गरुडपुराणम्

एकदा भगवतीं प्रति श्रीभैरवः प्रीत्या दिव्यदृष्ट्या भविष्यफलानि विविधानि व्याख्यातुम् आरब्धवान्। स स्मारयामास यथा धूमस्थानम् उपगते गजे राज्यलाभः विजयः च सम्पद्यते, श्येनदर्शनं तु तत्र धनराज्यनाशाय भवति। सिंहस्थानं प्रति पताकादर्शनात् राज्यलाभादयः सुलभाः, धूमागमने तु कन्यालाभः धनलाभः च भवति। स्वस्थाने स्थितस्य सिंहस्य विजयो मित्रसमागमश्च भविष्यति; सिंहगृहे सिंहागमने स्त्रीचिन्तनं ग्रामलाभश्च सूच्यते। सिंहस्थाने वृषभदर्शनात् गृहारामधनलाभः, गजदर्शनात् ग्रामस्वाम्यम्, गजदर्शनात् एव स्वास्थ्यं दीर्घायुः सुखं च लभ्यते। काकस्थाने काकदर्शनात् कन्याधान्यपुण्यलाभः, पताकादर्शनात् पदचिन्तनं सुखं च, धूमदर्शनात् कलहः कार्यविघ्नश्च। सिंहः श्वास्थाने स्यात् कार्यसिद्धिः, श्वा स्वस्थाने तु धनहानिः। वृषभदर्शनात् रोगिणः रोगमुक्तिः, गर्दभदर्शनात् कलत्रभीतिः। गजदर्शनात् पुत्रभार्यायाः संयोगः, काकदर्शनात् दुःखं कुलनाशश्च। वृषभस्थाने पताकादर्शनात् राजमान्यतासुखलाभः, धूमदर्शनात् अपि तद्वत्। सिंहदर्शनात् सौभाग्यं धनलाभश्च, श्वादर्शनात् बलसंपत्त्यभिलाषः। वृषभः स्वस्थाने स्यात् कीर्तितुष्टिसुखलाभः, गर्दभः तत्र महालाभः। गजदर्शनात् स्त्रीगजादिसंयोगः, काकदर्शनात् देशमानसंयोगः। गर्दभस्थाने पताकादर्शनात् रोगशोकादयः, धूमदर्शनात् चौरादिभयम्। सिंहदर्शनात् मानसमृद्धिविजयः, श्वादर्शनात् क्लेशधनहानिः। वृषभदर्शनात् सुखप्रियांजनसमागमः, गर्दभदर्शनात् दुःखपीडा। गजदर्शनात् सुखपुत्रलाभः, काकदर्शनात् कलहव्याधिः। गजस्थाने पताकादर्शनात् स्त्रीविजयसमृद्धिसुखलाभः, धूमदर्शनात् धनधान्यसंयोगः। सिंहदर्शनात् विजयसिद्धिः, श्वादर्शनात् स्वास्थ्यबहुसुखलाभः। वृषभदर्शनात् राजमान्यतापूज्यधनलाभः, गर्दभदर्शनात् पूर्वं दुःखं, अनन्तरं सुखम्। गजः स्वस्थाने दृश्यते चेत् क्षेत्रधान्यसुखसमृद्धिः, काकदर्शनात् धनधान्यसमृद्धिः। काकस्थाने पताकादर्शनात् कार्यनाशः, धूमदर्शनात् दुःखविपत्तिः। सिंहदर्शनात् विवादक्लेशः, श्वादर्शनात् गृहनाशादिभयम्। वृषभदर्शनात् पदभयम्, गर्दभदर्शनात् धनहानिः पराजयश्च। गजदर्शनात् धनकीर्त्यादिलाभः, काकः स्वस्थाने देशान्तरगमनादिकम्। एवम् एतानि फलानि कथयित्वा श्रीभैरवः पुनः देवीं प्रति प्रवदति—"वायोर्विजयं, विजयलक्षणं च, विदेशेषु विजयचिह्नानि, चतुर्षु शुभेषु वाय्वग्निजलइन्द्रनामसु, प्रवक्ष्यामि। वायुः दक्षिणे वामे वा स्थितः स्यात् समृद्धिः, अग्निः उपरि गच्छति, वरुणः अधः स्थितः। महेन्द्रः मध्ये भवति; शुक्लपक्षे वामे, कृष्णपक्षे दक्षिणे, त्र्यहं प्रवृत्तिः। प्रतिपदादौ क्रमविपर्यासे पतनं, सूर्यपथे उदयः चन्द्रास्ते चेत्तर्हि गुणवृद्धिः; अन्यथा विघ्नः। षोडश संक्रान्तयः दिवानिशं निर्दिष्टाः। अर्धयाममध्यसंक्रान्तौ वायोः, स्वास्थ्यहानिः, सर्वेषु प्राणिषु विचरति सः। दक्षिणनासिकायां वायौ, भोजनक्रीडायां च सौख्यम्; शस्त्रधारी रणमध्यं विजयी, शत्रुविजयी च स्यात्। वामगमनं सर्वेषु कार्येषु श्रेयस्करम्; तत्र वायौ शुभफलम्। महेन्द्रवरुणवातस्थानानि निरदोषाणि; दक्षिणगते वायौ अनावृष्टिः, वामगते वर्षा।" एवं श्रीभैरवस्य वचः श्रुत्वा, धन्वन्तरिः अपि देवीं प्रति अश्वशास्त्रस्य तत्त्वं व्याचष्ट—"काकचञ्चुः, कृष्णजिह्वः, तरुकण्ठः, उष्णतालुश्च अश्वः, तीक्ष्णमुखः, अल्पदन्तः, शृङ्गी, विरलदन्तः, एकवृषणः, जातवृषणः, आवृतः, द्विखुरः, स्तनयुक्तः; मार्जारपादः, व्याघ्ररूपः, कुष्ठपिडकासदृशः, यमजः, वामनः, मार्जारसदृशः, पिङ्गलोक्षश्च—एते दोषाः। एवंदोषयुक्तोऽश्वः त्याज्यः। तुर्कश्वः श्रेष्ठः, मध्यमः पञ्चहस्तः, न्यूनः त्रिहस्तः। अश्वा अकृतिमन्तः, लघुकर्णाः, चित्रीकृताः चिरंजीविनः, दुर्बलाः न स्युः। अशुभनिवारणाय पूजनहोमादिषु निम्बपत्रगुग्गुलतैलाज्येन यजनम् आवश्यकम्।" एवं श्रीभैरवधन्वन्तर्यादिभिः देवीश्च सम्यक् फलानि, लक्षणानि, उपायांश्च श्रावितानि, यथाक्रमं शुभाशुभानि च सर्वे प्रतिपेदिरे।