கருடபுராணம்

பிரபஞ்சம் தோன்றிய அதிபருவத்திலேயே, ஹரியை ஸ்வயம்புவு முதலானவர்களும் எல்லோரும் மதிப்புடன் போற்ற வேண்டும் என்று கூறப்பட்டது. இந்த உலகில் பிராமணர்களுக்கான கர்த்தவ்யங்கள் என்னவென்றால்—அவர்களுக்கு அர்ச்சனை செய்யல், யாகங்களில் பிரதானராக செயல்படல், தானம் செய்தல், தானம் ஏற்கல் ஆகியவை. க்ஷத்திரியர்களுக்கும் வைசியர்களுக்கும் தானம் செய்தல், வேதபடிப்பு, யாகங்கள் நடத்தல் ஆகியவை கடமையாகும். சுத்ரர்களுக்கு இருமுறை பிறந்தவர்களாகிய த்விஜர்களுக்கு சேவை செய்வதே தர்மமாகும். இவை மட்டுமல்லாமல், யாசிப்பு, ஆசானிடம் கல்வி கற்பது, சுயமாக படிப்பது, சேவை செய்வது ஆகியவையும் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன. வாழ்க்கையின் நான்கு அஷ்ரமங்களுக்கான கடமைகள் இரு வகையாகவும், நான்கு வகையாகவும் பிரிக்கப்படுகின்றன. வேதங்களை முறையாக கற்றவரானவுடன், ஒரு மனிதன் கிருஹஸ்தாஷ்ரமத்தில் படிக்கவேண்டும். அப்போது அவன் அக்னியைக் காத்தல், அதிதிகளுக்கு உபசாரம் செய்தல், யாகங்கள் நடத்தல், தானம் செய்தல், தேவதைகளை வழிபடுதல் ஆகியவற்றை மேற்கொள்ள வேண்டும். கிருஹஸ்தன் இரண்டு வகை—ஒன்று பற்றின்மையுடன் வாழ்பவர், மற்றொன்று செயலில் ஈடுபடுபவர். மூன்று கடன்களைத் தீர்த்து, மனைவி, செல்வம் முதலானவற்றை விட்டு விட்டு, வனவாசம் மேற்கொண்டு, பூமியில் கிடைக்கும் மூலிகை, கனிகள் கொண்டு வாழ வேண்டும். அங்கு சுயபடிப்பு, தவம் மேற்கொள்ளல் ஆகியவை அவனது வாழ்வாகும். அந்த வனவாசத்தில் தவம் மேற்கொண்டு, தேவதைகளை வழிபடுதல், ஹவனங்கள் செய்தல் அவன் கடமையாகும். இவ்வாறு கடுமையான தவம் மேற்கொண்டு, உடல் மெலிந்து போயினாலும், அவன் தியானத்தில் முழுமையாக ஈடுபடுவான். எப்போதும் யோகாப்யாசத்தில் தன்னை அர்ப்பணித்து, உயர்ந்த நிலையை அடைய விரும்பி, இంద్రியங்களை வென்று, தன்னுள்ளே ஆனந்தம் கண்டுபிடித்து, திருப்தியுடன் வாழும் மகா முனிவன் அவன். அவன் யாசை, படிப்பு, மௌனம், தவம், குறிப்பாக தியானம் ஆகியவற்றில் ஈடுபடுவான். சிலர் ஞானத்தைத் துறப்பவராகவும், சிலர் வேதங்களைத் துறப்பவராகவும் இருப்பார்கள். யோகிகள் மூன்று வகை—பௌதிகர், க்ஷத்திரியர், மற்றும் இதரர். முன்னைய பிறப்பில் தியானம் எளிதாக இருந்தாலும், இப்பிறப்பில் அது கடினம். மோக்ஷம் தர்மத்திலிருந்து தோன்றும்; ஆசை செல்வத்திலிருந்து பிறக்கும். முதலில் ஞானம் மறைந்து, பின்னர் அக்கினி தேவனால் அது செயல்படுத்தப்படுகிறது. நேர்மை, பொறாமை இல்லாமை, புனிதமான இடங்களைச் சென்று வழிபடுதல் ஆகியவை குறிப்பிட்டுள்ளன. தேவதைகளை வணங்குதல், குறிப்பாக பிராமணர்களை மதிப்பது, இவை அஷ்ரமங்களுக்குரிய கடமைகள். இப்போது நான்கு வர்ணங்களை விளக்குகிறேன். போரில் பின்வாங்காத க்ஷத்திரியருக்கே இந்திர பதவி கிடைக்கும். சுத்ரர்களுக்கும் சேவையில் ஈடுபடும் பிறருக்கும் கந்தர்வலோகமே நிலை. வனவாசிகள் அல்லது ஆசாரியர்களுக்குரிய நிலை அவர்களுக்கும் உண்டு. மனம் கட்டுப்படுத்திய தபச்விகள், சக்தியை மேல் செலுத்தும் துறவிகள், யோகிகள்—இவர்களுக்கு 'ஆகாசம்' எனும் அமரமான பரம் பதமே கிடைக்கும். எட்டு அங்கங்களைக் கொண்ட யோக ஞானம் மூலம் மோக்ஷம் பெறலாம்—இதை சுருக்கமாகக் கேள். சத்தியம், பிறருக்காக நல்லது பேசுதல், திருடாமை, உன்னதமான தண்மையான கட்டுப்பாடு ஆகியவை முக்கியம். இந்த ஐந்து நியமங்கள் இரண்டு வகை—புறமும் அகமும். சுயபடிப்பு, மந்திர ஜபம், ஹரிக்கு அர்ப்பணமாகிய யாகம் ஆகியவை குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன. மந்திர தியானமே 'கரு' எனப்படும்; அதற்கு எதிர்மையானது 'கரு இல்லாதது' எனப்படுகிறது. கும்பகம் நிலைத்தன்மையால் ஏற்படுகிறது; மூச்சை வெளியில் விடுதல் மூன்று வகை ரேசகமாகும். மிகச் சிறந்த ப்ரத்யாஹாரம், முப்பத்தாறு அளவுகளைக் கொண்டது; ப்ரத்யாஹாரம் என்பது இந்திரியங்களை அடக்குவது. 'நான் பரமாத்மா' என்ற நிலை சமாதி; அதுவே பரமாத்மாவில் நிலை பெறுதல். பரமாத்மா என்பது ஞானமும் ஆனந்தமும்; அதுவே உண்மை சாரம்—நீயே அது. அதில் அகந்தை, மனம், புத்தி, மகத்துவம், வேறுபாடுகள் எதுவும் இல்லை. எப்போதும் தூய்மை, விழிப்பு, மோக்ஷம், சத்தியம், ஆனந்தம், அத்வைதம்—இவ்வாறு தியானம் செய்தால், ஒரு பிராமணன் பிறவிப் பந்தத்திலிருந்து விடுபடுவான்.