तत्र तस्याः पद्मस्य केशरेषु ‘ई’ इत्याद्यन्तं षोडश स्वराः सम्यक् स्थापनीयाः, तेषां पूजनं कर्तव्यं। ततः वामतो देव्या शक्तयः विधिपूर्वकं न्यस्यन्ते, अनन्तरं त्रयः तत्त्वानि विनियोजनीयानि। ततो मूर्ध्नि शिवं आवाह्य, तदनन्तरं सर्वाङ्गसमेतं देवतां करण्डरे मध्ये सपरिकरं स्थापयेत्। पश्चिमे पत्रे पृथिवी, उत्तरपत्रे आपः, दक्षिणपत्रे अग्निः, पूर्वपत्रे च वायुः पूजनीयाः। पूर्वोक्तबीजं रूपं च न्यस्येत्, वायोः मूलं नैऋत्ये स्थाप्यं, ‘र’ अक्षरं च अग्नौ संस्थापनीयम्। ‘वं’ बीजं नैऋत्योत्तरदिशि नित्यं पूजेत्, हृदि ‘ओम्’ स्थाप्यं, सूक्ष्मस्थूलभूतानि च बहिः पूजनीयानि। पश्चात् शिवाङ्गानि ध्यानपूर्वकं पूजनीयानि; हृदयं आग्नेय्यां, शीर्षं ईशानदिग्भागे पूजेत्। नैऋत्ये शिखां स्थापयेत्, वायव्यां कवचं विनियोज्यते। अस्त्रं बहिः न्यस्येत्, चक्षुः उत्तरदिग्भागे स्थापनीयम्। पत्राग्रे च मध्ये च बीजानि पूजनीयानि; अनन्तादिकुलिरान्तं अष्टनागाः क्रमशः स्थापनीयाः। पूर्वदिगादिषु ईशान्तं यथाक्रमं साधकः विधिना पृथक् पूजां कुर्यात्। हृदयपद्मे विधिना, आदौ शिलायां मण्डलं स्थाप्य, अयं विधिः नित्यनैमित्तिकयोः कर्मणोः निर्दिष्टः। स्वयं काम्यरूपं, मोहिनीं, विश्वव्यापिनीं, सृष्टिसंहारकर्त्रीं च चिन्तयेत्। ज्वलज्ज्वालामालया दीप्तां ब्रह्मलोकपर्यन्तां, दशभुजां, चतुराननां, बब्बललोचनां शूलधारिणीं ध्यायेत्। विकटदंष्ट्रां, परमदुःस्थां, त्रिनेत्रां, शशिशेखरां, सिद्ध्यर्थं भैरवं, सर्वकर्मसु गरुडं स्मरेत्। सर्पनाशाय गरुडं, भीषणं, घोररूपिणं चिन्तयेत्; तस्य पादौ पाताले, पक्षाभ्यां दिशः आवृताः। तस्य वक्षसि सप्तस्वर्गाः, कण्ठे ब्रह्माण्डं, पूर्वतो ईशान्तं शिरः कल्पयेत्। सदाशिवशिखायां त्रिशक्तौ च परमशिवः तक्षकधारिणः तक्षकः साक्षात् तर्क्ष्यरूपेण प्रकटितः। त्रिनेत्रं, विकटरूपं, विषसर्पनाशनं, भीममुखं, मन्त्रस्वरूपिणं गरुडं ध्यायेत्। स कालाग्निवत् सर्वकर्मसु ज्वलन्तं चिन्तयेत्; एवं विनियोगेन यद् यद् मनसि चिन्तयेत्, तत् सर्वं सुलभं भवति; साधकः गरुडसदृशो भवति। भूतप्रेतयक्षसर्पगन्धर्वराक्षसाः तस्य दृष्टिमात्रेण विनश्यन्ति, चतुर्थज्वरादयः अपि। धन्वन्तरिरुवाच—एवं गरुडेन उक्तं, स च कश्यपं प्रति उवाच, यथा महेश्वरः गौरीं ज्ञानं उपदिष्टवान्, तथा शृणु। भैरव उवाच—अधुना सदा स्निग्धां त्रिपुरां, भोगमोक्षप्रदां प्रवक्ष्यामि। ‘ॐ ह्रीं आगच्छ भगवति, ऐं ह्रीं ह्रीं रेखायै। ॐ ह्रीं क्लेदिनीं भं नमः मदनक्षोभिन्यै। ऐ यं यं क्रीं गुणरेखायै ह्रीं