கருடபுராணம்

பிரம்மணருக்கு, வைடூரியம் சங்கு, தாமரை அல்லது கிரிஸ்டல் போன்ற தூய்மையாக இருக்க வேண்டும்; க்ஷத்திரியருக்கு அது முயல் நிறம், பழுப்பு அல்லது கண் போன்ற நிறத்துடன் இருக்க வேண்டும் என்று கூறப்படுகிறது. பூமியின் அரசர்களுக்கு, ஞானிகள் இரண்டு வகையான வைடூரிய நிறங்களை நிர்ணயித்துள்ளனர்; ஆனால் அவை அனைவருக்கும் பொதுவானவை அல்ல. அனைத்து நிறங்களும் அதிகமாக உள்ளதால், எல்லா குணங்களும் கொண்டது பொதுவாக ஏற்றதாக கருதப்படுகிறது. கீழ் மற்றும் மேல் வடிவங்களினாலும், நிறங்களின் கலவை ஏற்படும். ஒரு புத்திசாலி, வெறும் பாதை அல்லது வடிவத்தின் பிரிவுகளால் வைடூரியத்தை தேர்வு செய்யக்கூடாது. அதன் ஒரு முனை கூட பிளவுபட்டிருந்தால் அல்லது முறிந்திருந்தால், அது குறைபாடாக கருதப்படுகிறது. தீயால் வெடித்திருந்தாலோ, முறிந்திருந்தாலோ, கறைகள் அல்லது தழும்புகள் படிந்திருந்தாலோ, அது நடுத்தரமானதாகக் கருதப்படுகிறது. அதன் எந்த ஒரு பகுதியிலும் இரத்தம் போன்ற நிறம் அல்லது சிவப்பு கறைகள் இருந்தாலும், அது குறைபாடாகும். வைடூரியத்தின் விளிம்புகள், பக்கங்கள் மற்றும் முகங்கள் ஆறு, எட்டு அல்லது பன்னிரண்டு என்று குறிப்பிடப்படுகின்றன. ஆறு முகங்களும் கொண்ட, தூய்மையான, கறை இல்லாத, கூர்மையான விளிம்புகளும், நிறமும் ஒளியும் கொண்ட, நன்கு வடிவமைக்கப்பட்ட, குறைபாடுகள் இல்லாத வைடூரியம் சிறந்ததாக கருதப்படுகிறது. எப்போதும் கூர்மையான முனையுடன், குறைபாடுகள் இல்லாத, தூய்மையான வைடூரியத்தை பக்தியுடன் அணிந்திருப்பவர், பாம்பு, தீ, விஷம், புலிகள், திருடர்கள், நீர் மற்றும் பல அபாயங்களிலிருந்து பாதுகாக்கப்படுவார். இப்படி குறைபாடுகள் இல்லாத, இருபது அரிசி தானிய எடையுள்ள வைடூரியத்தை அணிந்தால், அது சிறந்த பலனளிக்கும். அதில் ஒரு மூன்றில் ஒன்று, பாதி, அல்லது ஒரு பாகம் குறைந்திருந்தால், பதின்மூன்று, முப்பது என்று கூறப்படுகின்றன. வைடூரியத்தின் ஆரம்ப விலை பன்னிரண்டு அரிசி தானியளவு என்று நிர்ணயிக்கப்பட்டுள்ளது. எனினும், வைடூரியத்தை அணியும் முறையை வெறும் அரிசி தானியால் மட்டும் தீர்மானிக்க முடியாது. எல்லா குணங்களும் கொண்ட வைடூரியம் நீரை விட மேலானது. சிறிய குறைபாடு கூட, தெரியக்கூடாத அளவிலும் இருந்தாலும் அது குறைபாடாகவே கருதப்படுகிறது. அந்த குறைபாடு வெளிப்படையாகவோ, பலவாகவோ, சிறியதாகவோ, பெரியதாகவோ இருந்தாலும், அது தெளிவாக தெரியும். வைடூரியத்தின் அலங்காரத்தில் குறைபாடு