एकदा भगवतः विष्णोः सर्वव्यापिनः शरणं प्रपन्नोऽहमिति भक्त्या प्रार्थितम्। एवं देवानां प्रभोः सर्वदुःखनाशिनः स्तुतिः कर्तव्या इति निर्दिष्टम्। मनुष्यः हृदि पञ्चभूतसमन्वितं विष्णुं ध्यानं कुर्यात्। हे शंकर, वासुदेवस्य पूजना परमा सर्वकामफलप्रदा इति श्रुतम्। यश्च पुरुषः रुद्रस्य पञ्चभूतात्मकं पूजनं पठति, स पुण्यभाग्भवति। ततः शङ्खगदाधरं विष्णुं प्रति सूदर्शनचक्रस्य पूजनविधिं पृच्छति स्म। हरिरुवाच—प्रथमं स्नानं कृत्वा हरिं पूजयेत्। ततो मूलमन्त्रेण न्यासं कुर्यात्; स मूलमन्त्रः सर्वपापविनाशकः, दुष्टमन्त्रभेदनशक्तिमान् च कथ्यते। स भगवान् सौम्यः किरीटी शङ्खचक्रगदापद्मधारी च ध्यान्यः। गन्धपुष्पादिभिः सम्यक् पूजनीयः। एवं रुद्र, यः कश्चित् पुरुषः सूदर्शनस्य परमं पूजनं करोति, तदनन्तरं रोगनाशकं स्तोत्रं पठेत्। स तेजोमालाविलसिता, सहस्रारमण्डलधारी, दिव्यचक्षुः, अद्भुतचक्ररूपः, सर्वमन्त्रविनाशकः, लोकरक्षार्थं दुष्टदानवनाशकः, तेजोरूपधारी संसारभयनाशकश्च, ग्रहातीतस्वरूपः, ग्रहेश्वरः, भक्तानां कृपादायकः, भक्तरक्षकः, विष्णोः शस्त्ररूपः इति पुनः पुनः नमस्करोति। यः परमया भक्त्या एतत् स्तोत्रं पठति, स पापान्यग्निवत् दग्ध्वा विष्णुलोकप्राप्तः, विष्णुपदयोग्यः भवति। एवं श्रीगरुडमहापुराणे पूर्वखण्डे आचारकाण्डे सूदर्शनपूजनविधिर्नाम त्रयस्त्रिंशोऽध्यायः समाप्तः। पुनः एकदा हरिषीकेशं गदाधरं प्रति देवपूजनविधिं पृच्छति स्म। हरिरुवाच—शृणु, यया विध्या विष्णुः तुष्यति। मूलमन्त्रः हयग्रीवोक्तः, "ॐ सौं क्षौं नमः शिरसे" इति प्रणवेन संयुक्तः। तस्याङ्गानि शृणुष्व—"ॐ क्षीं शिरसे स्वाहा", "ॐ क्षूं वषट्", "ॐ" ककारसंयुक्तं केशरूपं, "ॐ क्षौं त्रिनेत्राय वौषट्" इति नेत्ररूपं च। अहं तस्य पूजनविधिं वर्णयामि। प्रथमं स्नानं कृत्वा, आचमनं च, पूजनस्थानं गच्छेत्। तत्र सम्यक् प्रविश्य, शुष्कादिकं कर्तव्यम्। ततः अण्डं उत्पाद्य, केवलं "ॐ" इत्यनेन भिन्द्यात्। तत्र शङ्खमल्लिकाचन्द्रसमानश्वेतं, पद्मतन्तुसुवर्णाभं, शङ्खचक्रगदापद्मधारिणं, चतुर्भुजं, किरीटिनं, कुण्डलिनं, वनमालाभूषितं विष्णुं सर्वैः देवैः सहितं ध्यानं कुर्यात्। ततः शङ्खपद्मादिसौभाग्यमुद्रां दर्शयेत्। ततः रुद्रं पीठसंयुक्तदेवताश्चाह्वयेत्। मण्डले तान् आहूय, स्वस्तिकादिलक्षणैः पूजयेत्। अच्युतं सर्वपरिकरैः सहितं नमस्करोति। यमुनां महादेवीं, शङ्खं पद्मनिधिं च नमति। एवं भगवतः विष्णोः पूजनविधिः श्रद्धया कर्तव्यः इति पुराणवचनं प्रवहति।