गरुडपुराणम्

विषप्रभावात् उत्पन्नः मोहः, यथा विषं अमृतरूपं स्यात्, तथा मर्दनस्य कृतेन सः मोहः अपगम्यते। विषनाशकं बीजं चतुर्विधं ज्ञेयम्—षष्ठरूपं, तृतीयं, विसर्गयुक्तं, चतुर्थं च। एषः मन्त्रः पूर्वं गरुडेन त्रैलोक्यरक्षायै प्रतिष्ठितः। बुद्धिमन्तः तं कण्ठे स्थापयन्ति, स्मरणं च कुलस्य गुल्फयोः कृतम्। यत्र गृहेषु तस्य मन्त्रस्य लेखनं क्रियते, तत्र सर्पाः तं स्थानं त्यजन्ति। यस्मिन्गृहे मन्त्रः शिलासु जप्यते च विक्षिप्यते, तत्र सर्पाः गृहम् परित्यजन्ति। ओं सुवर्णरेखिनि, कुक्कुटरूपिणि, स्वाहा। यस्य नाम्ना स्नानं वारिस्रोतसां जप्यते, तेन दष्टः विषात् विमुक्तः भवति। मन्त्रं अङ्गुष्ठात् कनिष्ठपर्यन्तं हस्ते स्थाप्य, ततः शरीरस्थाने स्थापयेत्। स्वप्ने अपि तस्य छायां विषसर्पाः न अतिक्रामन्ति। ओं ह्री ह्रौ ह्रीं भी रुण्डायै स्वाहा। 'अ' 'आ' पादाग्रे, 'इ' 'ई' गुल्फे, ततः जानुस्थाने स्थापयेत्। वक्रे, निर्मले अङ्गे 'अः' हंससंयुक्तं स्थापयेत्। 'अहं गरुडः' इति ध्यायन्, रींकारस्य प्रयोगेन विषनाशकं कर्म कुर्यात्। हंसं वामहस्ते स्थापयित्वा, नासिका मुखं च रुद्ध्वा, वातं आहृत्य, विषदष्टानां विषं अपाकरोति। प्रत्यङ्गिरायाः मूलं तण्डुलैः सह गृहीत्वा विषं नाशयति। श्वेतबृहती, कर्कोटी, अग्निकर्णिका च मूलम्। उष्णं घृतं पानं कुर्वन् विषवृद्धिः न भवति। सर्वाङ्गेषु लेपनं वा पानं वा विषनाशकं भवति। हृदयात् ललाटपर्यन्तं ध्यानं कृत्वा, अन्ते दिशः वशं यान्ति। सप्तसहस्रं वा अष्टसहस्रं जप्य, सर्वत्र गरुडवत् व्याप्य, विषं नाशयति; एवं व्यासस्मृतं रत्नं अपि निश्चितं प्रभावं करोत्। अहं तत्तमं रहस्यं शैवमन्त्रसङ्ग्रहम् वक्ष्यामि। एतेनैव आयुधैः मन्त्रैः राजा संग्रामे शत्रून् जयति। अष्टवर्गः अष्टमः च ईशानपत्रे प्रसिद्धः। ह्रीं रकारं शिवं त्रिशूलत्रयशाखायां क्रमशः स्थापयेत्। त्रिशूलं हस्ते गृहीत्वा आकाशाभिमुखं परिभ्रमयेत्। मध्यहस्तं धूम्ररक्तं ध्यायन्, आकाशं चिन्तयेत्। मन्त्रः त्रैलोक्यं रक्षति; मानवलोकस्य किं वक्तव्यम्? अष्टखदिरशङ्कुः क्षेत्रे मन्त्रबलात् स्थाप्यः। गरुडोक्तमन्त्रैः जपं कृत्वा बन्धनानि निवारयेत्। विद्युत्, मूषक, वज्रादिभिः उत्पन्नविघ्ने अपि एवं। ओं ह्रां नमः सदाशिवाय। केवलदर्शनात् अपि मेघ, विद्युत्, दीपाः नश्यन्ति। ओं ह्रीं नमः गणेशाय। ओं ऐं ब्रहयैंत्रै नमः लोक्यडामराय। भैरवपिण्डः विषपापदुष्टनाशकः उच्यते। ओं नमः। वज्रमुद्रया सर्वविषशत्रुपिशाचसमूहः विनश्यति। ओं क्षुं (क्शा) नमः। ओं ह्रां (ह्रो) नमः। कृतान्तं ध्यायन्, छेदनायुधेन लोकं दाहयेत्; भैरवम् ध्यायन्, ग्रहपिशाचविषपीडां नाशयेत्। ओं दीप्तजिह्वाक्ष्यः स्वाहा। एवं विषनाशनस्य, मन्त्रबलस्य, आयुधस्य, रत्नस्य, औषधस्य, ध्यानस्य च प्रभावः गरुडपुराणे श्रद्धया कथितः।