शिवेन यथोक्तं उच्च-नीचभावविभागः सर्वत्र देहे विन्यस्यः, तत्राङ्गेषु ‘र’ इति वर्णलक्षितेषु यथाविधि न्यासः कार्यः। हृदि, करयोः, सर्वाङ्गेषु, कर्णयोः, नेत्रयोः च न्यासं कृत्वा मन्त्रपाठेन सर्वसिद्धयो लभ्यन्ते, चतुर्मुखेन सह। पृथिवीं विस्तीर्णां चतुर्भुजां पीतवर्णां, इन्द्रदेवताम्, मध्ये वारुणचक्रं च चिन्तयेत्। तत्रैव मध्ये शशाङ्कशोभितं शीतलमुत्तमं पद्मं नीलमणिप्रभया दीप्तं सौम्यं वा वह्निचक्रं चिन्तनीयम्। त्रिकोणं स्वस्तिकलक्षितं ज्वलनमयं, विभक्ताञ्जनसदृशं, वर्तुलम्, बिन्दुशोभितं स्मरेत्। आकाशं क्षीरलहरिसदृशं, शुद्धस्फटिकप्रभं, विश्वं व्याप्नन्तं, अमृतरूपम्, मनसा ध्यायेत्। पृथिव्याः मण्डले वासुकिः शङ्खपालश्च संस्थाप्यौ, जलमण्डले कर्कोटः पद्मनाभश्च। वह्निमण्डले कुलिकः तक्षकश्च, महान् पद्मौ, वायुमण्डले पञ्चभूतानि विन्यस्येत्। अङ्गुष्ठात् कनिष्ठान्तं, अग्रे प्रत्यग्रे च, अङ्गुलिसन्धिषु जयाविजयौ स्थापयेत्। मुखादिषु स्वदेहे शिववर्णान् न्यस्य, कनिष्ठारम्भे हृदि, शिखायां हस्तयोः च न्यासं कुर्यात्। सर्वव्यापि मन्त्रः तत्त्वपूर्वकः अङ्गुलिसन्धिषु क्रमशः विन्यस्यः; पुनः भूतन्यासः तथा शिवाङ्गन्यासः च कार्यः। अन्ते, प्रणवपूर्वकं नाम्ना च, सर्वेषां मन्त्राणां स्थापनपूजायां अयं विधिः निर्दिष्टः। तस्य नाम्नः आद्यं वर्णं मन्त्रत्वेन निर्दिशन्ति; अष्टनागानां आवाहने स एव मन्त्रः। ‘ॐ स्वाहा’ इत्यनुक्रमेण, पञ्चभूतपूर्वकं, एष एव तात्क्ष्य सर्वकर्मसिद्धिदः स्यात्। स्वरैः करन्यासं कृत्वा पुनः देहे न्यासः कार्यः; प्राणं दीप्तं शुद्धं स्वात्मनि ध्यायेत्। अनन्तरं बीजं वर्षान्तं पर्यन्तं अमृतस्वरूपं ध्यात्वा, पूर्तिं कृत्वा, शिखायां तद्भावनं कुर्यात्। पादयोः पृथिवीं तप्तहिरण्यसदृशीं, सर्वलोकसंयुक्तां, दिक्पालसहितां स्थापयेत्। दिव्यां पृथिवीं स्वदेहे स्थाप्य, कृष्णवर्णां ध्यायन्, सा द्विगुणबलवती भविष्यति। नाभिकण्ठान्तरे त्रिकोणाकृतिं सूर्यमण्डलं ज्वलनमालया परिवेष्टितं, ब्रह्मलोकपर्यन्तं सर्वलोकदाहकम्, स्थापयेत्। प्रचण्डं वातसंयुक्तं मण्डलं, विभक्ताञ्जनसदृशं, सर्वव्यापि, आत्मरूपं, ध्यायेत्। शिखायाः उपरि दिव्यं शुद्धं स्फटिकप्रभं, अनन्तं, व्योमव्यापि, अमृतोपमं