गरुडपुराणम्

हरिः ओम्। अथ गरुडमहापुराणस्य पूर्वखण्डे आचारकाण्डे महती कथा प्रवर्तते। तत्र परममन्त्रस्य माहात्म्यं वर्ण्यते—ह्रीं श्रीं इत्यादि शक्त्याः निवृत्त्याद्याः, पृथिव्यादिभूतानि, अनन्तादिलोकाः, ओंकाराद्यक्षराणि, सर्वे च दिशाः, षडङ्गानि, सदाशिवसागरस्य वारि, महासागरस्य पूर्णता, श्रीनिवासस्थानं, ज्ञानपूर्णत्वं, स्रष्टा-ज्ञातृलक्षणं, ज्येष्ठचक्रसारः, रुद्रशक्ति, च मूलम्—एवं मन्त्रः सर्वज्ञानसारः, परमामृतसागरः, सर्वभूतप्रभवः, सर्वदिशाव्यापकः, सर्वाङ्गसम्पूर्णः, श्रीसदाशिवसागरवारिसम्पूर्णः, महासागरपूर्णः, श्रीस्थानः, ज्ञानपूर्णः, स्रष्टा-ज्ञातृलक्षणः, ज्येष्ठचक्रसारः, रुद्रशक्ति, च मूलम् इति निरूपितम्। एवं पञ्चविंशतितमं 'पीठपूजनवर्णनं' नाम अध्यायः समाप्तः। ततः करन्यासविधिः प्रवर्तते। कमलमुद्रां विधाय, मन्त्रन्यासः क्रियते—'नौं' अनामिकायै नमः; 'तौं' तर्जनीयै नमः; 'लं' करतलायै नमः। ततः देहस्य न्यासः—ऐं, ह्रीं, श्रीं करतलायै नमः। ऐं, ह्रीं, श्रीं, ह्रीं, स्फैं—श्रीकुब्जिकायै नमः; स्फौं—श्रीकुब्जिकायै, पूर्वमुखायै नमः; ओं ह्रीं श्रीं किलिकिलि—पश्चिममुखायै नमः; ओं—श्रीकुब्जिकायै, हृदयायै नमः; क्षौं (क्षेम्, ऐं)—कुब्जिकायै, शिरसि, स्वाहा; अघोरमुखायै कवचायै, हुं; किलिकिलि, विच्चे, अस्त्रायै, फट्। ऐं, ह्रीं, श्रीं—अखंडत्रिशूलचक्रायै नमः; ऐं, ह्रीं, श्रीं—चन्द्रचक्रायै नमः; ऐं, ह्रीं, श्रीं—महाकौलचक्रायै नमः; ऐं, ह्रीं, श्रीं—सामचक्रायै नमः। एवं द्वादशचक्राणि क्रमशः पूज्यन्ते। एवं षड्विंशतितमं 'करन्यासादिविधिवर्णनं' नाम अध्यायः समाप्तः। ततः विषहरमन्त्रवर्णनं प्रवर्तते। ओं कनिचिकिनि, क्रानि, चार्वानि, भूतनाशिनी, सर्पविषार्ता, विरथनारायणी, उमा, दह, दह, हस्ते, उग्रे, घोरे, महेश्वरी, महावदना, ज्वालावदना, शङ्खकर्णा, शुकशीर्षा, शत्रुनाशिनी, नाशय, नाशय, सर्वनाशिनी, रक्तस्वेदिताङ्गं कुरु, देवी, मनसा पश्य, मोहय, मोहय, रुद्रहृदये उत्पन्ना, रुद्रहृदये स्थिताऽसि। एवं सप्तविंशतितमं 'सर्पविषादिविषनिवारणमन्त्रवर्णनं' नाम अध्यायः समाप्तः। अथ गोपालपूजनविधिः प्रवर्तते। गोपालस्य पूजनं, यत् भोगमोक्षप्रदं, विस्तारतः कथ्यते। शङ्खः, पद्मं, निधयः, मृगः, शरभः, श्रीः च तत्र संनिहिताः। पश्चिमे बालं, प्रबलं, जयं, विजयं च पूजेत्। दक्षिण-पूर्वादिशु, नारदाद्याः क्रमशः पूजनीयाः। पूर्वे विष्णुं, विष्णुतपः, विष्णुशक्तिं पूजेत्। अनन्तः, पृथिवी, धर्मः, ज्ञानं, वैराग्यं अग्नितः उत्पन्नम्। सत्त्वाय आद्यात्मस्वरूपं, रजसः मोहस्वरूपं विधत्ते। ज्ञानस्य तत्त्वं परमसत्यं, सूर्य-चन्द्र-अग्निस्वरूपम्। 