सुगन्धिद्रव्यैः पुष्पैः धूपदीपैः च नैवेद्येन च सह, भक्त्या सम्पूज्य भगवान्, अन्यैः च स्तोत्रैः ओंकारादिभिः स्तुत्यः, हे वृषध्वज। ज्ञानस्वरूपाय नमः, ज्ञानदाय पुनः पुनः नमः। देवदानवविनाशिने, सर्वदुष्टनाशकाय च नमः। श्रीशिवपूजिताय, शङ्खचक्रधराय नमः। गुणत्रयात्मने निर्गुणाय, ब्रह्मविष्णुमयाय च नमः। एवं स्तुत्वा, देवानां नाथं ध्यायेत्। स दशम्यां सूर्यकोटिसमप्रभः, सर्वाङ्गसुन्दरः दृश्यते। एवं, हे शङ्कर, हयग्रीवपूजनविधिः उक्तः। अधुना गायत्र्याः न्यासादिकं प्रवक्ष्यामि, शृणु। ब्रह्मशीर्षा, रुद्रशिखा, विष्णुहृदयं स्थापनीयम्। एते त्रैलोक्याधाराः, भूतलयोनि स्थिताः विज्ञेयाः। त्रिपादाष्टाक्षरी रूपं च, चतुष्पद् षडक्षरी च ज्ञेया। न्यासे जपे ध्यानहोमपूजासु च तथा। पादाङ्गुष्ठे, गुल्फमध्यभागे, जानुजङ्घयोः च, तथा स्तनयोः, हृदि, कण्ठे, ओष्ठयोः, मुखे, तालु, स्कन्धयोः च न्यासः कार्यः। शिरःपृष्ठे, शिखायां च, मया उक्ताक्षराणि न्यासयेत्। श्वेतं, विद्युत्सदृशं, तारकसदृशं, कृष्णं, रक्तं च क्रमशः। शङ्खवर्णं, पाण्डु, रक्तं, सुरासदृशवर्णं च। यत् हस्तेन स्पृष्टं, यत् नेत्रेण दृष्टं, तत् सर्वं न्यासे ग्राह्यम्। एवं गरुडमहापुराणस्य पूर्वखण्डे आचारकाण्डे 'गायत्र्याः न्यासविवरणम्' इति पञ्चत्रिंशोऽध्यायः समाप्तः। अथ सन्ध्योपासना विधिं ते वक्ष्यामि, शृणु रुद्रपापनाशन। प्रणवेन, व्याहृतिभिः, गायत्र्या च शिरसा सह जपः कार्यः। द्विजातिः प्राणायामेन मनोवाक्कायसमुत्थानदोषान् दहति। सायं वह्निं, प्रातः सूर्यं, जलं च पिबेत्। 'आपोहिष्ठ' ऋचाः कुशोदकेन शौचं कुर्यात्। जाग्रत्स्वप्नसुषुप्तिसम्भूताः रजस्तमःमलाः शुद्ध्यन्ति। हस्ते जलं गृहीत्वा मन्त्रोच्चारणेन भूमौ क्षिपेत्। 'उदुत्यं', 'चित्रं' इति मन्त्राभ्यां सूर्यं पूजयेत्। प्रातः जपं स्थित्वा, सायं उपविष्टः कुर्यात्। दशजन्मकृतपापानि, शतशः पूर्वकृतानि अपि, गायत्र्या जपेन नश्यन्ति। गायत्री रक्तवर्णा, सावित्री श्वेतवर्णा। 'ओं भूः' हृदि, 'ओं भुवः' शिरसि स्थापनीयम्। द्वितीयं कवचं, नेत्रयोः च स्थाप्यं पण्डितैः। सन्ध्यासमये एवं न्यस्य वेदमातरं जपेत्। त्रैविध्या गायत्री ब्रह्मा, विष्णुः, महेश्वरः च। सर्वपापविनिर्मुक्तः ब्रह्मलोकं प्राप्नोति। सन्ध्योपासनां यः न कुर्यात्, तं सूर्यः नाशयति। छन्दः गायत्री, देवता परात्मा इति। एवं श्रीगरुडमहापुराणे आचारकाण्डे षट्त्रिंशोऽध्यायः 'सन्ध्याविधिवर्णनं' नाम समाप्तः।