கருடபுராணம்

வெற்றி மற்றும் தோல்வி இரண்டையும் அறிந்து செயல்படுவதே ஞானத்தின் அடையாளம் என்று கருடன் பகவான் கூறினார். இவற்றை உணர்ந்து செயல்பட்டால், மனிதன் தனது இலக்கை எட்ட முடியும்; அந்த பயணம் எப்போதும் மங்களகரமாயிருக்கும். ஆனால், யார் அந்த இடத்தில் இருப்பவராக கேள்வி கேட்கிறாரோ, அவர் கண்டிப்பாக வெற்றி பெறுவார். கேள்வி கேட்டவர் முன்னால் நிற்பவராக இருந்தால், வெற்றி உறுதி என எந்த சந்தேகமும் இல்லை. மனிதன் அசையும் போதும், அசையாத போதும், ஒவ்வொரு படியிலும் தகுந்தபடி முன்னே செல்ல வேண்டும். கேள்வியாளரின் வார்த்தைகளை கேட்டபின், அவற்றை மணி ஒலியுடன் குறிப்பாக நினைவில் கொள்ள வேண்டும். மேலே அக்னி, கீழே நீர், மற்றும் இடையில் காற்று நிலைத்திருக்கின்றது. மேலே மரணம், கீழே சாந்தி, இடையில் ஞானிகள் துரிதமாக பிரவேசிக்க வேண்டும். இவ்வாறு, கிரகங்களின் உயர்வால் ஏற்படும் மங்கள, அமங்கள பலன்களை தீர்மானிக்கும், "நடத்தை" என்ற பிரிவில், "முதல் கிளை" எனும் பூர்வகாண்டத்தில் உள்ள, "பிரதான கருடன் மகாபுராணம்" எனும் நூலில் அறுபத்தி ஏழாவது அதிகாரம் முடிகிறது. இப்போது ரத்தினங்களை ஆய்வு செய்வது பற்றி நான் விளக்கப்போகிறேன். ஒரு காலத்தில், பாலா என்ற ஒரு அசுரன் இருந்தான். தேவதைகள், ஒரு வரம் கேட்பதாக கூறி, அவனை யாகத்தில் பலியாக்குமாறு கேட்டுக்கொண்டார்கள். தனது சொந்த வார்த்தைக்கு கட்டுப்பட்டு, அவன் யாகப் பசுவாகக் கட்டப்பட்டு, இறுதியில் அவன் அவர்களால் அறுக்கப்பட்டான். ஆனால், அவன் தூய்மை மற்றும் தர்மமான செயல்களின் காரணமாக, அவனிடமிருந்து தேவர்கள், யக்ஷர்கள், சித்தர்கள் மற்றும் வாயுவை உணவாகக் கொண்டவர்கள் ஆகியோருக்கான ரத்தினங்கள் தோன்றின. அவர்கள் வானத்தில் தங்கள் விமானங்களில் வேகமாக கீழே விழும் போது, அந்த ரத்தினங்கள் பெரும் சமுத்திரத்தில், நதிகளில், மலைகளில் அல்லது காடுகளிலும் விழுந்தன. இவை அனைத்திலும், சில ரத்தினங்கள் அசுரர்கள், விஷங்கள், காட்டு விலங்குகள் மற்றும் நோய்களை அழிக்கவும், பாவங்களை நீக்கவும் வல்லவை. வைடூரியம், முத்து, மாணிக்கம், பத்மராகம், மரகதம் ஆகியவை அவற்றுள் குறிப்பிடப்படுகின்றன. கற்கேதன, புலகா மற்றும் ருதிரம் என அழைக்கப்படுவது, மேலும் சுட்டிகல் ஆகியவை இவை எல்லாம் ஆகும். முதலில், அவற்றின் வடிவம் மற்றும் நிறம், பிறகு குணங்கள், குறைகள், மேலும் அவை தரும் பலன்கள் ஆகியவை ஆய்வு செய்யப்பட வேண்டும். அழிந்த குடும்பங்களில் அல்லது