கருடபுராணம்

மகா புராணமான ஸ்ரீ கருட புராணத்தின் ஆச்சாரகாண்டத்தில், வைரங்களும் பிற ரத்தினங்களும் எவ்வாறு பரிசோதிக்கப்பட வேண்டும் என்று விரிவாக விவரிக்கப்பட்டது. அத்தியாயம் முடிவடைகிறது, அதில் ஒரு மன்னன், மேகமின்னலைப் போல பிரகாசிக்கும் வைரத்தை அணிந்திருக்கும்போது, அவர் மிகவும் அழகாகவும், அனைவருக்கும் மனதைக் கவர்வதாகவும் இருப்பார் என்று கூறப்படுகிறது. அடுத்து, முத்துகள் எங்கெங்கு தோன்றுகின்றன என்பதையும், அவற்றின் தன்மை பற்றியும் விவரிக்கப்படுகிறது. யானை, மேகம், பன்றி, சங்கு, மீன், பாம்பு, சிப்பி மற்றும் மூங்கில் ஆகியவற்றிலிருந்து முத்துகள் தோன்றும். இவற்றில், ஒவ்வொரு வகை முத்துக்கும் ஒரு பிரதான மூலப் பகுதி இருக்கும். தோலில், உப்பில், பாம்பில், திமிங்கிலத்தில், சங்கிலும் பன்றியிலும் பிறக்கும் முத்துகளும் சேர்த்து எட்டு வகை முத்துகள் என்று ரத்னங்களை அறிந்தவர்கள் கூறுகின்றனர். சங்கில் பிறக்கும் முத்து, அதன் மூலமான சங்கின் நிறத்துடன் ஒத்திருக்கும்; அது பெரியதாகவும், அழகான வட்ட வடிவத்துடன் இருக்கும். 'கம்பவ' என அழைக்கப்படும் முத்துகள், வில்லின் நாணால் சங்கின் வாயில் தொடப்பட்ட சிறந்த சங்கில் பிறந்தவை. இவை வட்ட வடிவமும், மங்கலான நிறமும், பிரகாசமற்ற தன்மையும் கொண்டிருக்கும். கடலில் வாழும் சில மீன்களின் வாயிலிலும் முத்துகள் தோன்றும், அந்த மீன்கள் பெரும் சமுத்திரத்தின் நடுவில் வாழும். மண்ணில் சில இடங்களில், பன்றியைப் போல வியப்பூட்டும் வகையில் முத்து பிறக்கிறது. மூங்கிலில் தோன்றும் முத்துகள், தேவர்கள் விரும்பும் புனிதமான இடங்களில் மட்டும் உண்டாகும்; பொதுவான இடங்களில் கிடையாது. அவை முழுமையாக கழுவப்பட்ட வெள்ளி போல ஒளிவீசும், வாளின் முனை போன்ற பிரகாசத்தையும் கொண்டிருக்கும். பாம்பின் தலையிலிருந்து தோன்றும் முத்துகள், புண்ணியவான்கள் மூலம் உண்டாகும்; அவை தனித்துவமான ஒளியுடன் விளங்கும். ஒரு பெரிய பாதுகாப்பு யாகம் நடைபெறும்போது, அந்த முத்து மாளிகையின் மேலே வைக்கப்படுகிறது. வானம், மேகங்களால் சுமைபோட்டு வளைந்துள்ள பொக்கிஷங்களால் மூடப்பட்டிருப்பது போல இருக்கும். பாம்பின் தலைவிரியில் பிறந்த அந்த முத்து, அதன் நாகபடையில் இருந்தால், மற்றவர்களால் பாதிக்கப்படுகிறது. அதன் ஒளி எல்லா திசைகளையும் விரிவாகப் பரப்பி, சூரியனைப் போல பிரகாசிக்கிறது; அதன் வட்டம் வானில் வெளிப்படுவது போல தெரிகிறது. அது பகலில் எவ்வாறு பிரகாசிக்கிறதோ, அந்த முத்து இரவின் ஆழ்ந்த இருளிலும் ஒளியூட்டும். அதன் மதிப்பை கணக்கிட முடியாது – பூமி முழுவதும் தங்கம் நிறைந்திருந்தாலும் அது