पञ्चमुखः स भगवान् सर्वकामान् दशभिः करैः स्वेच्छया धारयति। तस्य दक्षिणहस्ते सर्पः, वामहस्ते च जपमाला विराजते। त्रिनेत्रः सदा शिवः संकल्पशक्तिं ज्ञानशक्तिं क्रियाशक्तिं च धारयन् स्थितः। त्रिवर्षं यः विधिं सम्यगाचरति, स दिनरात्र्योरायुः लभते; त्रिदिनं तु यः आचरति, स संवत्सरपर्यन्तं जीवति। अहं गणादिपूजनस्य विधानं प्रवक्ष्यामि, यत् सदा परं स्वर्गदं स्मृतम्। देवीहृदयं चाङ्गानि, गुरुपादौ, दुर्गां च पूजयेत्। हृदयाद्यङ्गेषु नवशक्तयः—रुद्रः, चण्डा, प्रचण्डा—च पूजनीयाः। चण्डिकां भीमरूपां, दुःखकाले रक्षिकां दुर्गां च पूजयेत्। सदा शिवं, महाप्रेतं, पद्मासनं, ओं ह्रां ह्रीं क्षें क्षैं स्त्रीं स्कीं रों स्फें स्फीं शां इत्यादि मन्त्रांश्च, पद्मासनं, त्रिपुरारूपं, त्रिपुराहृदयं च पूजयेत्। पद्मासने ब्रह्माणं, ब्रह्माणीं, महेश्वरीं च पूजयेत्। चामुण्डां, चण्डिकां, भैरवान् नाम्ना भैरवान् पूजयेत्। कपालीं, भीषणं, संहारं, अष्टभैरवान् च पूजयेत्। वटुकं, दुर्गां, विघ्नराजं, गुरुं, क्षेत्रपालं च पूजयेत्। या शुभ्रा वरदायिनी जपमालापुस्तकधारिणी, अभयमुद्रासमन्विता सा पूज्या। एवं श्रीगर्वुडमहापुराणस्य प्रथमे भागे आचारकाण्डे त्रिपुरादिपूजनवर्णनं नाम चतुर्विंशोऽध्यायः समाप्तः। अथ "ऐं क्लीं श्रीं स्फें क्षौं" इत्यादिभिः अनन्तशक्तिपादुकापूजनं नमः; "ऐं श्रीं भ्रौं क्षौं" इत्यादिभिः मूलशक्तिपादुकापूजनं नमः; "ॐ ह्रीं हुं" इत्यादिभिः हाटकॆश्वरपादुकापूजनं नमः; "ॐ ह्रीं श्रीं" इत्यादिभिः अनन्ताख्यं पद्मासनं पूजयामि, यत्र पृथ्वी, सर्वलोकाः, द्वीपाः, समुद्राः, दिशश्च व्याप्यन्ति। ह्रीं श्रीं—निवृत्त्यादिशक्तयः, पृथिव्यादिभूतानि, अनन्ताद्याः लोकाः, ओमित्यादिवर्णाः—एवं मन्त्रः परमेश्वरः, सिद्धविद्यासारः, परामृतसिन्धुः, सर्वभूतयोनि, सर्वदिक्, षडङ्ग, सदाशिवसिन्धुजलराशिः, महासागरपूर्णता, श्रीनिवासः, ज्ञानपूर्णता, सृष्टिकर्तृत्वज्ञातृत्वलक्षणः, ज्येष्ठचक्रसारः, रुद्रशक्तिः, हृदयं च। एवं श्रीगर्वुडमहापुराणस्य पूर्वखण्डे आचारभागे पादुकापूजनवर्णनं नाम पञ्चविंशोऽध्यायः समाप्तः। अथ करन्यासविधिः—पद्ममुद्रां विधाय, "नौं" अनामिकायै नमः; "तौं" तर्जन्यै नमः; "लं" करतलायै नमः। ततो देहन्यासः—"ऐं ह्रीं श्रीं" करतलायै नमः। "ऐं ह्रीं श्रीं ह्रीं स्फैं" भगवत्यै नमः; "स्फैं" कुब्जिकायै नमः; "स्फौं" कुब्जिकायै पूर्वमुखायै नमः; "ॐ ह्रीं श्रीं किलिकिलि" पश्चिममुखायै नमः; "ॐ" भगवत्यै हृदयायै नमः; "क्षौं (क्षेम्, ऐं)" कुब्जिकायै शिरसे स्वाहा; अघोरमुख्यै कवचायै हुं; किलिकिलि विच्चे अस्त्राय फट्। "ऐं ह्रीं श्रीं" अखण्डत्रिशूलमण्डलाय नमः; "ऐं ह्रीं श्रीं" चन्द्रमण्डलाय नमः; "ऐं ह्रीं श्रीं" महाकाुलमण्डलाय नमः; "ऐं ह्रीं श्रीं" साममण्डलाय नमः। एवं द्वादशमण्डलानि क्रमशः पूजनीयानि। एवं श्रीगर्वुडमहापुराणस्य पूर्वखण्डे आचारभागे करन्यासादिवर्णनं नाम षड्विंशोऽध्यायः समाप्तः। अथ "ॐ कनिचिकिनि क्रणि चार्वणि" इत्यादिभिः, यो भूतनाशकः, सर्पविषार्दितः, विरथनारायणि, उमा, दह दह हस्ते, भीषणे, भीममुखि, ज्वालामुखि, शंखकर्णि, शुकशिरो, शत्रुनाशिनि, सृज सृज, सर्वविनाशिनि, रक्तस्वेदिताङ्गे, एतद् पश्य देवी मनसा, मोहय मोहय, रुद्रहृदये उत्पन्ने, रुद्रहृदये प्रतिष्ठिते इति मन्त्राः। एवं श्रीगर्वुडमहापुराणस्य पूर्वखण्डे आचारभागे सर्पविषाद्युत्पातनाशकमन्त्रवर्णनं नाम सप्तविंशोऽध्यायः समाप्तः। अथ गोपालपूजनविधिं प्रवक्ष्यामि, या भोगमोक्षफलप्रदा। तत्र शंखः, पद्मं, निधयः, मृगः, शरभः, श्रीः च सन्निहिताः। पश्चिमदिशि बालं, प्रभलञ्च, जयविजयौ च पूजयेत्। दक्षिणपूर्वादिदिक्षु नारदादीन् यथाक्रमं पूजयेत्। पूर्वदिशि विष्णुं, विष्णुतपः, विष्णुबलं च पूजयेत्। अनन्तः, पृथ्वी, धर्मः, ज्ञानं, वैराग्यं च अग्निसम्भूतानि। सात्त्विकं पुरुषस्वरूपं, राजसं मोहस्वरूपं पूजयेत्। ज्ञानस्य सारः परमसत्त्वं, यत् सूर्यचन्द्राग्निमण्डलम्। "स्वाहा" इत्यन्तमन्त्रः गोपीजनवल्लभाय निर्दिष्टः। त्रैलोक्यरक्षकं सुदर्शनं, दैत्यशत्रुं च पूजयेत्। रुक्मिणी, सत्यभामा, सुनन्दा, नाग्नजिती च पूजनीयाः। एवं श्रीगर्वुडमहापुराणस्य आचारकाण्डे पूर्वभागे गोपालपूजनवर्णनं सम्यग् निरूपितम्।