அமங்கலமான நாட்களில் தோன்றிய ரத்தினங்கள், ஆய்வால் தூய்மை பெறினும், அரசர்கள் அவற்றை ரத்தின அறிவியல் அறிந்த வல்லுநர்களாலும், அனுபவம் வாய்ந்த நிபுணர்களாலும் பரிசோதிக்க வேண்டும். வைடூரியம், ஞானிகள் பெரும் சக்தி உடையது எனக் கூறுகின்றனர். அதன் சிறு துண்டு கூட எந்த இடத்தில் பூமியில் விழுந்ததோ, அந்த இடங்கள் ஹேமமாடங்க, சௌராஷ்டிர, பௌண்டிர, கலிங்க, கோசல ஆகிய பகுதிகள் ஆகும். இந்த மலையிலிருந்து கிடைக்கும் வைடூரியம் செம்பு நிறம் கொண்டது; சந்திரனிலிருந்து கிடைப்பது சந்திரனைப் போன்று வெண்மை; மூங்கில் கரையோரத்திலிருந்து கிடைப்பவை சௌவீரக் கற்கள் என நினைவில் வைக்கப்படுகின்றன; கருப்பு தாமரை மற்றும் மேகம் போன்றவை, மேலும் செம்பு நிறமுடையவை சௌராஷ்டிரத்தில் இருந்து வருகின்றன. வைடூரியம் மிக हलவான நிறம் மற்றும் குணம் கொண்டதாக, நன்கு வடிவமைக்கப்பட்ட பக்கங்கள், சமமாகக் கோடுகள், புள்ளிகள், கறைகள் இல்லாமல் இருக்க வேண்டும். வைடூரியங்களில் நிற அமைப்பினால், தேவதைகளின் உருவங்களும் விவரிக்கப்படுகின்றன. பச்சை, வெள்ளை, மஞ்சள், செம்பு, கருப்பு மற்றும் செம்பு கலந்த நிறங்கள் இயற்கையாகவே அழகாக இருக்கின்றன. பிராமணருக்கு, அது சங்கு, தாமரை அல்லது சுட்டிகல் போன்ற தூய்மையான நிறமாக இருக்க வேண்டும்; க்ஷத்திரியருக்கு, முயல், பழுப்பு அல்லது கண் நிறம் போன்று இருக்க வேண்டும். பூமியின் அரசர்களுக்கு இரு வகை வைடூரிய நிறங்கள் ஞானிகள் பரிந்துரைக்கின்றனர், ஆனால் அவை எல்லோருக்கும் பொதுவாக இல்லை. அனைத்து நிறங்களும் மிகுந்த அளவில் இருப்பதால், அனைத்து குணங்களும் உடையவை எல்லாருக்கும் ஏற்றதாக கருதப்படுகிறது. மேல் மற்றும் கீழ் உருவங்களினால், எந்த நிற கலவையும் ஏற்பட்டாலும், ஒரு ஞானி பாதை அல்லது உருவ வகைப்படி மட்டும் வைடூரியத்தை தேர்ந்தெடுக்கக் கூடாது. அதன் ஒரு முனை கூட பிளவு அல்லது உடைவு கொண்டிருந்தால், அல்லது தீயால் பிளவுபட்டிருந்தாலும், அதன் மேல் தழும்புகள், புள்ளிகள் இருந்தால், அது நடுத்தரமானதாகக் கருதப்படுகிறது. அதன் எந்த பகுதியிலும் இரத்தம் போன்ற தோற்றம், சிவப்பு குறிகள் இருந்தால் கூட, பக்கங்கள், ஓரங்கள், முகங்கள் ஆறு, எட்டு, பன்னிரண்டு என கூறப்படுகின்றன. ஆறு முகங்கள் கொண்ட, தூய்மையான, குறைபாடில்லாத, கூர்மையான, தெளிவான ஓரங்கள், நிறம், ஒளி, நன்கு வடிவமைக்கப்பட்ட பக்கங்கள் கொண்ட, குறைபாடற்ற வைடூரியமே சிறந்தது என கருதப்படுகிறது.