சமமாகாது. அந்த முத்தை உடையவன், அந்த நிலையளவு காலம், எதிரிகள் இல்லாமல் பூமி முழுவதையும் அனுபவிப்பான். ஆயிரம் யோஜனை சுற்றிலும், அந்த முத்து எல்லா துன்பங்களையும் விலக்கி விடும். முத்துகளில், பசுமாட்டின் சிறந்த பாலின் தூய நிறம் மிக உயர்ந்ததாகக் கருதப்படுகிறது. முந்தைய பிறப்பிடத்தில் இருந்து வந்த ஒரு விதை, சிப்பிக்குள் புகுந்து, பால் கலந்த நீர் மழைபோல் அதன் மீது பொழிகையில், அந்த விதை சிப்பிக்குள் தங்கியிருந்து முத்தாக உருவாகிறது. இவை சிம்ஹலிகா, பரலௌகிகா, சௌராஷ்டிரா, தாமிரபர்ணா, பராஷவா ஆகிய இடங்களில் கிடைக்கும் சிப்பி முத்துகள். சிப்பியில் பிறக்கும் முத்துகள், நிறத்தில் குறைவில்லாதவை; அவை அளவு, வடிவு, தரம், ஒளி ஆகியவற்றால் தனிச்சிறப்புடையவை. புத்திசாலி ஒருவர், சுரங்கங்களில் கிடைக்கும் முத்துகளின் விசித்திரங்களைப் பொருட்படுத்தாமல், அவற்றின் வடிவத்தையும் அளவையும் மட்டும் கவனிக்க வேண்டும். சிப்பியில் பிறக்கும் பிரகாசமான முத்து மற்றும் அதைவிட சற்றே குறைந்த எடையுடைய மற்றொரு முத்து பற்றியும் குறிப்பிடப்படுகிறது. ஒரு முத்து பாதி மாஷா குறைவாக இருந்தால், அதன் மதிப்பு ஐந்தில் இரண்டு பங்காக குறையும். ஆனால் அது பாதி அல்லது இரண்டு மாஷா அதிகமாக இருந்தால், அதன் மதிப்பு ஆயிரத்து மூன்று நூறு மடங்கு அதிகமாகும். பாதி மாஷா அதிகமானால், மதிப்பு இருபத்து மூன்று நூறு; ஒன்றரை மாஷா அதிகமானால், நூறு என்று, அவை உரிய குணங்களைக் கொண்டிருக்க வேண்டும். அதன் எடை பதினாறு குறைவாக இருந்தால், அதனை 'தார்விகா' என வல்லுநர்கள் அழைப்பர். இருபது குறைவாக இருந்தால், அதனை 'பவகா' என்கிறார்கள். முப்பது முழு எடை இருந்தால், அதனை 'சிக்ய' என்கின்றனர். நாற்பது இருந்தால், மதிப்பு முப்பது. அறுபது இருந்தால், அதனை 'நிகரசீர்ஷ' என்கிறார்கள்; அதன் மதிப்பு பதினான்கு. பதினொன்று, ஒன்பது என்பனவற்றின் மதிப்பும் முறையே கூறப்பட்டுள்ளது. முத்தை எடுத்து, ஒரு பாத்திரத்தில் வைத்து, ஜம்பீர பழச்சாறில் வேகவைக்க வேண்டும். பிறகு, மண் பூசப்பட்ட மீன் பாத்திரத்தில் வைத்து வேக வைத்து, பின்பு பூனையின் கழிவுகள் கொண்ட பாத்திரத்தை பயன்படுத்த வேண்டும். அதன் பின், தூய்மையான, மாசில்லாத துணியால் தேய்த்தால், அந்த முத்து சுத்தமாகி, மிகச் சிறந்த குணங்களும் ஒளியும் பெறும். இவ்வாறு, வெள்ளி நூறு பங்கு தங்கத்துடன் கலந்தால், அது வெள்ளை கண்ணாடிபோல் மாறும் என கூறப்படுகிறது. இவ்வாறு, ஸ்ரீ கருட புராணம், ரத்னங்களின் தோற்றமும், வகைகளும், அவற்றின் மதிப்பீடும், பராமரிப்பும் குறித்து மிக விரிவாகவும், ஆழமான மரியாதையுடனும் விளக்குகிறது.