गरुडपुराणम्

शिवं प्रति हरेण उक्तं, मानवेषु विषनाशनाय विविधानि औषधानि यथाक्रमं निर्दिष्टानि। तत्र, शिव, यः जनः तानि औषधानि भक्षयति, तस्य शरीरस्थं विषं नश्यति। दीपस्य तैलस्य लेपनात् कीटदंशजं विषं अपि निवार्यते, खर्जूरविषं च निःसन्देहं विनश्यति। यदि वृश्चिकदंशस्थानं आर्द्रकं तगरं च लेपयेत्, तेन मधुमक्षिकाविषं नश्यति; तस्य लेपनं विषनाशकं भवति। शतपुष्पा सैन्धव लघुतैलं च, शिरीषबीजं क्षीरयुक्तं सम्यक् मर्दनं च लेपनार्थं उपयोज्यते।