गरुडपुराणम्

स्वयं चान्यमना भूत्वा विद्ययान्यान्य जीवयत् गरुडोक्तं गारुडं हि श्रृणु रुद्र ! मदात्मकम् ।। 2.

इति रुद्राब्जजौ विष्णोः शुश्राव ब्रह्मणो मुनिः 3.

मुनीनां श्रृण्वतां मध्ये सर्गाद्यं देवपूजनम् 3.

वर्णाश्रमादिधर्माश्च दानराज्यादिधर्मकाः 3.

अंगानि प्रलयो धर्मकामार्थज्ञानमुत्तमम् 3.

पुराणे गारुडे सर्वं गरुडो भगवानथ 3.

भुत्वा हरेर्वाहनं च सर्गादीनां च कारणम् 3.

चक्रे क्षुधा हृतं यस्य ब्रह्माण्डमुदरे हरेः 3.

कश्यपो गारुडाद्वृक्षं दग्धं चाजीवयद्यतः 3.

तच्छ्रीमद्रारुडं पुण्यं सर्वदं पठतस्तव 3.

सर्गश्च प्रतिसर्गश्च वंशो मन्वन्तराणि च 4.

श्रृणु रुद्र प्रवक्ष्यामि सर्गादीन्पापनाशनान् 4.

नरनारायणो देवो वासुदेवो निरंजनः 4.

तदेतत्सर्वमेवैतव्द्यक्ताव्यक्तस्वरूपवत् । तथा पुरुषरूपेण कालरूपेण च स्थितम् ।। 4.

व्यक्तं विष्णुस्तथाऽव्यक्तं पुरुषः काल एव च 4.

अनादिनिधनो धाता त्वनन्तः पुरुषोत्तमः 4.

तस्माहुद्धिर्मनस्तस्मात्ततः खं पवनस्ततः 4.

अण्डो हिरण्मयो रुद्र । तस्यान्तः स्वयमेव हि 4.

ब्रह्मा चतुर्मुखो भूत्वा रजोमात्राधिकः सदा 4.

अण्डस्यान्तर्जगत्सर्वं सदेवासुरमानुषम् 4.

अपसंह्रियते चान्ते संहर्त्ता च स्वयं हरि 4.

रुद्ररूपी च कल्पान्ते जगत्संहरतेऽखिलम् 4.

दंष्टूयोद्धरति ज्ञात्वा वारहीमास्थितस्तनूम् 4.

प्रथमो महतः सर्गो विरूपो ब्रह्मणस्तु सः 4.

वैकारिकस्तृतीयस्तु सर्गस्त्वैन्द्रियकः स्मृतः 4.

मुख्यसर्गश्चतुर्थस्तु मुख्या वै स्थावराः स्मृताः 4.

तदूर्द्धस्त्रोतसां षष्ठो देवसर्गस्तु स स्मृतः 4.

अष्टमोऽनुग्रहः सर्गः सात्त्विकस्तामसस्तु सः 4.

प्राकृतो वैकृतश्चापि कौमारो नवमः स्मृतः 4.