मदनमध्ये। ऐं ह्रीं ह्रीं निरञ्जनायै वागत्यै मदनरेखायां, खनेत्रावलित्यै। वेगवत्यै महात्मने पीठाय पूजनीयम्। ॐ ह्रीं क्रैं नैं क्रैं मदनमदनाय क्रीं नमः। ऐं ह्रीं त्रिपुरायै नमः। ॐ ह्रीं क्रीं पश्चिममुखाय, ॐ ऐं ह्रीं ह्रीं तथैवोत्तरमुखाय। ऐं ह्रीं दक्षिणोर्ध्वमुखाय पश्चिमाय च। ॐ ह्रीं पाशाय, क्रीं अङ्कुशाय, ऐं कपालाय नमः। आद्यभीतये ऐं ह्रीं, शिरसे, शिखायै, कवचाय। ऐं ह्रीं क्रीं अस्त्राय फट्।’ पूर्वदिशि कामरूपाय, असिताङ्गाय, भैरवाय, ब्राह्मण्यै नमः; दक्षिणे कन्दाय, रुरुभैरवाय, माहेश्वर्यै आवाहनं कुर्यात्। पश्चिमे चण्डाय नमः; उत्तरदिशि चोल्काय, क्रोधाय नमः, वैष्णव्यै च। आग्नेय्यां अघोराय, उन्मत्तभैरवाय, वाराह्यै च; वायव्यां साराय, कपालिन्भैरवाय, माहेन्द्र्यै च। वायव्यकोणे जलन्धरं, भीषणं, भैरवं, चामुण्डां पूजयेत्; ऐशान्यां वटुकं, संहारं, चण्डिकां च पूजयेत्। ततः रतिं, प्रीतिं, कामं, पञ्चबाणांश्च पूजयेत्; ध्यानपूजार्चनहोमैः देवी सदा सिद्ध्यति। नित्या त्रिपुरा च ज्वालामुख्याः क्रमात् रोगं नाशयन्ति; सुभगां ज्वालामुख्याः क्रमं वक्ष्यामि, या मध्यस्थे पूज्या। नित्यारुणा कामार्ता, महामोहस्वरूपिणी; माहेन्द्राणी, कलानाकर्षिणी, भारती च। ब्राह्मणी, माहेशी, कौमारी, वैष्णवी च; वाराही, माहेन्द्राणी, चामुण्डा, अपराजिता च। विजयाऽजिता मोहिनी त्वारितेति; स्तम्भिनी, जृम्भिणी पूज्या, कालिका पद्मबाह्ये। ज्वालामुख्याः क्रमपूजनात् विषाद्यपि नश्यति। भैरव उवाच—अधुना पुण्यापुण्यशुद्ध्यर्थं शिरोमणिं प्रवक्ष्यामि; सूर्यं, देवीं, गणं, सोमं स्मृत्वा तं लिखेत्। गौमूत्रसदृशैः त्रिभिः रेखाभिः, प्रवाहतो वा, दिशास्थाने वा जातं, ध्वजादीनि क्रमशः गणयेत्। ध्वजः, धूमः, सिंहः, श्वा, वृषभः, गर्दभः, गजः, गृध्रः—एते अष्ट नामतः विज्ञेयाः, मन्त्रैः स्थापनीयाः। ध्वजस्थाने ध्वजं दृष्ट्वा राज्यलाभादिचिन्तनम्; धूमं दृष्ट्वा धातुलाभः। सिंहं दृष्ट्वा धनलाभः; श्वानं दृष्ट्वा सेवकसुखं। वृषभं दृष्ट्वा पदलाभः; गर्दभं दृष्ट्वा दुःखं। गजं दृष्ट्वा पदविजयः; गृध्रं दृष्ट्वा धनहानिः। ध्वजस्थाने ध्वजं दृष्ट्वा पूर्वं दुःखं, पश्चात् धनलाभः; धूमे धूमं दृष्ट्वा कलहदुःखं। सिंहं धूमस्थाने दृष्ट्वा मनःसंपत्तिः; श्वानं धूमस्थाने दृष्ट्वा विजयलाभः। वृषभं धूमस्थाने दृष्ट्वा स्त्री, अश्व, धनलाभः; गर्दभं धूमस्थाने दृष्ट्वा व्याधिहानिः। एवं श्रीमहापुराणे गरुडपुराणे उपदिष्टविधिना साधकः सम्पूर्णं पूजनं सम्पाद्य, सर्वाभीष्टफलसिद्धिं प्राप्नोति।