गरुडपुराणम्

महामन्त्रैः सह श्रद्धया सम्पूजनं कर्तव्यम्, यथायोग्यं मन्त्रम् उच्चारयित्वा यथाभिलषितसिद्ध्यर्थं मन्त्रोच्चारणं विधेयम्। ततः क्षणमेकं रहसि स्थित्वा, हृदयस्थं देवतां ध्यानयेत्। स देवता सौम्यवदनः, शान्तः, उज्ज्वलमकरकुण्डलमण्डितः सदा चिन्तनीयः। विद्वान् पुरुषः श्रीधरं परमब्रह्मस्वरूपं चिन्तयेत्। तस्मै श्रीनिवासाय नमः, श्रीपतये नमः इति प्रणमेत्। पुनः पुनः श्रीवल्लभाय, शान्ताय, श्रीमते च नमः। पुनः पुनः कल्याणनाथाय, आश्रमाय च नमः। पुनः पुनः शरण्याय, श्रेष्ठाय च नमः। एवं रुद्रस्य च महात्मनः विष्णोः च पूजनविधिः निर्दिष्टः। यः कश्चन एषां विष्णुपूजनवर्णनं पठति— एवं महागरुडपुराणे पूर्वखण्डे आचारकाण्डे श्रीधरपूजनविधिनामकः त्रिंशत्तमोऽध्यायः सम्पूर्णः। पुनः जगन्नाथ! पूजनस्य विधानं कथयस्वेति प्रार्थिते, वृषध्वज! विष्णोः पूजनविधिं प्रवक्ष्यामि। स्नानं कृत्वा, सायंतनं संध्याकर्म च समाप्य, यजमानः यज्ञशालां प्रति यायात्। तत्र सम्पूर्णमूलमन्त्रं करद्वयमध्यस्थं कृत्वा धारयेत्। ओं श्रीं ह्रीं श्रीधरविष्णवे नमः इति मन्त्रोच्चारणं कुर्यात्। स सर्वरोगनाशकः, सर्वग्रहदोषविनाशकश्च। ततः मन्त्रकुशलः अंगन्यासं कुर्यात्—ओं हीं शिरसि स्वाहा, ओं हैं कवचाय हुं, ओं हः अस्त्राय फट् इति। एष मन्त्रः तवोक्तः, महाबलविष्णो। अथ हृदयगुहायां स्थितं परं विष्णुं ध्यानयेत्। स श्रीवत्सलक्ष्मणा, कौस्तुभमणिना विभूषितः, वनमालया भूषितश्च। "अहं विष्णुः" इति ध्यानं कृत्वा, शुद्ध्यादिकर्म समाप्य, ततः "अण्डं सृज्य" ओंकारेण तद्भिनत्ति। अनन्तरं शुभधूपपुष्पादिभिः आत्मनं सम्पूजयेत्। एतेषु मन्त्रेषु, महादेव, शृणु शंकर, तं मन्त्रं—ओं अच्युताय च समस्तपरिवाराय नमः, ओं सृष्टिकर्त्रे नमः, ओं यमुनायै नमः, ओं पद्मनाभाय नमः, ओं उग्राय नमः, ओं धरण्यै नमः, ओं अनन्ताय नमः, ओं धर्माय नमः, ओं वैराग्याय नमः, ओं अधर्माय नमः, ओं अवैराग्याय नमः, ओं सत्त्वाय नमः, ओं तमसे नमः, ओं नलाय नमः, ओं सूर्यमण्डलाय नमः, ओं वह्निमण्डलाय नमः, ओं उद्धर्त्रे नमः, ओं कर्मणे नमः, ओं नम्रतायै नमः, ओं ईशान्यै नमः इति। एषु मन्त्रेषु चन्दनपुष्पादिभिः तेषां पूजनं विधेयम्। मण्डले भगवन्तं आहूय, हे रुद्र, परमेश्वरस्य पूजनं कुर्यात्। यथा आत्मन्यासं करोति, तथा देवतायाः अपि प्रारम्भे न्यासं कुर्यात्। ततः स्नानं, वस्त्रदानं, आचमनीयं च समर्पयेत्। अनन्तरं मन्त्रं जपित्वा, प्रदक्षिणं कृत्वा, तत्रैव समर्पयेत्। एषा क्रिया देवतामूलमन्त्रेण कार्याः, वृषध्वज। ओं हां हृदयाय नमः, ओं हूं शिरसे नमः, ओं हौं त्रिनेत्राय नमः, ओं श्रीये नमः, ओं पद्मायै नमः, ओं गदायै नमः, ओं कौस्तुभाय नमः, ओं पीताम्बराय नमः, ओं मुसलाय नमः, ओं अङ्कुशाय नमः, ओं शराय नमः, ओं नारदाय नमः, ओं भागवताय नमः, ओं पराचार्याय नमः, ओं वह्नये तेजस्विने वाहनपरिवारयुक्ताय नमः, ओं निरृतये राक्षसेश्वराय वाहनपरिवारयुक्ताय नमः, ओं वायवे प्राणेश्वराय वाहनपरिवारयुक्ताय नमः, ओं ईशानाय विद्येश्वराय वाहनपरिवारयुक्ताय नमः, ओं ब्रह्मणे लोकेश्वराय वाहनपरिवारयुक्ताय नमः, ओं शक्तये हुं फट्, ओं खड्गाय हुं फट्, ओं ध्वजाय हुं फट्, ओं त्रिशूलाय हुं फट्, ओं पद्माय हुं फट् इति। एतेषु मन्त्रेषु, महादेव, अङ्गादीनां पूजनं पुरुषैः कार्यम्। अनेन स्तवेन च अक्षरं परात्मानं स्तौयेत्। विष्णवे, वासुदेवाय, जगद्धारिणे नमः। देवानां पतये, यज्ञपतये नमः। सर्वेषां देवतानां विजयी, सर्वव्यापिने महात्मने नमः। लोकानां पर्यवेक्षिणे, सर्वभूतहिताय कार्यिणे नमः। पुनः पुनः वरदाय, शान्ताय, श्रेष्ठाय च नमः। एवं श्रीधरविष्णोः पूजनविधिः सम्यगुक्तः, यः श्रद्धया एतदाचरति स एव परमानुग्रहम् आप्नोति।