अथ सन्तताः दिव्यौषधयः कथ्यन्ते, यथा श्रीहरिः श्रीशङ्करं प्रति उपदिशत्। यत्र यवच्छायः, विडङ्गः, गन्धपाषाणः, शुष्कशुण्ठी च, रक्तेन मिश्रितं चूर्णं कृत्वा, तद्वप्ये क्षेत्रे सम्यक् उपयोज्यते। एवं, सौभाञ्जनबीजानि, अतसी, कटकबीजानि च, तिलबीजैः गोमूत्रेण च मिश्रितानि, पेष्य लेपनं कृत्वा, गण्डमाला नाशयन्ति। श्वेतापराजिताया मूलं तण्डुलोदकेन पेष्य, नास्यद्रव्यरूपेण उपयोज्य, भूतसमूहं विसर्जयति। अगस्त्यपुष्पं, मरीचं, सर्पचर्म, हिङ्गु, निम्बपत्रं, यवः च, गोमूत्रेण पेष्य लेपनं कृत्वा, शिव, भूतान् निवारयति। गोमय, मरीचं, पिप्पली, लवणं, मधु, अञ्जनं च, एतेषां योगः, शिव, भूतग्रहदोषनाशकः भवति। गुग्गुलु, उलूकपुच्छः च धूपरूपेण ग्रहदोषं नाशयतः; चतुर्थदिने ज्वरात् विमुक्तः कृष्णवस्त्रेण वेष्टितः स्यात्। पुनः श्रीहरिः कथयति—श्वेतापराजिताया मूलं पुष्पं च नेत्रेषु स्थाप्य, तद्व्याधिः विनश्यति। गोक्षुरकस्य मूलं चर्वणेन, नीललोहित, दन्तकृमिजं दुःखं नश्यति। पुष्पादिनीं गोदुग्धेन उपोष्य पिबन्ति, श्वेतार्कमूलं च, स्त्रीभ्यः उदरार्बुदं दुःखं च शमयति। श्वेतार्कपुष्पं मन्त्रपूतं, रजस्वला शुद्धा, कटितले बन्धनं कृत्वा, प्रसवः सुलभः भवति। पलाशमूलं वा अपामार्गमूलं हस्ते बन्धनं कृत्वा, हर, सर्वज्वरं भूतप्रेतादीन् नाशयति। वृश्चिकमूलं रात्रौ स्थाप्य प्रातः पिबन्ति, परमेश्वर, दाहज्वरं विनाशयति। तद्वृश्चिकमूलं केशेषु बन्धनं कृत्वा, एकद्विदिनज्वरं नाशयति; रात्रौ स्थाप्य पिबन्ति, सर्वविषं विनाशयति। लज्जालुकमूलं स्वशुक्रेण दत्त्वा, यो वा या, शत्रुना सह संयोगं प्राप्नोति, नात्र संशयः। पाथामूलं गोघृतपिष्टं पिबन्ति, सर्वविषं नश्यति। शिरीषमूलं रात्रौ स्थाप्य पिबन्ति, रक्तचित्रकस्य रसः कर्णयोः उपयुज्य, पाण्डुरोगं विनाशयति। श्वेतकोकिलाक्षमूलं अजदुग्धेन मिश्रं, एकविंशति दिने पिबन्ति, क्षयरोगं नाशयति। नारिकेलपुष्पं अजदुग्धेन त्रिः पिबन्ति, रक्तवातविकारं नाशयति। सुदर्शनमूलं यथाविधि पुष्पमालया संगृहीत्वा, ग्रीवायां बन्धनं कृत्वा, त्रिदिवसाद्यधिकं भूतग्रहदोषं नाशयति। श्वेतगुञ्जापुष्पं मूलं च मुखे स्थाप्य, रुद्र, विविधविषं नाशयति। तद्वृन्तेन हस्ते वा ग्रीवायां बन्धनं कृत्वा, ग्रहदोषं निवारयति; कृष्णपक्षचतुर्दश्यां कटितले बन्धनं कृत्वा, नीललोहित, सिंहव्याघ्रभीतिं नाशयति। विष्णुक्रान्तामूलं कर्णे वस्त्रसूत्रेण बन्धनं कृत्वा, प्राणिनां विपत्तेः रक्षां करोति। पुनः श्रीहरिः कथयति—अपराजितामूलं गोमूत्रेण पिबन्ति, गण्डमाला शीघ्रं नाशयति। इन्द्रवारुणीमूलं यथाविधि जिङ्गिणी, एरण्ड, शूक, शिम्बी च, शीतोदके स्थाप्य, बाहुकण्ठदुःखं शमयति। महिषघृतं, अश्वगन्धा, पिप्पली, वचा, द्विविधकुष्ठं च, लेपनं कृत्वा, जननाङ्ग, स्रोतसां, स्तनदुःखं शमयति। कुष्ठ, नाग, बला चूर्णं नवघृतं लेपनं कृत्वा, युवतिनां सौन्दर्यं पूरयति। इन्द्रवारुणीमूलं दूरात् नाम्ना आह्वयित्वा, निष्कर्ष्य, अपसार्य, तस्य व्यक्ति: प्लीहाव्याधिः नश्यति। श्वेतपुनर्नवामूलं तण्डुलोदकेन पिबन्ति, विद्रधिं नाशयति। कदलीपत्रच्छायाचूर्णं जलैः पिबन्ति, सर्वउदररोगं नाशयति। कदलीमूलं गुडेन घृतं च, अग्नौ पक्त्वा खादन्ति, उदरकृमिं नाशयति। निम्बपत्रचूर्णं, आमलक्याः चूर्णं प्रतिदिनं प्रभाते पिबन्ति, कुष्ठं नाशयति। हरितकी, विडङ्ग, हरिद्रा, श्वेतराई, सोमराजमूलं, करञ्जरौन्धवः च, गोमूत्रेण पेष्य, कुष्ठनाशकं भवति। त्रिफलैकभागः, शिवाद्विभागः, सोमराजबीजं च, पथ्येन खादन्ति, त्वग्विकारं नाशयति। अम्लतक्रं गोमूत्रेण लवणेन पक्त्वा, कांस्ये घर्ष्य, लेपनं कृत्वा, कुष्ठं त्वग्विकारं च नाशयति। हरिद्रा, हरितालं, दूर्वा, गोमूत्रं, सैन्धवः च, लेपनं कृत्वा, त्वग्विकारं, कण्डू, विषं च नाशयति। सोमराजबीजं नवघृतं मधुना स्वाद्य, रुद्र, श्वेतकुष्ठं नाशयति; तक्रेण वा तण्डुलोदकेन वा सेवनं कृत्वा, न चिन्तनीयम्। श्वेतापराजितामूलं जलपिष्टं, एकमासं लेपनं कृत्वा, रुद्र, श्वेतकुष्ठं नाशयति। महिषघृतं, घृतं, सिंदूरं, अमरीचकं च, त्वग्विकारस्य लेपद्रव्ये, वृषध्वज, दुरनामविकारं नाशयति। गाम्भारीमूलं शुष्कं पक्त्वा, क्षीरेण मिश्र्य खादन्ति, प्रभो, शुक्लपित्तं नाशयति। एवं श्रीहरिः श्रीशङ्करं प्रति विविधौषधीययोगान्, तेषां प्रयोगं फलञ्च, श्रद्धया, यथाक्रमं, उपदिशत्।