गरुडपुराणम्

शङ्खचक्रगदापद्महलायुधशार्ङ्गबाणानां पूजनं कर्तव्यमिति श्रुयते। तत्र शिरोमाल्यध्वजेषु, विशेषेणापि इन्द्रध्वजादिषु, जपध्यानार्चनैः सर्वाभिलषितार्थलाभः सिध्यति। अथ त्रैलोक्यमोहिनीं परमपुरुषस्य परमान्तरङ्गप्रियाम् अहं विस्तरेण कथयामि। तत्र मन्त्रः— "ॐ ह्रीं श्रीं क्लीं ह्रूं ॐ नमः" इति। "ॐ श्रीं श्रीधराय त्रैलोक्यमोहिने नमः" इति च, "ॐ विष्णवे त्रैलोक्यमोहिने नमः" इति च। एते सर्वे त्रैलोक्यमोहनमन्त्राः सर्वार्थसिद्धिदाः सन्ति। आसनं, प्रतिमामन्त्रं, वह्न्याद्यारभ्य षडङ्गानि, बाणः, पाशः, अंकुशः, लक्ष्मीः, गरुडः—एतानि सर्वाणि पूजनीयानि। एवं श्रीगरुडमहापुराणे पूर्वखण्डे आचारखण्डनाम्नि अयं त्रयोविंशत्यधिकविंशत्तमोऽध्यायः 'त्रैलोक्यमोहिनी-पूजनविधिः' इत्यभिधीयते। अथ श्रीधरस्य शुभपूजनं विस्तरेण प्रवक्ष्यामि। मन्त्राः—"ॐ श्रां हृदयाय नमः, ॐ श्रूं शिखाय वषट्, ॐ श्रौं त्रिनेत्राय वौषट्" इत्यादयः। ततो हस्तेषु स्वस्वमुद्राः, शङ्खचक्रगदादिमुद्राश्च दर्शनीयाः। अनन्तरं मण्डले स्वस्तिकाद्युपेतायां तस्मिंस्त्र देवमर्चयेत्। तत्र मन्त्राः—"ॐ श्रीधरपीठदेवताभ्योऽगच्छत" इति, "ॐ धात्रे नमः, ॐ गङ्गायै नमः, ॐ धारण्यै नमः, ॐ अनन्ताय नमः, ॐ धर्माय नमः, ॐ वैराग्याय नमः, ॐ अधर्माय नमः, ॐ अवैराग्याय नमः, ॐ कन्दाय नमः, ॐ पद्माय नमः, ॐ उत्कर्षिण्यै नमः, ॐ क्रियायै नमः, ॐ प्राह्व्यै नमः, ॐ ईशानाय नमः" इत्यादयः। एतैः पूजां कृत्वा रुद्रसहितं हरिमाहूय यज्ञं कुर्यात्। तत्रापि—"ॐ ह्रीं श्रीधराय विष्णवे त्रैलोक्यमोहिने आगच्छ" इति मन्त्रोच्चारणेन देवमाह्वयेत्। "ॐ श्रीये नमः, ॐ श्रीशिरसे नमः, ॐ श्रीम्कवचाय नमः, ॐ श्रः अस्त्राय नमः, ॐ पद्माय नमः, ॐ गदायै नमः, ॐ कौस्तुभाय नमः, ॐ पीताम्बराय नमः, ॐ नारदाय नमः, ॐ इन्द्राय नमः, ॐ यमाय नमः, ॐ वरुणाय नमः, ॐ सोमाय नमः, ॐ अनन्ताय नमः, ॐ सत्त्वाय नमः, ॐ तमसे नमः" इत्यादिभिः पूजनं क्रियते। ततोऽभिषेकं, वस्त्रं, यज्ञोपवीतं च समर्पयेत्। एतान्यपि महामन्त्रैः समर्प्य, यथाभिलषितार्थमन्त्रं जपेत्। ततः क्षणमेकं रहसि स्थित्वा हृदि संस्थितं देवं ध्यानयेत्—सौम्यवदनं, स्निग्धं, दीप्तमकरकुण्डलाभूषितं श्रीधरं ब्रह्मस्वरूपं पण्डितः चिन्तयेत्। तस्मै श्रीनिवासाय नमः, श्रीपतये नमः, पुनः पुनः श्रीवल्लभाय शान्ताय श्रीमते च नमः। पुनः पुनः शुभेशाय, आश्रमाय, शरण्याय, श्रेष्ठाय नमस्कुर्यात्। एवं रुद्रस्य च महात्मनः विष्णोः च पूजनविधिः प्रतिपादितः। यः कश्चिद् विष्णुपूजनप्रकाशकं यमिमं अध्यायं पठति—सर्वार्थसिद्धिं स गच्छति। एवं श्रीगरुडमहापुराणे पूर्वखण्डे आचारखण्डे 'श्रीधरपूजनविधिः' नाम त्रिंशत्तमोऽध्यायः। पुनः भगवन्, विश्वेश्वर, पूजनविधिं वदस्वेति निवेदिते, नन्दिवाहन! विष्णोः पूजनं प्रवक्ष्यामि। स्नानं कृत्वा, संध्यां समाप्य, यज्ञशालां प्रविशेत्। तत्र मूलमन्त्रम् उभयपाणिप्रविष्टं स्थापयेत्—"ॐ श्रीं ह्रीं श्रीधरविष्णवे नमः" इति। स सर्वरोगनाशकः, सर्वग्रहपीडाप्रशमकश्च स्यात्। ततः मन्त्रकुशलः षडङ्गन्यासं कुर्यात्—"ॐ हीं शिरसे स्वाहा, ॐ हैं कवचाय हुं, ॐ हः अस्त्राय फट्" इति। एवं मन्त्रं तुभ्यं निवेदितम्, महाविष्णो। अनन्तरं परमं विष्णुं हृदयं विवरस्थं ध्यात्वा पूजां समापयेत्। एवं श्रीगरुडमहापुराणे पूर्वखण्डे आचारखण्डे 'श्रीधरविष्णुपूजनविधिः' नामैकत्रिंशत्तमोऽध्यायः।