புனித கங்காதர புராணத்தில் விவரிக்கப்படும் இந்த அத்தியாயங்களில், ஒரு யஜ்ஞம் அல்லது பிரதிஷ்டை நிகழ்ச்சியின் போது மேற்கொள்ள வேண்டிய முறைகள் மிக விரிவாக விளக்கப்படுகின்றன. முதலில், ஜ்யேஷ்ட ஸாமன் மற்றும் பாருண்டா என்ற தேவதைகளை மேற்குத் திசையில் வழிநடத்த வேண்டும் என்று கூறப்படுகிறது. பின்னர், ஒவ்வொரு தேவதைக்கும் ஆயிரம் ஹோமங்கள் அர்ப்பணித்து, அவற்றை யஜமானரின் தலையில் பிரதிஷ்டை செய்ய வேண்டும். இதற்குப் பிறகு, தலையின் பல பகுதிகளில் ஹோமங்கள் செய்து, அந்த இடங்களில் அந்த தேவதைகளை முறையே பிரதிஷ்டை செய்ய வேண்டும். அல்லது, அந்த யஜமானரின் சொந்த சாஸ்திரங்களில் குறிப்பிடப்பட்ட மந்திரங்களை, அல்லது காயத்ரி மந்திரத்தையே பயன்படுத்தலாம் என அனுமதி வழங்கப்படுகிறது. இவ்வாறு ஹோமங்களை முடித்ததும், ஆசான் மந்திரங்களை சரியான இடங்களில் பிரதிஷ்டை செய்ய வேண்டும். "அக்னியே, வாரும்!" என்று இரு தொடைகளிலும், "தேவதைகள் நமக்கு மங்களம் அருளட்டும்" என்று முழங்கால்களில், "நீண்ட ஆயுள் உண்டாகட்டும்" என்று இதயத்தில், "தேஜஸ் உண்டாகட்டும்" என்று கழுத்தில், "மூக்கமாகும்" என்று தலையிலும் மந்திரங்களை பிரதிஷ்டை செய்து, பின்னர் ஹோமம் செய்ய வேண்டும். "வேதம்", "சுப நாளாகட்டும்" என்ற வார்த்தைகளோடு ஆலயத்தைச் சுற்றி பிரதக்ஷிணம் செய்ய வேண்டும். திசைகளின் தெய்வங்களை, ரத்தினங்கள், உலோகங்கள் மற்றும் மூலிகைகளுடன் கூடிய மரியாதையுடன் பூஜிக்க வேண்டும். ஆனால், மூலஸ்தானத்தில் தேவதையை நிறுவ கூடாது, அதையும் விட்டு விட கூடாது. வடதிசையிலிருந்து சிறிதளவு எள்ளின் தோலை எடுத்து வர வேண்டும். ஆசான், சவித்ரு தேவனுக்கான அறுமடங்கான மந்திரத்தை அந்த தேவதைக்கு பிரதிஷ்டை செய்ய வேண்டும். அதை பிரதிஷ்டை செய்ததும், வெற்றி மற்றும் நிலைத்தன்மைக்கு உரிய மந்திரங்களால் அபிஷேகம் செய்ய வேண்டும். பின்னர், விளக்குகள், தூபங்கள், சாந்தங்கள், மற்றும் நைவேத்யங்கள் கொண்டு தேவதையை ஆராதிக்க வேண்டும். ஒரு பாத்திரம், இரண்டு vasthiram, ஒரு குடை, மற்றும் தெய்வீக மோதிரம் ஆகியவற்றையும் சமர்ப்பிக்க வேண்டும். இதற்குப் பிறகு, யஜமானர் மனதை ஒருமைப்படுத்தி நாலாவது ஹோமத்தை அர்ப்பணிக்க வேண்டும். ஆசான் வெளியே சென்று, திசைபாலகர்களுக்கு பலி அர்ப்பணிக்க வேண்டும். யாகத்தின் முடிவில், மஞ்சள் நிற