பவை அவற்றின் நிறத்தின்படி பெயரிடப்பட்டவை. புத்திரிகா என்ற மணியை வெண்ணூல் துணியால் துடைத்தால், அதன் பிரகாசம் குறைந்து விடும். சில பச்சை மணிகள் பல வடிவங்களும் பண்புகளும் கொண்டிருந்தாலும், அவை பச்சை மணிக்கு உரிய பண்புகளையே பின்பற்றும். வைரம், முத்து மற்றும் பிற இருமுறை பிறந்தவர்களின் மணிகள் உள்ளன. நேர்த்தியான வடிவத்தால் சில மணிகள் தனி சிறப்பை பெறுகின்றன. குளித்தல், ஆச்சமனம், ஜபம், மற்றும் பாதுகாப்பு மந்திரங்களைச் செய்யும் போது, தேவதைகள், பித்ருகள், விருந்தினர்கள், ஆசானுக்கு மரியாதை செலுத்தும் சடங்குகளில், குறையில்லாத, பண்புடன் கூடிய மணியை தங்கத்துடன் சேர்த்து அணிவது உகந்ததாகும். பத்மராக மணியின் மதிப்பு அதன் எடையால் நிர்ணயிக்கப்படுகிறது. இவ்வாறு, மணிகளின் இயல்பும், அவற்றை தேர்ந்தெடுக்கும் முறையும், அவற்றின் மகத்துவமும் இந்த கதையில் புனிதமாக விரிவாக விவரிக்கப்பட்டுள்ளது.