गरुडपुराणम्

महर्षिः सूत उवाच— गरुडोक्तैः महामन्त्रैः बाधानां बन्धनविमोचनाय जपः कार्यः। एवं च विद्युत्-मूषक-विद्युत्पाताद्युपद्रवेषु अपि तद्वद् मन्त्रजपः समुचितः। तत्र— “ॐ ह्राँ नमः सदाशिवाय” इति मन्त्रेण नमस्कारः क्रियते। अस्य दर्शनमात्रेणैव पापमेघाः, विद्युत्, दीपाश्च निवर्तन्ते। तत्रापि “ॐ ह्रीं नमः गणेशाय। ॐ ऐं ब्रह्यैंत्रै नमः लोक्यडामराय” इति मन्त्राः उच्चार्यन्ते। भैरवपिण्डः अपि विषपापदुष्टोपसर्गनाशनः इति कीर्त्यते। “ॐ नमः” इति वज्रमुद्रया सर्वविषशत्रुप्रेतगणाः विनश्यन्ति। “ॐ क्षुं नमः। ॐ ह्राँ नमः” इत्यादिभिः मन्त्रैः अपि नमस्कारः क्रियते। कृतान्तं ध्यात्वा छेदास्त्रेण जगत् दह्यते; भैरवं ध्यात्वा ग्रहभूतविषोपसर्गः अपनीयते। “ॐ ज्वलज्जिह्वलोचनाय स्वाहा” इति मन्त्रोच्चारणेन तेजः स्फुरति। “ॐ क्ष्वं नमः। ॐ हन हन जहि जहि स्वाहा” इत्यादिभिः शत्रुविनाशः सम्पद्यते। शूलमन्त्रं शताष्टोत्तरं जप्त्वा भ्रमणेन शत्रुगणविनाशः भवति। प्राणपूरकन्यासेन मन्त्राः शक्तियुक्ताः सन्ति, कुम्भकशक्तिसंयुक्ताः, च त एव विश्वसनीयदासवत् फलप्रदा भवन्ति। अथ पञ्चवक्त्रपूजाविधिं प्रवक्ष्यामि, या भोगमोक्षदायिनी पृथक् पृथक् स्यात्। तत्र आदौ सद्योजातस्य आवाहनं मन्त्रेण कार्यं। तेन सिद्धिः, श्रीः, स्थैर्यम्, लक्ष्मीः, बुद्धिः, तेजः, बलिः, स्थैर्यञ्च लभ्यते। रागः, रक्षणम्, तुष्टिः, रक्ष्यम्, शोभा, तृष्णा, प्रज्ञा, क्रिया च सम्पद्यते। मनोन्मनी, अघोरा, मोहः, क्षुधा, कलाः च तत्र पूज्यन्ते। तत्पुरुषाय मन्त्रेण— “ॐ तत्पुरुषाय” इति—निवृत्तिः, प्रतिष्ठा, विद्या, शान्तिः, तदन्यापि सम्पद्यन्ते। “ॐ हौं नमः ईशानाय स्थाणवे निर्मलाय” इति मन्त्रेण ईशानस्य पूजनं क्रियते। शिवस्य परमपूजनं प्रवक्ष्यामि, या भक्तिमुक्तिदायिनी। तत्र पञ्चस्वराः, दीर्घस्वराः, अङ्गानि, बिन्दुयुक्तं च मन्त्ररूपं; षष्ठं तदधस्तात्, ‘हौं’ इत्येतत् महामन्त्रः सर्वार्थसिद्धिदः। सर्वमुद्राणां महतीं न्यासमुद्रां कर्तव्या, अङ्गुलीन्यासः च। कनिष्ठिकया आरभ्य तर्जनीयाः न्यासः कार्यः। हृदि धर्मज्ञानवैराग्यैश्वर्यादीनि पूजनीयानि। एकचित्तेन आचमनं स्नानं पूजां च कर्तव्यम्। कवचेन अभिषेकः कृत्वा शक्तिं हृदि स्थापयेत्। गर्भाद्यन्तकर्माणि कृत्वा अन्त्यशुद्धिं अपि कार्याम्। मण्डले शम्भोः पूजनं कर्तव्यम्, यत्र कमलयोनिअजं गोचिह्नं च दृश्यते। आकाशगति, चन्द्रसूर्ययोः गतिः, सर्वमाकाशं, सोमगति च तत्र दर्श्यते। अग्नौ, शास्त्रे, परप्राणे प्रतिष्ठितं, हृदयाद्यङ्गसंघातमित्युपदिश्यते। पञ्चतत्त्वेषु प्रतिष्ठितां दीक्षां प्रवक्ष्यामि— पृथिव्यादिषु, परे च— यदा होमः शान्तिं अतिक्रामति, तदा सा दीक्षा परमा, शान्ता, अक्षया च भवति। पूर्णाहुतिं दत्वा शिवं प्रीत्या स्मरेत्। अस्त्रबीजेन होमः कर्तव्यः, तेन दीक्षा सम्पूर्णा। एवं संस्कारयुक्तस्य शिवत्वं निश्चितं संपद्यते। अधुना धर्मकामादिसाधनरूपां शिवपूजां प्रवक्ष्यामि। “ॐ हां आत्मतत्त्वाय, ज्ञानतत्त्वाय, च ह्रीं” इति मन्त्रैः पूजनं कर्तव्यम्। भस्मस्नानं, तर्पणं— “ॐ हां स्वाहा”—सर्वेषां मन्त्राणां एष विधिः। ये पितरः स्वधान्ताः, ताः पितामहाश्च स्वधान्ताः तर्प्यन्ते। एवं सूतः परमगुह्यं शिवपूजनविधानं, मन्त्रबलं, दीक्षाविधिं, तथा पितृपूजनमपि सम्यक् प्रपश्यन्, श्रद्धया शृण्वतः सम्यक् समुपदिशत्।