பசுவும், சாமரமும் ஆசானுக்கு தானமாக வழங்க வேண்டும். மேலும், விசிறி, கிராமத்தில் நெய்த துணி, மற்றும் பிற உபகரணங்கள், அழகாக அலங்கரிக்கப்பட்ட பந்தல் ஆகியவற்றையும் தர வேண்டும். இவ்வாறு செய்தால், பிரதிஷ்டை செய்த ஆசானின் அனுகிரஹத்தால் யஜமானன் பாவமொன்றும் இல்லாமல் விடுவான். பிறகு, இந்த உலகில் படைப்பு ஆரம்பித்த காலத்திலிருந்து ஹரி எனும் பரமாத்மா, ஸ்வயம்புவு முதலியவர்களால் மரியாதை செய்யப்பட வேண்டும் என்று கூறப்படுகிறது. பிராமணர்களுக்கான தர்மம்–அராதனை, யாகங்களில் பங்கேற்பது, தானம் வழங்குவது, மற்றும் தானம் ஏற்கும் உரிமை ஆகியவை. க்ஷத்திரியர் மற்றும் வைசியர்களுக்குத் தானம், வேதபடிப்பு, யாகங்கள் செய்வது ஆகியவை கடமையாகும். சுத்ரர்களுக்கு, இருமுறை பிறந்தவர்களுக்கு சேவை செய்வதே தர்மமாகும். மென்மேலும், பிச்சை எடுப்பது, ஆசானிடம் சேவை செய்வது, சுயபடிப்பு ஆகியவை அனைவருக்கும் பொருந்தும். வாழ்க்கையின் அனைத்துப் பருவங்களுக்கும் இருவகை, நான்கு வகை பிரிவுகள் உள்ளன. வேதங்களை முறையாக படித்தவர், க்ருஹஸ்தாஷ்ரமம் அடைய வேண்டும். அங்கு, அக்னி காப்பது, அதிதிகளுக்கு சேவை, யாகங்கள், தானம், தேவாராதனை ஆகியவை கடமையாகும். க்ருஹஸ்தர் இருவகை: ஒருவர் பற்றற்றவர், மற்றவர் செயலில் ஈடுபடுவோர். மூன்று கடன்களை தீர்த்து, மனைவி, செல்வம் முதலியவற்றை விட்டு விட்டு, நிலத்தில் கிடைக்கும் கிழங்கு, பழங்கள் கொண்டு வாழ வேண்டும்; சுயபடிப்பு, தவம் மேற்கொள்ள வேண்டும். காட்டில் தவம் செய்து, தேவதைகளை வழிபட்டு, ஹோமம் செய்ய வேண்டும். தவத்தால் உடல் மெலிந்து, தியானத்தில் ஈடுபடுவார். அவர் எப்போதும் யோகாச்சாரத்தில் நின்று, உயர்ந்த境ையை அடைய ஆசை கொண்டு, புலன்களை அடக்கி, சுயத்தில் மகிழ்ச்சி கொண்டு, எப்போதும் திருப்தியுடன் வாழும் மகானாக இருப்பார். பிச்சை எடுப்பது, படிப்பது, மௌனம், தவம், குறிப்பாக தியானம் ஆகியவை அவற்குரியவை. சிலர் ஞானத்தைத் துறப்பவராகவும், சிலர் வேதங்களைத் துறப்பவராகவும் இருப்பார்கள். யோகி மூவகை: மாயை உடையவர், க்ஷத்திரியர், மற்றவர்களாகவும். முதல் தியானம் முன்பிருந்த முக்திக்காக, இப்போது தியானம் கடினம். முக்தி தர்மத்திலிருந்து பிறக்கிறது; ஆசை செல்வத்திலிருந்து பிறக்கிறது என்று இந்த ஞானம் முடிவடைகிறது.