श्रीगुरुर्ब्रूते— अथ श्रीगरुडमहापुराणे पूज्ये पूर्वखण्डे आचारखण्डे ‘गायत्र्यन्यासविवरणं’ नाम पञ्चत्रिंशत्तमोऽध्यायः समाप्तः। ततः परमेश्वरपापविनाशनाय सन्ध्याविधिं प्रवक्ष्यामि, शृणु। प्रथमे प्रणवेन, व्याहृतिभिः, तथा शिरसा सहितया गायत्र्या सह सम्पूर्णं विधानं व्याख्यास्यामि। द्विजो यः स्यात्, स प्राणायामेन मनोवाक्कायसम्भूतदोषान् दहेत्। सायं वह्निं समुपेत्य, प्रातः सूर्यं, आपः पिबेत्। ‘आपोहिष्ट’ इति ऋचः जपेन कुशजलविधिना शुद्धिं कुर्यात्। जागरणस्वप्नसुषुप्तिभ्यः रजस्तमसः मलानि जायन्ते। हस्तेन उदकं गृहित्वा मन्त्रं जप्त्वा भूमौ क्षिपेत्। ‘उदुत्यं’ च ‘चित्रं’ इति मन्त्राभ्यां सूर्यपूजनं कुर्यात्। प्रातः सन्ध्यायां स्थित्वा, सायं तु उपविश्य जपं कुर्यात्। दशसु जन्मसु कृतानि, शतशः पूर्वकृतानि पापानि अपि— गायत्री रक्तवर्णा, सावित्री शुक्लवर्णा भवति। ‘ॐ भूः’ हृदि, ‘ॐ भुवः’ शिरसि न्यसेत्। द्वितीयं कवचे, नेत्रयोः च न्यस्य, सन्ध्यायां वेदमातरं जपेत्। त्रैविध्या गायत्री ब्रह्मा विष्णु महेश्वररूपिणी। सर्वपापविमुक्तः ब्रह्मलोकं प्राप्नोति। यः सन्ध्याकाले न पूजयति, तं सूर्य एव नाशयति। छन्दः देवी गायत्री, परमात्मा देवता इति। एवं श्रीगरुडमहापुराणे आचारखण्डे ‘सन्ध्याविधिवर्णनं’ नाम षट्त्रिंशत्तमोऽध्यायः समाप्तः। अनन्तरं गायत्री परमा देवी, भोगमोक्षप्रदा च। तस्याः साधनं प्रवक्ष्यामि, शृणु। त्रिसन्ध्यां शतवारं जपन्, ब्रह्मलोकवासित्वा आपः पिबेत्। ‘भूर्भुवःस्वः’ इत्यनेन द्वादशनाम्ना सावित्र्यै सरस्वत्यै च नमः विधीयते। वेदमातरं, संकृतिं, ब्राह्मणीं, कौशिकीं च क्रमशः पूजयेत्। यथाविधि समिद्धेऽग्नौ सम्यग्वर्णेन समिधः सर्पिषा हविः च जुहोति। धर्मार्थकामादिसिद्ध्यर्थं सर्वेषु कर्मसु हुतं कुर्यात्। नियमानुसारं मन्त्रं लक्षं जपेत्, पयः मूलफलार्षैः च। उत्तरश्रृङ्गे जाता, भूमौ पर्वते वा निवसन्ती गायत्री। एवं श्रीगरुडमहापुराणे आचारखण्डे ‘गायत्र्युपासनाविवरणं’ नाम सप्तत्रिंशत्तमोऽध्यायः समाप्तः। नवम्याः प्रारम्भे दुर्गां ‘ह्रीं दुर्गे रक्षिणि’ इति मन्त्रेण पूजयेत्। तेनैव होमदानाभ्यां सर्वकामान् देहि। मङ्गला, विजय, लक्ष्मी, शिवा, नारायणी इति क्रमशः। अष्टादशबाहु, कवचं, घंटा, दर्पणं, तर्जनी च। शक्तिः गदा, शूलं, कपालं, बाणः, अंकुशः च। भगवत्याः मन्त्रं जपं च प्रवक्ष्यामि— ‘ॐ नमो भगवत्यै चामुण्डायै श्मशानवासिन्यै कपालहस्तायै महाप्रेतवाहिन्यै महायानसमावृतायै कालरात्र्यै गणान्वितायै महावक्त्रायै बहुबाहवे घंटाडमरुपादयालंकारायै हसितहसितायै