चिन्तयेत्। पूर्वं यथाक्रमं भूतनागस्थापनं कृत्वा, ‘ल’ वर्णान्तं बिन्दुसंयुक्तं मन्त्रं, भूतानां क्रमानुसारं विन्यस्येत्। ततः शिवबीजं न्यस्य मण्डलं चिन्तयेत्; यः यः देशः मण्डलस्य, तत्र तत्र निर्दिष्टवर्णं समये समये ध्यायेत्। अनन्तरं गरुडं सदा ध्यायेत्, तस्य पादपक्षयोः चलन्नीलसर्पैः भूषितं, स्थिरजङ्गमविषनाशनार्थम्। ग्रहभूतदाकिनियक्षराक्षसादीन् सर्पैः परिवेष्ट्य, शिवं स्वदेहे स्थापयेत्। एवं द्विविधं नागभूतस्थापनं व्याख्यातम्; एवं ध्यानं कृत्वा आत्मतत्त्वादारभ्य विधिपूर्वकं कर्म कुर्यात्। प्रथमं त्रिणि तत्त्वानि, ततो महाशिवतत्त्वं, देहे देवतायां च, अङ्गुलिसन्धिषु च न्यस्येत्। पूर्वं देहे प्रत्यक्षप्रतिलोमक्रमेण न्यासं कृत्वा, कन्दं, स्तम्भं, पद्मं, धर्मज्ञानादितत्त्वानि च विन्यस्येत्। द्वितीयस्वरसंयुक्तं, अन्त्याक्षरान्तं, केन्द्रे ‘श’ वर्णं, उपरि ‘म’ च ‘र’ संयुक्तं पूजयेत्। पूर्वदिशि ‘अ’, ‘क’, ‘च’, ‘ट’, ‘त’, ‘प’, ‘य’ वर्णसमूहान् स्थापयेत्; पत्रपद्मकेशेषु पूर्वादिषु द्वौ-द्वौ स्थाप्यौ। केशेषु ‘ई’ आरभ्य ‘अं’ पर्यन्तं षोडशस्वरान् पूजयेत्; ततो वामारभ्य शक्तयः निर्दिष्टाः, अनन्तरं त्रितत्त्वानि न्यस्येत्। ततो मूर्ध्नि शिवमावाह्य, तदनन्तरं मण्डोदर्यां सर्वाङ्गयुक्तं देवतां, पुरतः पार्षदैः सह, स्थापयेत्। पश्चिमपत्रे पृथिवीं, उत्तरपत्रे जलं, दक्षिणपत्रे वह्निं, पूर्वपत्रे वायुम् उपासीत। पूर्वोक्तबीजं रूपं च स्थाप्य, वायोः मूलं नैऋत्ये, वह्नौ ‘र’ विन्यस्येत्। नैऋत्ये सदा ‘वं’ पूज्यं, हृदि ‘ॐ’ स्थाप्यं; सूक्ष्मस्थूलभूतानि बहिः पूजयेत्। अनन्तरं शिवाङ्गानि ध्यात्वा पूजयेत्; हृदयं आग्नेय्यां, शिरः ईशानकोणे पूजयेत्। नैऋत्ये शिखां स्थापयेत्, वायव्ये कवचं स्थापयेत्; अस्त्रं बहिः, नेत्रं उत्तरदिशि स्थाप्येत्। पत्राग्रे मध्ये च बीजानि पूज्य, अष्टनागा अनन्तादिकुलिरान्ताः क्रमशः स्थाप्याः। पूर्वाद्यैः दिशाभिः ईशपर्यन्तं साधकः प्रत्येकं पृथक् पूजयेत्, विधिवत्। हृदयपद्मे, विधिना, आरम्भे शिलायाम्, मण्डलं स्थाप्य, अयं विधिः नित्यनैमित्तिककर्मणोः निर्दिष्टः। एवं शिवेन निर्दिष्टानां न्यासपूजाविधानानां क्रमशः, साधकः श्रद्धया अनुसरणं कृत्वा, सर्वसिद्धिं प्राप्नोति।