श्रूयतां दिव्यं रहस्यं यथाऽस्य गरुडमहापुराणस्य महात्म्ये आचारकाण्डे पूर्वखण्डे निर्दिष्टम्। रुद्रस्य कारणं त्रिवारं उन्नतं, त्रिगुणात्मकं रक्तवर्णं च ज्ञेयम्। तस्य विष्णोः विस्तारं चोन्नतिं च, रुद्रतत्त्वं ध्यानं युक्त्या कर्तव्यम्। कूर्मः, मकरः, वायुः, देवः, प्रभोः कारणं च तत्रोच्यते। बिन्दुनाऽङ्कितं तत्तत्त्वं, अष्टकोटिप्रसारितं, तथा तदुन्नतिः कथ्यते। द्वादशदलपद्मं, शान्तिं अतिक्रान्ता ये प्रभवः, तेऽत्र स्मरणीयाः। शिखरस्थं कारणं, ईशानः, सदा शिव इति स्मृतः। षोडशकोटिप्रसारितं, पञ्चविंशत्युन्नतिः तत्र दृश्यते। गुणानां मध्ये गुरुः, बीजगुरुः, शक्तिपथः, धर्मात्मा च तत्र निर्दिष्टः। द्विमुखं रूपं, ऊर्ध्वाधः, पद्मस्य कर्णिकां सूत्रं च तत्र स्थितम्। शिवपीठे तत्त्वं, रूपं, "ही हौं" इति, ज्ञानदेहाय नमः इति च स्मर्यते। सः पञ्चमुखः सदा शिवः, दशभिः हस्तैः यत् इच्छति तत् धारयति। दक्षिणवामहस्ताभ्यां सर्पं मालयाञ्च धारयति। सदा शिवः, त्रिनेत्रधारी, इच्छाशक्त्यादिशक्तिसम्पन्नः। त्रिवर्षं यः एषां पूजनं करोति, सः दिवानिशं जीवति। त्रिदिनं कृत्वा संवत्सरपर्यन्तं जीवति। अथ गणादिपूजनं प्रवक्ष्यामि, यत् सदा परं स्वर्गदं भवति। हृदयाङ्गानि देव्या, गुरोः पादौ, दुर्गा च पूजनीया इति। हृदयाद्याः नवशक्तयः—रुद्रः, चण्डा, प्रचण्डा—पूजनीयाः। चण्डिका उग्ररूपा, दुर्गा आपद्रक्षिणी च पूज्या। सदा शिवः, महाप्रेतः, पद्मपीठं, मन्त्राः—"ॐ ह्रां ह्रीं क्षें क्षैं स्त्रीं स्कीं रों स्पें स्फीं शां"—एवमुपास्याः। तत्र पद्मपीठे त्रिपुरारूपं, हृदयं च पूज्यते। तत्र एव ब्रह्मा, ब्रह्माणी, महेश्वरी पूजनीयाः। चामुण्डा, चण्डिका, भैरवाख्या भैरवाः पूज्याः। कपाली, भीषणः, संहारः, अष्टभैरवाः पूज्याः। वटुकः, दुर्गा, विघ्नराजः, गुरु, क्षेत्रपालः च पूज्याः। या शुभ्रा, वरदा, मालयुक्ता, पुस्तकधारिणी, अभयमुद्रायुक्ता सा पूज्यते। एवं चतुर्विंशोऽध्यायः समाप्तः, "त्रिपुरादिपूजनवर्णनं" नाम, आचारकाण्डे पूर्वभागे गरुडमहापुराणे। अनन्तरं पादुकापूजनं प्रवक्ष्यामि। "ऐं क्लीं श्रीं स्पें क्षौं" इति अनन्तशक्तिपादुकां नमामि। "ऐं श्रीं फ्रौं क्षौं" इति मूलशक्तिपादुकां नमामि। "ॐ ह्रीं हुं" इति हाटकश्वरस्य पादुकां नमामि। "ॐ ह्रीं श्रीं" इति अनन्ताख्यं पद्मासनं, यत्र पृथ्वी, सर्वलोकाः, द्वीपाः, समुद्राः, दिशः च व्याप्यन्ति, तं नमामि। "ह्रीं श्रीं" इति निवृत्त्यादिशक्तयः, पृथिव्यादिभूतानि, अनन्ताद्याः लोकाः, ओंकाराद्यक्षराणि—एवं मन्त्रः परमेश्वरः, सिद्धविद्यारसः, सर्वसत्त्वनिधिः, दिशां समष्टिः, षडङ्गानि, सदाशिवसागरजलानि, महामहासागरपूर्णता, श्रीनिवासः, ज्ञानपूर्णता, सृष्टिकर्तृत्वलक्षणं, ज्येष्ठचक्रसारः, रुद्रशक्तिः, तत्त्वं च इत्यादि उच्यते। एवं पञ्चविंशोऽध्यायः समाप्तः, "पीठपूजनवर्णनं" नाम, आचारभागे पूर्वखण्डे गरुडमहापुराणे। अथ करन्यासविधिं प्रवक्ष्यामि। पद्ममुद्रां कृत्वा मन्त्रन्यासः कार्यः—"नौं" अनामिकायै नमः, "तौं" तर्जनीायै नमः, "लं" करतलायै नमः। ततो देहे मन्त्रन्यासः—"ऐं, ह्रीं, श्रीं" करतलायै नमः। "ऐं, ह्रीं, श्रीं, ह्रीं, स्फैं" भगवत्यै नमः, "स्फैं" कुब्जिकायै नमः, "स्फौं" कुब्जिकायै, पूर्वमुखायै नमः; "ॐ ह्रीं श्रीं किलिकिलि" पश्चिममुखायै नमः; "ॐ" भगवत्यै हृदयायै नमः; "क्षौं (क्षेम्, ऐम्)" कुब्जिकायै शिरसे स्वाहा; अघोरमुखायै कवचायै हुं; किलिकिलि विच्छे अस्त्राय फट्। "ऐं, ह्रीं, श्रीं" अखण्डमण्डलत्रिशूलाय नमः; "ऐं, ह्रीं, श्रीं" चन्द्रमण्डलाय नमः; "ऐं, ह्रीं, श्रीं" महाकौलमण्डलाय नमः; "ऐं, ह्रीं, श्रीं" साममण्डलाय नमः। एवं द्वादशमण्डलानि क्रमशः पूजनीयानि। एवं षड्विंशोऽध्यायः समाप्तः, "करन्यासादिवर्णनं" नाम, आचारकाण्डे गरुडमहापुराणे। अथ विषहरमन्त्रवर्णनं शृणु। "ॐ कनिचिकिनि, क्रणि, चर्वाणि, भूतविनाशिनि, सर्पविषदग्धे, वीरतनारायणी, उमे, दह दह, हस्ते, उग्रे, भीमे, महेश्वरि, महावक्त्रे, ज्वालावक्त्रे, शंखकर्णे, शुकशिरो, शत्रुं नाशय नाशय, सर्वविनाशिनि, सर्वाङ्गं रक्तस्वेदय, एतद् पश्य देवी, मनसा, मोहितय मोहितय, रुद्रहृदयसम्भूता, रुद्रहृदयस्थिते" इति मन्त्रेण पूजनं कार्यम्। एवं सप्तविंशोऽध्यायः समाप्तः, "सर्वविषहरमन्त्रवर्णनं" नाम, आचारकाण्डे गरुडमहापुराणे। अथ गोपालपूजनं प्रवक्ष्यामि, यत् भोगमोक्षप्रदं भवति। इति श्रीगरुडमहापुराणे पूर्वखण्डे आचारकाण्डे रुद्राद्युपासना, त्रिपुरादिपूजनवर्णनं, पीठपूजनं, करन्यासादिविधिः, विषहरमन्त्रवर्णनं, गोपालपूजनवर्णनं च सम्यग् निरूपितम्।