शिरस्त्राणस्योपरि तु दिव्यं शुद्धं स्फटिकसदृशं तेजोऽपरिमितं महाकाशव्यापिनं सुधासदृशं च चिन्तयेत् साधकः। पूर्वं तु पञ्चमहाभूतानां नागानां च यथाक्रमं न्यासं कृत्वा, तेषां तेषां भूतानां क्रमानुसारं ‘ल’कारान्तैः मन्त्रैः बिन्दुसंयुक्तैश्च न्यासं विधायेत्। ततः शिवबीजं विन्यस्य मण्डलं ध्यायेत्, यथोक्तविधिना तत्र तत्र मण्डलाङ्गेषु विन्यस्ताक्षरं चिन्तयेत् प्राज्ञः। अनन्तरं काले विषनाशार्थं गारुडं चिन्तयेत्, यस्य पादपक्षयोः चलितकृष्णसर्पैः भूषितं रूपं भवति। ग्रहभूतप्रेतडाकिनियक्षराक्षसान् नागैः वेष्टयित्वा, स्वदेहे शिवं स्थापयेत्। एवं द्विविधं नागमहाभूतन्यासं उक्तं, एवं ध्यात्वा आत्मतत्त्वादिक्रमेण विधिं कुर्यात्। आद्यं तु त्रितत्त्वन्यासं, ततः परमशिवतत्त्वं देहे देवते च, अङ्गुलिसन्धिषु च विन्यस्येत्। पूर्वं देहे प्रतिलोमानुलोमाभ्यां न्यासं कृत्वा, कन्दं, स्तम्भं, पद्मं, धर्मज्ञानादितत्त्वानि च न्यस्येत्। द्वितीयस्वरेण संयुक्तं, अन्त्याक्षरसमाप्तं च, शकारं कर्णिकायाम्, मकारं शीर्षे रकारेण संयुक्तं पूजयेत्। पूर्वदिशि ‘अ’, ‘क’, ‘च’, ‘ट’, ‘त’, ‘प’, ‘य’ वर्गाक्षराणि विन्यस्य, पत्रकेसराग्रयोः च, पूर्वादिषु द्वे द्वे न्यस्येत्। केसरासु ‘ई’काराद्यन्तं षोडशस्वरान् पूजयेत्, ततो वामतो शक्तीन् न्यस्य, अनन्तरं त्रितत्त्वानि च। ततः शिरसि शिवमाह्वयेत्, कर्णिकायां सर्वाङ्गसमेतं देवतां पुरतः पार्षदसमेतं स्थापयेत्। पश्चिमपर्णे पृथिवीं, उत्तरपर्णे आपः, दक्षिणपर्णे अग्निं, पूर्वपर्णे च वायुम् उपासीत। पूर्वोक्तबीजस्वरूपं न्यस्य, वायोः मूलं नैऋत्ये, रं च अग्नौ स्थापयेत्। नैऋत्ये ‘वं’ पूजयेत्, हृदि ‘ओं’ स्थापयेत्, सूक्ष्मस्थूलभूतानि बहिः पूजयेत्। ततः शिवाङ्गानि ध्यात्वा, दक्षिणपूर्वे हृदयं, ईशानदिग्भागे शीर्षं पूजयेत्। नैऋत्ये शिखां, वायव्ये कवचं स्थापयेत्, अस्त्रं बहिर्न्यस्य, नेत्रं चोत्तरदिशि स्थापयेत्। पत्राग्रे च मध्ये च बीजान्युपास्य, अनन्तादिकुलिरान्तान् अष्टौ नागान् यथाक्रमं स्थापयेत्। पूर्वाद्यन्तं ईशान्तं च यथाविधि पृथक् पूजयेत् साधकः। हृदयपद्मे शास्त्रविधिना, आरभ्य शिलायाम् मण्डलं स्थाप्य, नित्यनैमित्तिककर्मणि अयं विधिः निर्दिष्टः। सदा आत्मानं मनोहररूपिणं, विश्वव्यापिनं, सृष्टिसंहारकर्तारं च चिन्तयेत्। दीप्तज्वालामालिनं, ब्रह्मलोकपर्यन्तं विस्तीर्णं, दशभुजं, चतुराननं, बब्रह्माक्षिप्तदृष्टिं, हस्ते शूलधारिणं ध्यात्वा। भीषणदंष्ट्राकरालं, अतिभयंकरं, त्रिनेत्रं, चन्द्रमण्डलशोभितं, कार्यसिद्ध्यर्थं भैरवं, सर्वकार्येषु गारुडं च स्मरेत्। सर्पविनाशाय भीषणं गारुडं ध्यायेत्, यस्य पादौ पाताले, पक्षा दिशः व्याप्नुतः। तस्य वक्षसि सप्तस्वर्गाः, कण्ठे ब्रह्माण्डं, पूर्वाद्यन्तं ईशान्तं च शिरः चिन्तयेत्। सदाशिवशिखायां तिस्रः शक्तयः, तत्रैव तर्क्ष्यरूपेण परमशिवः साक्षात् विराजते। त्रिनेत्रं, उग्ररूपं, विषसर्पविनाशनं, विकटमुखं, मन्त्रस्वरूपं गारुडं ध्यात्वा। सर्वकार्येषु कालानलसदृशदीप्तिं चिन्तयेत्, एवं न्यासविधिं कृत्वा, यत् किञ्चित् मनसा चिन्तयेत्, तत् सर्वं सुलभं भवति; साधकः गारुडतुल्यो भवति। भूतप्रेतयक्षसर्पगन्धर्वराक्षसाः, चतुर्थज्वरादयः च तस्य दर्शनमात्रेण विनश्यन्ति। एवं गारुडेन उक्तं, गारुडः कश्यपं प्रति उक्तवान्, यथा महेश्वरः गौर्यै विद्यां प्रादिशत्, तथा शृणु। भैरव उवाच—अधुना तु त्रिपुरां नित्यक्लेदिनीं, भोगमोक्षप्रदां प्रवक्ष्यामि। ‘ॐ ह्रीं’—आगच्छ देवि, ‘ऐं ह्रीं ह्रीं’—रेखासंस्थापनार्थं; ‘ॐ ह्रीं क्लेदिनीं भं नमः’, मदनक्षोभिन्यै च; ‘ऐ यं यं क्रीं’, गुणरेखया ‘ह्रीं’ मदनान्तर्गता; ‘ऐं ह्रीं ह्रीं’ निरञ्जनायै, वागत्यै मदनरेखायां, खनेत्रावलित्यै; वेगवत्यै महात्मनः पीठे पूजनीयम्। ‘ॐ ह्रीं क्रैं नैं क्रैं’ सदा मदनमदनाय, ‘क्रीं नमः’। ‘ऐं ह्रीं’ त्रिपुरायै नमः। ‘ॐ ह्रीं क्रीं’ पश्चिममुखे, ‘ॐ ऐं ह्रीं ह्रीं’ तथा उत्तरमुखे; ‘ऐं ह्रीं’ दक्षिणोर्ध्वपश्चिमेषु। ‘ॐ ह्रीं’ पाशाय, ‘क्रीं’ अङ्कुशाय, ‘ऐं’ कपालाय नमः। प्रथमं भीतये ‘ऐं ह्रीं’, शिरसि, शिखायां, कवचे; ‘ऐं ह्रीं क्रीं’ अस्त्राय, फट्। पूर्वे कामरूपाय, असिताङ्गभैरवाय, ब्राह्मण्यै नमः; दक्षिणे कन्दाय, रुरुभैरवाय, माहेश्वर्यै च आह्वानम्। पश्चिमे चण्डाय नमः, उत्तरदिग्भागे चोल्काय, क्रोधाय, वैष्णव्यै नमः। अग्नेय्यां अघोराय, उन्मत्तभैरवाय, वाराह्यै; वायव्यां साराय, कपालिन्भैरवाय, माहेन्द्र्यै पूजां कुर्यात्। नैऋत्यकोणे जलन्धरभैरवभयङ्करं, चामुण्डां पूजयेत्तु; ईशान्यां वटुकसंहारौ, चण्डिकां च पूजयेत्। ततः रतिं, प्रीतिं, कामं, पञ्चबाणांश्च पूजयेत्; ध्यानपूजार्चनहोमैः देवी सदा साध्यते। नित्यत्रिपुरेण ज्वालामुख्यन्यायेन रोगनाशो भवति; स तु ज्वालामुख्यन्यायो मध्ये पूजनीयः, सुभगं प्रवक्ष्यामि। नित्यारुणा कामवशगा महा मोहस्वरूपा; माहेन्द्रणी, कालानाकर्षिणी, भारती च। तथा ब्राह्मणी, माहेशी, कौमारी, वैष्णवी; वाराही, माहेन्द्रणी, चामुण्डा, अपराजिता च। विजया, अजिता, मोहिनी, त्वरीता; स्तम्भिनी, जृम्भिणी, कलिका च पद्मबाह्ये पूज्या; ज्वालामुख्यन्यायेन पूजायाम् विषादीनां नाशः स्यात्।