षष्ठे दिवसे कर्कटे मेषे मूलाश्लेषमघादिषु नक्षत्रेषु च यदा स्थितिः, तदा दण्डधारिणोऽस्त्रधारिणः परिव्राजकः नग्नः कालदूतश्च दृश्यन्ते। तत्र पूर्वं तु दिवसाधिपः अर्धयाममेकं भुङ्क्ते, ततोऽन्येऽपि क्रमशः। सर्पाणां गतिश्च यथाक्रमं ज्ञेया—रात्रौ तु बाणपरिवर्तनेन विज्ञेया। कर्कोटकः, ज्ञः, गुरु, पद्मः, महापद्मः, भार्गवश्च—एतेषां क्रमः स्मरणीयः। रात्रौ दिवसे च देवगुरोः भागे अमरान्तकः प्रवर्तते। यामार्धसंयुक्ते काले कालवतीति नाम समयः पश्येत्। दिवसे वेदाङ्गषट्कयुतं पर्वतं मनुष्यत्रिंशद्भागयुक्तं च ज्ञेयम्। नाभौ, हृदि, उरसि, कण्ठे, नासापुटयोः नेत्रयोश्च विभागाः सन्ति। यदि चन्द्रः तिष्ठति, जीवति च नरः, स तु दक्षिणे पार्श्वे भवेत्। विषमोहः सुधातुल्यो भवति, मर्दनात् च नश्यति। विषनाशबीजं चतुर्विधं विज्ञेयं—षष्ठरूपं, तृतीयं, विसर्गयुक्तं, चतुर्थञ्च। एष मन्त्रः पूर्वं गरुडेन त्रैलोक्यरक्षार्थं धारितः। बुद्धिमान् कण्ठे स्थापयेत्, कुलाङ्घ्र्योः स्मर्यते। यत्र गृहे लिप्यते, तत्र सर्पाः त्यजन्ति। यत्र गृहे मन्त्रः शर्करायाम् अधिष्ठाय विक्षिप्यते, तत्र सर्पाः त्यजन्ति। ॐ हिरण्यरेखिन्यै कुक्कुटरूपिण्यै स्वाहा—इति नामोच्चारणेन जलधाराभिः स्नानं कृत्वा, दष्टः विषात् विमुच्यते। अङ्गुल्यः पञ्चभ्यः हस्ते स्थाप्य, ततोऽङ्गेषु स्थापयेत्। स्वप्नेऽपि तस्य छायां विषधराः नातिक्रामन्ति। ॐ ह्री ह्रौ ह्रीं भी रुण्डायै स्वाहा—इति। 'अ' 'आ' पादाग्रे स्थापनीये, 'इ' 'ई' गुल्फे, ततः जानुनि स्थापनीये। वक्रे निर्मलेऽङ्गे 'अः' हंससंयुक्तं स्थापयेत्। 'अहं गरुडः' इति ध्यानं कृत्वा, 'रीं' इति विषनाशकर्म कुर्यात्। हंसं वामहस्ते स्थाप्य, नासिकां मुखं च रुध्येत्। वायुमाकृष्य, दष्टस्य विषं निष्कासयेत्। प्रत्यङ्गिरामूलं तण्डुलैः सह गृहीत्वा विषं नाशयति। श्वेतबृहत्याः मूलं, कर्कोटिकां, अग्निकर्णिकां च। उष्णं घृतं पित्वा, विषवृद्धिः न भवति। सर्वाङ्गेषु लेपनं वा पानं वा विषनाशनं भवति। हृदयात् ललाटपर्यन्तं ध्यानं कृत्वा, अन्ते दिशः वशे भवन्ति। सप्तसहस्रं वा अष्टसहस्रं वा जप्य, सर्वत्र व्याप्नोति गरुडवत्; विषं नाशयति, कथा एषा। तथा व्यासस्मृतमणिरपि नूनं कार्यकरः। अहं तु शर्वोक्तं मन्त्रसमूहं परं रहस्यं वक्ष्यामि। एतैः एवायुधैः मन्त्रैश्च राजा शत्रून् संग्रामे विजेष्टि। अष्टकं चाष्टमं च ईशानपत्रे प्रसिद्धं। 'ह्रीं' 'र' शिवं च त्रिशूले त्रिशाखायां क्रमशः स्थापयेत्। त्रिशूलं गृहीत्वा, व्योमाभिमुखं भ्रमयेत्। मध्ये हस्तं धूम्रारुणं ध्यानं कृत्वा, व्योमनि च मननं कुर्यात्। एष मन्त्रः त्रैलोक्यरक्षकः—मर्त्यलोके किमु वक्तव्यम्? अष्टौ खदिरशङ्कवः क्षेत्रे स्थापनीया, मन्त्रेण चाभिषिक्ताः।