रामः परशुहस्तः सर्वान् शत्रून् मम नाशयतु, दशरथात्मजः महाबाहुः सदा राक्षसविनाशकः मां पातु। यादवप्रियो रामः हलहस्तः शत्रून् मम निकृन्ततु; स एव प्रलम्बकेशिचाणूरपूतानकंसनाशकः तानि बालकृष्णस्य कामान् मम ददातु। अहं तमेकं पुरुषं पश्यामि, कृष्णशृङ्गालनामानं, तमसा भयानकं, भयात्सन्त्रस्तः तम् मृत्युमिव पाशहस्तं पश्यामि। तस्मात् अहं अच्युतं कमलनयनं शरणं प्रपन्नः अस्मि; अहं भाग्यवान् निरभयश्च, यतो हरिः भगवाञ्मम अस्ति। नारायणं सर्वोपद्रवविनाशिनं ध्यानं कृत्वा, वैष्णवं कवचं बध्नन्, अहम् भूमौ विचरामि। अहं सर्वभूतेभ्यः अभेद्यः, सर्वदेवतामयः, विष्णोः देवदेवस्य अनन्ततेजसः स्मरणेन। मन्त्रपाठात् मम सदा सिद्धिः अस्तु; ये मां नेत्राभ्यां पश्यन्ति, यांश्चाहं नेत्राभ्यां पश्यामि, तेषां पापदृष्टीन् विष्णुः बध्नातु। वासुदेवस्य चक्रनाभ्यः पापानि मम छिन्ध्युः, मम हिंसकान् शत्रून् च नाशयन्तु। राक्षसपिशाचमध्ये, अरण्ये वने, विवादे, राजमार्गे, द्यूते, कलहे च; भीषणनदीतीर्णे, प्राणसंकटे, वह्नौ, चौराभ्युपपत्तौ, ग्रहदोषनिवारणे; विद्युत्सर्पविषक्लेशे, व्याधौ, विघ्ने, क्लेशे च— यदा कश्चित् भयम् उदेति, तदा एषः मन्त्रः सदा जपनीयः। एषः मन्त्रः भगवतः परमः, महामन्त्रेषु श्रेष्ठः, गोपनीयः कवचं, सर्पदोषविनाशकः, स्वमायया कृतः, कल्पान्तसाम्यगम्भीरः। अनाद्यनन्त! विश्वबीज! पद्मनाभ! नमस्ते। ॐ कालाय स्वाहा। ॐ कालपुरुषाय स्वाहा। ॐ कृष्णाय स्वाहा। ॐ कृष्णरूपाय स्वाहा। ॐ उग्राय स्वाहा। ॐ उग्ररूपाय स्वाहा। ॐ अत्युग्राय स्वाहा। ॐ अत्युग्ररूपाय स्वाहा। ॐ सर्वाय स्वाहा। ॐ सर्वरूपाय स्वाहा। ॐ लोकनाथाय त्रैलोक्यधारिणे नमः—विटि सिविटि सिविटि स्वाहा। ॐ लौहदण्डनाथाय नमः—ये ये, प्रकाशय। दैत्यदानवराक्षसयक्षपिशाचकुष्माण्डापस्मारवमथनादिदोषेषु, एकद्वित्रिचतुरहोरात्रिकषायकज्वरादिषु, लूतादिदंशेषु, कण्टकेषु, पूतनायाः सर्पाणां स्थावरजङ्गमविषदोषेषु—मम शरीरं त्वया स्वस्थं क्रियताम्। विदारय विदारय, भिन्नदंष्ट्र, पूर्वदिशि मां पालय। ॐ है है है है, सहस्रार्ककालेन ताडितः—जयः! पश्चिमदिशि मां पालय। ॐ निवि निवि, ज्वलनज्वालारूपेण महाकपिलरूपेण उत्तरदिशि मां पालय। ॐ विली विली, मिली मिली, गरुडी गरुडी, गौरी, गान्धारी, विषमोहविषविषनाशनं स्वाहा! दक्षिणदिशि मां पालय। पश्य माम्, सर्वसत्त्वसंभूतभयात् रक्ष रक्ष, जय जय विजय। एवं शत्रूणां भयमदः क्षीयते, भयस्य च नाशः, अभयप्रदं भवति। सर्वाः किरणाः, कल्पपर्यायसहस्रगुणाः, हंसाः इव सर्वमुदरं प्रविशन्तु। वासुदेवः, संकर्षणः, प्रद्युम्नः, अनिरुद्धः, विष्णुः, नारायणः, हरिः—मम सर्वज्वरान् नाशयन्तु। हरिः उवाच— शृणु, यत् ज्ञानं सप्तरात्रेण सर्वकामदं स्यात्। नमस्ते भगवन् वासुदेव, त्वां ध्यायामः। नमः प्रद्युम्नाय, अनिरुद्धाय, संकर्षणाय च; नमः शुद्धबोधाय, परमानन्दमूर्तये। आत्मारामाय शान्ताय, द्वैतशून्यदर्शिने, पुनः