महानुभाव महेश्वर! स गन्धपुष्पादिभिरर्चनीयः स्यात्। एवं, हे रुद्र, यः कश्चित् चक्रस्यास्य परमार्चनं सम्यक् करोति, स तदनन्तरं सर्वरोगविनाशकं स्तोत्रमिदं पठेत्। स ज्वलज्ज्वालामालिकायुक्ताय, सहस्रारचक्राय, चक्षुषे, तस्मै चक्राय, अद्भुतचक्राय, सर्वमन्त्रविनाशकाय, लोकानां परित्राणाय, दुष्टदानवसंहारकाय, तेजोरूपिणे, संसारभयविनाशकाय चक्षुषे नमः। ग्रहातीतरूपाय, ग्रहनाथाय, भक्तानुग्रहदायिने, भक्तपरित्रात्रे, विष्णोः शस्त्रभूतचक्राय पुनः पुनर्नमः। यः एतत् स्तोत्रं परया भक्त्या पठति, स पापं दग्ध्वा विष्णुलोकं याति, विष्णुधामयोग्यः भवति। एवं श्रीगरुडमहापुराणे पूर्वखण्डे आचारकाण्डे चक्रपूजाविधिवर्णनं नाम त्रयस्त्रिंशत्तमोऽध्यायः समाप्तः। पुनः, हे हृषीकेश गदाधर! देवपूजाविधिं विस्तरेण कथय। हरिः उवाच—शृणु, जगन्नाथ, येन विष्णुः तुष्यति। मूलमन्त्रः, हे महाबाहो, हयग्रीवोक्तः। ‘ॐ सौं क्षौं, शिरसि नमः’ इति प्रणवेन युक्तः। अस्याङ्गानि शृणु, वृषध्वज—‘ॐ क्षीं शिरसि स्वाहा’ शिरसि, तथैव ‘क्षूं वषट्’। ‘ॐ’ ककारसंयुक्तः देवतामकुटः स्मृतः। ‘ॐ क्षौं त्रिनेत्राय वौषट्’—देवताचक्षुषः कथनम्। पूजाविधिं वक्ष्यामि, शृणु। आदौ स्नानं कृत्वा आचमनं च, ततः पूजास्थानं गच्छेत्। सम्यक् प्रविश्य, शोषणादिकं कुर्यात्। ततः अण्डं उत्पाद्य, केवलं ‘ॐ’ इति तद् भिन्द्यात्। शङ्खकुन्देन्दुसदृशशुक्लं, पद्मतन्तुसुवर्णाभं, शङ्खचक्रगदापद्मधारिणं, चतुर्भुजं, किरीटिनं, कुण्डलिनं, वनमालाविभूषितं, सर्वैः देवैः सहितं महात्मानं ध्यात्वा, शुभानि शङ्खपद्मादिमुद्राणि दर्शयेत्। ततः रुद्रं पीठसंयुक्तदेवताश्चाह्वयेत्। मण्डले तानाहूय, स्वस्तिकादिलक्षणैः पूजयेत्। अच्युतं सर्वपरिषद्भिः सह नमस्कुर्यात्। यमुनां महादेवीं, शङ्खपद्मनिधीं च पूजयेत्। ततः, महादेव, कूर्मं नामाधारं पूजयेत्। पश्चात् वैराग्यैश्वर्ये अग्न्यादिदिक्षु पूजयेत्। सत्त्वं रजस्तमांसि मध्यदेशे पूजयेत्। सूर्यचन्द्राग्निनामकचक्राणां पूजां कुर्यात्। वृषध्वज, शुद्धं ज्ञानं, प्रबोधकं कर्म च योगेन पूजयेत्। पूर्वादिपर्णेषु शुद्धादीन् पूजयेत्। प्रणवाद्यैर्नामभिः, नमःशब्दान्तैः, च चतुर्थ्यन्तैर्नामभिः पूजयेत्। स्नानगन्धानुलेपनपुष्पधूपैः पूजयेत्। एवं विधिना, हे हर, एष विधिः उक्तः। वामनमुद्रया तमागतं चिन्तयेत्। एवं, महेश्वर, श्रीविष्णोः चक्रपूजाविधिः, मन्त्रपूजनं, ध्यानं, देवतासंहिता, मण्डलपूजनं, सम्यगाचमनादिकं, सर्वं विस्तरेण उक्तम्।