கருடபுராணம்

புனிதமான Garuḍa Mahāpurāṇa-வில், வாழ்க்கையின் உயர்ந்த வழிகளை விளக்கும் அத்தியாயம் தொடங்குகிறது. ஒரு முனிவர், பூமியில் கிடைக்கும் கிழங்குகள் மற்றும் பழங்களை உணவாகக் கொண்டு, சுஅப்யாசம் மற்றும் தவம் செய்து வாழ்கிறார். அவர் காட்டில் தவம் செய்து, தேவர்களை வழிபடுகிறார்; பலிகளை அர்ப்பணிக்கிறார். தவம் மூலம் உடல் மிகவும் சுருங்கி, மனம் தியானத்தில் முழுமையாக ஈடுபடுகிறது. அந்த முனிவர், senses-ஐ அடக்கி, எப்போதும் யோகப் பயிற்சியில் ஈடுபட்டு, உயர்ந்த நிலையை அடைய ஆசைப்படுகிறார். அவர், ஆத்மாவில் மட்டுமே ஆனந்தம் காண்கிறார்; எப்போதும் திருப்தியுடன் வாழ்கிறார்; அந்த மகா முனிவரின் வாழ்க்கை மிக உயர்ந்தது. அவர், யாசனை, கல்வி, மௌனம், தவம், மற்றும் குறிப்பாக தியானம் ஆகியவற்றில் ஈடுபடுகிறார். பலரும் அறிவை துறக்கின்றனர்; சிலர் வேதங்களை துறக்கின்றனர். யோகி என்பது மூன்று வகைப்படும்: பொருளாதார, க்ஷத்திரிய, மற்றும் பிற வகைகள். முன்னதாக விடுதலைக்காக தியானம் செய்யப்படுகிறது; ஆனால் தற்போதைய காலத்தில் தியானம் கடினம். விடுதலை தர்மத்திலிருந்து வருகிறது; ஆசை, செல்வத்திலிருந்து பிறக்கிறது. முதலில் அறிவு வாபஸ் பெறப்படுகிறது; பின்னர், அக்கினி தேவதையின் மூலம் அது இயக்கப்படுகிறது. நேர்மை, பொறாமை இல்லாமை, மற்றும் புனித ஸ்தலங்களை பின்பற்றுதல் ஆகியவை முக்கியம். தேவர்களை வழிபடுதல், மற்றும் குறிப்பாக பிராமணர்களை மரியாதை செய்வது, வாழ்க்கையின் கட்டங்களுக்கான கடமைகளாகும். இப்போது, நான்கு வகை பிரிவுகளை அறிவிக்கிறேன்: போரில் ஓடாத க்ஷத்திரியர்களுக்கு இந்திரனின் நிலை உண்டு. சூத்ரர்கள் மற்றும் சேவையில் ஈடுபடுவோருக்கு கந்தர்வ உலகம் உண்டு. காட்டில் வாழும் முனிவர்களுக்கு நினைவில் கொள்ளப்படும் இடம் அதே. மனதை அடக்கி, உயிரை மேலே செலுத்தும் துறவிகளுக்கு அந்த இடம் உண்டு. யோகிகளுக்கு, 'space' எனும் உச்ச மந்திரம், அமரமான இடமாகும். எட்டுப் பகுதி அறிவை அறிந்து விடுதலை பெறப்படுகிறது; இவற்றை சுருக்கமாக கேளுங்கள்: சத்தியம், உயிர்களின் நலனுக்காகப் பேசுதல், திருடாமை, உச்சமான மனக்கட்டுப்பாடு. ஐந்து நியமங்கள், சத்தியம் முதலியவை, இரண்டு வகைப்படும்: வெளிப்புறமும், உள்ளார்ந்ததும். சுஅப்யாசம், மந்திர ஜபம், ஹரிக்கு அர்ப்பணிப்பு ஆகியவை யாகமாகும். மந்திரத்தில் தியானம் 'கருவாக' இருக்கிறது; எதிர்மறை 'கருவில்லாத' எனப்படுகிறது. கும்பகம் நிலைமையால் வருகிறது; மூச்சை வெளியே விடுவதில் மூன்று வகை recaka உண்டு. சிறந்த பிரatyahara என்பது 36 அளவுகள்; restraint-ஐயும் கொண்டது. 'நான் பிரம்மன்' எனும் நிலை, absorption; அது பிரம்மனில் நிலைபேறு. பிரம்மன் அறிவும் ஆனந்தமும்; அதுவே உண்மையான சாரம்—நீ அதுவே. அது, அகங்காரம், மனம், புத்தி, மகா தத்துவம், மற்றும் வேறுபாடுகள் இல்லாதது. எப்போதும் தூய்மை, விழிப்பு, விடுதலை, உண்மை, ஆனந்தம், இருமையில்லாதது—இப்படி தியானம் செய்தால், ஒரு பிராமணர் வாழ்க்கை பந்தத்திலிருந்து விடுதலை பெறுகிறார். இதோ, நாற்பத்தொன்பதாவது அத்தியாயம், "Varṇa மற்றும் Āśrama-க்களின் கடமைகள் விளக்கம்" எனும் Garuḍa Mahāpurāṇa-வின் Ācāra பகுதியின் முதல் பாகத்தில் முடிகிறது. அடுத்து, யார் தினசரி விதிப்படி செயல்களைச் செய்கிறாரோ, அவர் அறிவைப் பெறுகிறார். ஒருவர், மனதில் ஆனந்தம் நிறைந்த, வயதில்லா ஹரி, தாமரைப்பூவில் தங்கியுள்ளவனை தியானம் செய்ய வேண்டும். prescribed முறையில், நதிகள் அல்லது குளங்களில் தூய நீரில் தன்னை சுத்தப்படுத்த வேண்டும். அதனால், முழு முயற்சியுடன், காலை குளியைச் செய்ய வேண்டும். நன்றாக தூங்கிய ஒருவரிடம் எப்போதும் உமிழ்நீர் மற்றும் பிற சிருஷ்டிகள் வெளிப்படுகின்றன. தீமைகள், Kālakarna, கெட்ட கனவுகள், தீய எண்ணங்கள்—all these may come. ஆண்களுக்கு, குளிக்காமல் எந்த செயலும் auspicious அல்ல. முடியவில்லை என்றால், தலையில் நீர் ஊற்றிக் குளிக்க வேண்டும். Brāhma, Āgneya, Uddiṣṭa, Vāyavya, மற்றும் Divya ஆகியவை குளியின் வகைகள். இவ்வாறு, Garuḍa Mahāpurāṇa-வில், வாழ்க்கையின் கட்டங்கள், கடமைகள், யோகத்தின் உயர்ந்த வழிகள், மற்றும் தினசரி சுத்தம் பற்றிய உயர்ந்த அறிவு வழங்கப்படுகிறது.