தெளிவாக இருந்தால் கூட, அது குறைபாடாகவே கருதப்படுகிறது. ஆரம்பத்தில் எல்லா குணங்களும் கொண்ட வைடூரியம் கூட, பின்னர் பதிப்பில் குறைபாடு ஏற்படலாம். ஒரு நல்ல புதல்வன் பிறக்க வேண்டும் என்று விரும்பும் பெண், மிக உயர்ந்த தரம் கொண்ட வைடூரியம்கூட அணியக்கூடாது என்று கூறப்படுகிறது. இரும்பு, சிவப்பு மணிக்கல் மற்றும் ஹெசனோனைட் ஆகியவற்றால், நிபுணர்கள் போலியான வைடூரியங்களை உருவாக்குகிறார்கள். அவற்றை கிரிஸ்டல், கொரண்டம் மற்றும் கூர்மையான கல் கொண்டு பரிசோதிக்க வேண்டும். உண்மையான வைடூரியம் இவற்றையெல்லாம் அரைக்கும், ஆனால் அவை வைடூரியத்தை அரைக்க முடியாது. போலியான வைடூரியத்திற்கு இதற்கு எதிராக நிபுணர்கள் விவரிக்கிறார்கள். வைடூரியம் மற்றவை அல்ல, மற்றொரு வைடூரியத்தால் மட்டுமே அரைக்கப்படும், வேறு எதாலும் அல்ல. பதிக்கப்பட்டவை, அதன் ஒளி மேலே எழாது; பக்கத்தில் அரைத்தால், அது பக்கங்களில் தாக்கப்படும். அதன் முனை முறிந்திருந்தாலும், தழும்போ, கோடு, அல்லது நிறம் மாறினாலும், அது குறைபாடாகும். ஒருவன் இப்படி விளங்கும், மின்னல் போல ஒளிரும் வைடூரியத்தை அணிந்த அரசன் மகிழ்ச்சிகரமாக இருப்பான். இவ்வாறு வைடூரியங்களும் பிற ரத்தினங்களும் பரிசோதிக்கப்படுவது பற்றி கூறும் அறுபத்தெட்டாவது அதிகாரம், ஸ்ரீ கருட புராணத்தின் ஆச்சார காண்டத்தின் முதல் பகுதியின் முடிவில் நிறைவடைகிறது. பின்னர், முத்துக்கள் எப்படி உருவாகின்றன என்பது பற்றி கூறப்படுகிறது. யானைகள், மேகங்கள், பன்றிகள், சங்குகள், மீன்கள், பாம்புகள், சிப்பிகள் மற்றும் மூங்கில் ஆகியவற்றிலிருந்து முத்துக்கள் தோன்றுகின்றன. இவற்றில், ஒரு இடத்தில் மட்டுமே ரத்தினத்தின் மூலமாக இருப்பது நிரூபிக்கப்பட்டுள்ளது. தோல், உப்பு, பாம்பு, திமிங்கலம், சங்கு மற்றும் பன்றி ஆகியவற்றிலிருந்து உருவாகும் முத்துக்களும் உள்ளன. இவ்வாறு, ரத்தினங்களை அறிவதில் தேர்ந்தவர்கள் எட்டுவிதமான முத்துக்கள் உள்ளன என்று அறிவிக்கிறார்கள். சங்கு முத்து, அதன் மூலமான சங்கின் நிறத்துடன் இருக்கும், பெரியதாகவும், அழகான வட்ட வடிவத்துடன் இருக்கும். 'கம்பவ' என்று அழைக்கப்படுவது, சிறந்த சங்கின் வரிசையில், வில் நூல் வாயில் தொட்ட சங்கத்தில் இருந்து வருகிறது. இதில், ஒரு முத்து வட்டமாக, மங்கலான நிறத்துடன், ஒளி இல்லாமல் தோன்றுகிறது. நீரில் வாழும் உயிரினங்களின் வாயிலும் முத்துக்கள் தோன்றுகின்றன; அந்த மீன்கள் கடலின் நடுவில் வாழ்கின்றன.