'स्वाहा' अन्तमन्त्रः गोपीजनवल्लभाय घोषितः। त्रैलोक्यरक्षकं चक्रं—सुदर्शनं, दैत्यनाशकं। रुक्मिणी, सत्यभामा, सुनन्दा, नाग्नजीति च पूज्याः। शङ्खं, चक्रं, गदां, पद्मं, हलं, शार्ङ्गं च पूजेत्। शिरः, माल्यं, इन्द्रध्वजादीनां पूजन-जप-ध्यानैः सर्वकामाः लभ्यन्ते। एवं अष्टविंशतितमं अध्यायः समाप्तः। अथ त्रैलोक्यमोहिनी श्रीधरस्य पूजनविधिः विस्तरेण कथ्यते। ओं ह्रीं श्रीं क्लीं ह्रूं ओं नमः। ओं श्रीं श्रीधराय त्रैलोक्यमोहिने नमः। ओं विष्णवे त्रैलोक्यमोहिने नमः। त्रैलोक्यमोहिन्याः सर्वमन्त्राः सर्वार्थसिद्धिप्रदाः। पीठं, मूर्तिमन्त्रं, षडङ्गानि, होमाद्याः। बाणः, पाशः, अंकुशः, लक्ष्मी, गरुडः च पूज्याः। एवं नवविंशतितमं 'त्रैलोक्यमोहिनी (श्रीधर) पूजनविधिवर्णनं' नाम अध्यायः समाप्तः। अथ श्रीधरस्य शुभपूजनविधिः विस्तरेण कथ्यते। ओं श्रां, हृदयायै नमः; ओं श्रूं, शिखायै वषट्; ओं श्रौं, त्रिनेत्रायै वौषट्। स्वहस्तमुद्राः, शङ्ख-चक्र-गदादिमुद्राः दर्शयेत्। ततः स्वस्तिकादिमण्डले देवस्य पूजनं कुर्यात्। हे महादेव, एतानि मन्त्राणि शृणु। ओं श्रीधरपीठदेवताः आगच्छन्तु। ओं धात्रे नमः; ओं गङ्गायै नमः; ओं आधारशक्तये नमः; ओं अनन्ताय नमः; ओं धर्माय नमः; ओं वैराग्याय नमः; ओं अधर्माय नमः; ओं अवैराग्याय नमः; ओं कन्दाय नमः; ओं पद्माय नमः; ओं उत्कर्षिण्यै नमः; ओं क्रियायै नमः; ओं प्राह्व्यै नमः; ओं ईशानाय नमः। पूज्य रुद्रसहितं हरिं आह्वयेत्, यज्ञं च कुर्यात्। ओं ह्रीं श्रीधराय विष्णवे त्रैलोक्यमोहिने आगच्छ। ओं श्रीये नमः; ओं श्रीये शिरसि नमः; ओं श्रीं कवचायै नमः; ओं श्रः अस्त्रायै नमः; ओं पद्माय नमः; ओं गदायै नमः; ओं कौस्तुभाय नमः; ओं पीताम्बराय नमः; ओं नारदाय नमः; ओं इन्द्राय नमः; ओं यमाय नमः; ओं वरुणाय नमः; ओं सोमाय नमः; ओं अनन्ताय नमः; ओं सत्त्वाय नमः; ओं तमसे नमः। ततः स्नानं, वस्त्रं, उपवीतं च विधत्ते। एवं त्रिंशत्तमं अध्यायः 'श्रीधरपूजनविधिवर्णनं' नाम समाप्तः। इति गरुडमहापुराणस्य पूर्वखण्डे आचारकाण्डे, मन्त्रपीठपूजनं, करन्यासविधिः, विषहरमन्त्रवर्णनं, गोपालपूजनविधिः, त्रैलोक्यमोहिनीपूजनविधिः, श्रीधरपूजनविधिः च क्रमशः विस्तारतः उपदिष्टम्।