कर्कशस्वनायै हुमिति सर्वशब्दसमाकुलायै गजचर्मावृताङ्ग्यै रक्तमांसलेपनायै चलजिह्वायै महापिशाच्यै तीक्ष्णदंष्ट्रायै भयानकायै हसितहसितायै विद्युत्प्रभायै चलायै तीक्ष्णलोचनायै चलजिह्वायै ह्रौं ह्रीं भ्रुकुटीमुख्यै ॐ करभद्रासनायै कपालमालाभरणायै जटामुकुटचन्द्रायै हसितहसितायै कर्कशस्वनायै हुम्हुमायै घोरदंष्ट्रायै तमःकृत्यै सर्वविघ्नविनाशिन्यै कार्यं साधय साधय शीघ्रं कुरु कुरु कहकह अंकुशेन प्रविश प्रविश कम्पय कम्पय चलय चलय स्तम्भय स्तम्भय रुधिरमांसमद्यप्रियायै ताडय ताडय मर्दय मर्दय छिन्धि छिन्धि हन हन पुनः पुनः वज्रदेहायै साधय साधय त्रिषु लोकेषु पापेषु अपापेषु गृहीतेषु अगृहीतेषु प्रविश प्रविश अग्रे अग्रे नृत्य नृत्य बन्धय बन्धय प्लुत्य प्लुत्य विहङ्गलोचनायै केशोन्नतायै उलूकमुख्यै घंटामालाधारिण्यै दह दह पच पच गृह्ण गृह्ण मण्डलमध्यं प्रविश प्रविश किम् विलम्बसे ब्रह्मसत्येन विष्णुसत्येन ऋषिसत्येन रुद्रसत्येन प्रविश प्रविश किलिकिलि खिलिखिलि मिलिमिलि चिलिचिलि विचित्ररूपिण्यै कृष्णसर्पावृताङ्ग्यै सर्वभूतधारिण्यै लम्बोष्ठ्यै गम्भीरनासायै विकटमुख्यै पिङ्गलजटायै ब्राह्मि भञ्जय भञ्जय ज्वालय ज्वालय कृष्णवदनायै घोरस्वनायै कठोरायै क्षिप क्षिप रक्तलोचनायै कम्पय कम्पय भूमौ पतय पतय शिरो गृह्ण गृह्ण नेत्राणि पिधाय पिधाय पादौ गृह्ण गृह्ण मुद्रां दर्शय दर्शय विद्रावय विद्रावय हुम् हूँ फट् विदारय विदारय त्रिशूलेन विद्रावय वज्रेण ताडय दण्डेन छिन्धि चक्रेण शूलेन विद्रावय दंष्ट्राभ्यां विद्रावय शूलेन विद्रावय अंकुशेन गृह्ण गृह्ण ब्राह्मणि आगच्छ आगच्छ माहेश्वरी आगच्छ आगच्छ कौमारी आगच्छ आगच्छ वाराही आगच्छ आगच्छ ऐन्द्रि आगच्छ आगच्छ चामुण्डे आगच्छ आगच्छ वैष्णवि आगच्छ आगच्छ हिमवद्वासिनि आगच्छ आगच्छ कैलासारोहिणि आगच्छ आगच्छ परममन्त्रे छिन्धि छिन्धि किलिकिलि प्रतिमायां भीषणे उग्ररूपिणि चामुण्डे क्रुद्धनादिनि दैत्यसंहारिणि व्योमचारी बन्धय बन्धय स्थिर भव प्रविश प्रविश पातय पातय गृह्ण गृह्ण मुखं बन्धय नेत्रं बन्धय हृदयं बन्धय हस्तपादौ बन्धय सर्वपिशाचान् बन्धय दिशः बन्धय विदिशः बन्धय ऊर्ध्वं बन्धय अधः बन्धय भस्मना जलमृद्राक्षतैः प्रविश प्रविश पातय पातय चामुण्डे किलिकिलि विच्चे ह्रीं (हूं) फट् स्वाहा’ इति। एषा मन्त्रजप्यायैकशतानां षोडशोत्तरस्याक्षरमाला। महामांसत्रैगुण्येनैकैकाक्षरं लक्षं पूजयेत्। महामांसत्रैगुण्यं वा अन्यथा सर्वेषु कर्मसु योग्यं भवति। एवं श्रीगरुडमहापुराणे आचारखण्डे ‘दुर्गोपासनविधिवर्णनं’ नामाष्टात्रिंशत्तमोऽध्यायः समाप्तः।