पुनः नमः, यस्य सर्वरूपाणि स्थितानि। नमः हृषीकेशाय, महात्मने, अनन्तरूपाय, यस्मिन् विश्वं तिष्ठति, यतः उत्पन्नं, यस्मिन् आदौ स्थितम्। त्वं पृथिवीं मृन्मयीं धारयसि—नमस्ते ब्रह्मन्। यं न मनो न बुद्धिः न इन्द्रियाणि न प्राणाः स्पृशन्ति वा जानन्ति, यः अन्तर्यामी बहिर्यश्च, आकाशवत् व्याप्नोति—तस्मै नमः। ॐ नमो भगवते महापुरुषाय, महाभूताधिपाय, यस्य पादयोः सर्वभूतरेणुधूलिः पूज्यते, पङ्कजकिञ्जल्कसदृशस्वभावाय, यशोविज्ञानरूपाय, तव पादयुगले नमः। एतज्ज्ञानात् चित्रकेतुः विद्याधरतां प्राप्तवान्। हरिः उवाच— एतद् जपन्, सर्वान् शत्रून् जित्वा, विष्णुधर्माख्यज्ञानात् इन्द्रपदं लभते; इदानीं तद्वदामि, महेश्वर। पादे, जानु, ऊरु, उदर, हृदय, वक्षः, मुख, शिरः—क्रमेण—ॐकारादीनि अक्षराणि न्यस्येत्। 'नारायणाय नमः' इति, पृष्ठतः च, द्वादशाक्षरमन्त्रेण हस्तयोः न्यासं कुर्यात्। प्रणवात् यकारान्तानि अक्षराणि अङ्गुष्ठसन्धिषु न्यस्येत्; ॐकारं हृदि स्थापयेत्, मन्त्रं शिरसि स्थापयेत्। ॐ भ्रूमध्ये, शिखायाम्, नेत्रयोः, मूर्ध्नि च स्थापयेत्; 'ॐ विष्णवे' इति मन्त्रन्यासं जपेत्। परमात्मानं सर्वशक्तिसमन्वितं ध्यायेत्; हरिः मां पातु, मत्स्यरूपः जलमध्ये रक्षतु। त्रिविक्रमः व्योम्नि, वामनः स्थले, नरसिंहः वने, रामः पर्वते पातु। वराहः पृथिव्यां, नारायणः व्योम्नि, कपिलः बन्धनात् मोचयेत्, दत्तात्रेयः व्याधेः रक्षतु। हयग्रीवः देवद्वारे, कुमारः कामदेवतस्त्रासे, नारदः अन्यपूजायाम्, कूर्मः नैऋत्ये सदा। धन्वन्तरिः अमङ्गलात् रक्षतु, नागः क्रोधात्; यज्ञः व्याधेः क्लेशात् च, व्यासः अज्ञानात् रक्षतु। बुद्धः पाषण्डगणात् रक्षतु, कल्किः मलात्; विष्णुः मध्याह्ने, नारायणः प्रातः रक्षतु। मधुसूदनः अपराह्णे, माधवः सायं, हृषीकेशः सन्ध्यायाम्, जनार्दनः प्रभाते रक्षतु। श्रीधरः अर्धरात्रे, पद्मनाभः निशान्ते; चक्रगदाबाणाः शत्रुराक्षसान् नाशयन्तु। शङ्खपद्मौ शत्रुभयात् रक्षेतां, शार्ङ्गधनुष् गरुडः च; पार्श्वमाल्यानि बुद्धीन्द्रियमनःप्राणान् पालयन्तु। शेषः सर्परूपेण सर्वत्र मां पालयतु, नरसिंहः सर्वदिक्षु च। यः एतत् धारयति, यत्किञ्चिदपि पश्यति, स एवेश्वरः, पापरोगरहितः, स्वर्गं लभते। धन्वन्तरिरुवाच— अहं गरुडशास्त्रं वक्ष्यामि, यत् गरुडेण कश्यपाय, सुमित्राय, विषनाशनाय गरुडाय च उक्तम्। पृथिव्यापस्तेजोवाय्वाकाशाः पञ्च महाभूतानि; तेषु गणाः, तेषां च मण्डलाधिपतयः। पञ्चसु तत्त्वेषु देवाः निवसन्ति, तान् विष्णुभक्ताः प्राप्नुवन्ति; दीर्घस्वरविशिष्टाः, नपुंसकलिङ्गरहिताः च। शिवः षडङ्गः परिगीयते—हृदयं, शिरः, शिखा, कवचं, नेत्रं, अस्त्रं च स्वस्थानानि। सर्वसिद्धिदातुः अन्ते कालाग्निः अधस्तात्, वायुः च; षष्ठस्वरः अर्धचन्द्रेण युक्तः, परमः स्यात्। एवं भगवतः विष्णोः कवचमिदं, महामन्त्रज्ञानं च, भक्त्या श्रद्धया च जप्यं, सर्वदुःखनिवारणाय, सर्वाभयप्रदं च।