गरुडपुराणम्

सर्वमातृभ्यो नमस्कृत्य, ततः प्राणनिग्रहः कार्यः। ओम् हाँ इति महानं तम् ईश्वरं चिन्तयित्वा, शुद्धवाक्यं तम् उपास्महे; तं रुद्रं नः प्रचोदयात्। सूर्यपूजनं कृत्वा, सौरमन्त्रैः तं सत्कुर्यात्—ओम् हं इति दिवाकृतये, व्योम्नि उल्कावत् तेजस्विने नमः। ततो दण्डिनं, पिङ्गलं, तथा महात्मनः स्मरेत्। पद्मां रां इत्यक्षरेण, दीप्तां रीं इत्यक्षरेण, सूक्ष्मां रूं इत्यक्षरेण, जयं रें इत्यक्षरेण पूजयेत्। पूर्वदिशि आदौ विद्युतं रां इत्यक्षरेण, मध्ये च सर्वदिक् मुखे रां इत्यक्षरेण पूजयेत्। हृदयाय सूर्याय ओम् आम्, शिरसि किरीटाय भूर्भुवः स्वः ओम् इति जपेत्। सर्वान् सूर्यहृदयेन पूजयेद्—सोम्, सोमं, च मं शुभाय। राहवे रां, केतवे कं इत्यक्षरेण; ओम् इति तेजस्विनं क्रूरं पूजयेत्। हृदयाय हाँ, किरीटाय हूं, कवचाय हैम्, नेत्राभ्यां हौं इत्यक्षरैः पूजनम्। ततः अर्घ्यपात्रं समुपकल्प्य, तं जलैः प्रोक्ष्य पूजयेत्। आत्मानं पद्मे स्थितं चिन्तयित्वा, ततः शिवाय हौं इति बाह्यतः जपेत्। श्रीवत्सं, गृहपतिं, ब्रह्माणं गणं, आचार्यं च पूजयेत्। अधर्मारम्भं, वह्नौ आदौ, मध्ये, पद्मकोशे च पूजयेत्। ओम् हौं इति शब्दपरिवर्तकाय, बलपरिवर्तकाय च जपेत्। एकाग्रचित्तः एतान् मध्यवेदी शिवस्य पुरतः पूजयेत्। आवाहनं, स्थापनं, सन्निधिं, निग्रहं च कुर्यात्। आचमनं, अभ्यङ्गं, स्नानं, शुद्धिं च समाचरेत्। आचमनं, मुखशुद्धिः, ताम्बूलं, हस्तशुद्धिं च कुर्यात्। प्रतिमायाम् एकाहपारायणं, पारायणसमर्पणं च कुर्यात्। वह्निं, शरपतिं, वायव्यां मध्ये, पूर्वारम्भं च पूजयेत्। गुह्यपालक त्वं, अति रहस्यम्, अस्माभिः कृतं पारायणं गृहाण। यत् किञ्चित् कर्म क्रियते, शुभं वा अशुभं वा। शिवः दाता, शिवः भोक्ता, शिव एव इदं सर्वं जगत्। यद् मया कृतं, यद् करिष्ये, तत् सर्वं शुभं तव। इदानीं अन्यथा शैवपूजनं प्रवक्ष्यामि। मारुतास्त्रं, अथवा तव ईश्वरं, द्वारे, पूर्वादि पूजनं च। तेजः, वायुः, आकाशः, गन्धः, रसः, रूपं, शब्दः च पूजयेत्। चक्षुः, जिह्वा, नासिका, मनः, बुद्धिः, अहं, प्रकृतिः च पूजयेत्। माया, शुद्धविद्या, ईश्वरः, सदाशिवः च पूजयेत्। यः शिवः, स एव हरिः, स एव ब्रह्मा; अहं तद् ब्रह्मास्मि, हे शङ्कर। भूतशुद्धिं प्रवक्ष्यामि, येन शिवः शुद्धो भवति। द्वे नाड्यौ पिङ्गला इडा, द्वौ च प्राणापानौ। मुखचिह्नितः वायुः, इव एकलक्षणेषु शरैः। ओम् ह्रीं स्थापनाय, ह्रूं ह्रः फट्; चत्वारिंशदधिकाष्टकोटिसंख्या, पृथिवीतत्त्वसमर्थनं च। तत्र एव वृक्षं जीवनस्य, आत्मानं च चिन्तयेत्। स्थापनाय वामादेवी, सुषुम्ना च धारिका। गुणाः उन्नताः, वेदाः, तथा श्वेतध्यानं स्मरेत्। पद्मचिह्नितं कमलं, द्वाविंशतिः कोटिषु व्याप्नुतम्, तं स्मरेत्। तालुस्थलं च पद्मं, ज्ञानयुक्तं अघोरं स्मरेत्। एवं श्रद्धया, भक्त्या, विधिना च पूजनं सम्यग् भवति—शिवस्य च, सर्वदेवतासु च।