श्रीभगवतः कथाम्— पूर्वं तु यदि शत्रोः द्वारे गृध्रास्थीनि गवास्थीनि देवायतनशेषाणि च निहितानि भवन्ति, तदा स शत्रुः निःसंशयं निधनं प्राप्नोति। ततः पञ्च रक्तपुष्पाणि, पृथग्विधानि, केशरसम्युतानि स्वशोणितेन च मिश्रितानि संगृह्यन्ते। एतानि पुष्पानि रोचनया सह पेषयित्वा, स्त्री वा पुरुषः वा तिलकं कृत्वा आकर्षणस्य उपायः स्यात्। ब्रह्मदण्डिं पुष्पैः संयोज्य, भोज्ये वा पेये च दत्त्वा, आकर्षणं सम्पद्यते; तदनन्तरं एकपलमधुमण्डण्डं उष्णतोयेन पक्त्वा पातव्यम्। विश्टम्भिका नाम औषध्या हृदयशूलं च अपाकरोति, हे महेश्वर! "ॐ ह्रूं जः" इति मन्त्रः, हे रुद्र, सर्वं विषं वृश्चिकादिदोषोत्थं नाशयति। पिप्पली, नवनीतम्, शुण्ठी, सैन्धव लवणम्, मरीचिका, दधि, कुष्ठं च—एतानि नस्येन वा मुखेन ग्रहणेन विषं निवारयन्ति। त्रिफला, शुण्ठी, कुष्ठं, चन्दनं च घृतयुक्तं पिबन् वा लेपयन् वा, हे शिव, विषं नाशयति। कपोतनेत्र, हरितालं, अभ्रकम्—एषां संयोजनात् विषं नश्यति, यथा गरुडः सर्पान् नाशयति। सैन्धव, त्र्यूषण, दधि, मधु, घृतं च—एषः लेपः, हे वृषध्वज, वृश्चिकविषं नाशयति। ब्रह्मदण्डिं तिलैः सह सिक्त्वा, त्रिकटुकचूर्णं पिबन्, हे रुद्र, गुल्मः रुधिरसङ्गः च नश्यति। क्षीरं मधुना सह पित्वा रुधिरप्रवाहः निवार्यते; आटरूपकमूलं योन्याः नाभेः च आलिप्य, स्त्री सहजं प्रसवमाप्नोति—अन्यत् चिन्तनं न आवश्यकम्। शर्करां मधुना मिश्र्य तण्डुलोदके पित्वा, हे वृषध्वज, अत्यधिकं रुधिरं शम्यते। हरिरुवाच—पिप्पली, शुण्ठी, कुष्ठत्वचः च—एतानि पित्वा अजीर्णं नश्यति, हे चन्द्रशेखर। पिप्पलीमूलं, मरीचिका, तगरः, वचा, देवदारु, पाठा—एतानि सर्वाणि क्षीरसहितानि पिष्ट्वा दद्यात्। एतस्यैव प्रयोगात् अतिसारः नश्यति; मरीचिका तिलपुष्पैः चाक्षिलेपः कामलां निवारयति। हरितकी गुडेन मधुना च मिश्रिता विरेचनं करोत्येव, हे रुद्र, न संशयः। त्रिफला, चित्रक, चित्रा, कटुकरोहिणी च—एषः श्रेष्ठः विरेचकः जङ्घाघातं निवारयति। हरितकी, शुण्ठी, देवदारु, चन्दनं च अजमात्रया अपामार्गमूलं वा जयन्तीं वा सप्तरात्रेण जङ्घाघातं निवारयेत्। अनन्ता शुण्ठीचूर्णं सममात्रिकं गुग्गुलुं गुडसमं कृत्वा वटीं निर्माय, वातरोगं च अन्नदौर्बल्यं च नाशयति। शंखपुष्पीं पुष्पपत्रमूलसमेतां क्षीरसहितां पिबेत्; तेन अपस्मारः विनश्यति। अश्वगन्धां च अभयां जलसमेतां पिबेत्; रुधिरदोषः नश्यति—अन्यद् विचारणीयं नास्ति। हरितकीं कुष्ठं च चूर्णीकृत्य मुखे स्थाप्य शीतलं जलं पिबेत्; सर्वं वान्तिं तद्वा निवारयति। गुडूची, पद्मक, अरिष्ट, धन्यक, रक्तचन्दनं च—एषः योगः पित्तकफज्वरं, छर्दिं, दाहं, तृष्णां च नाशयति, जठराग्निं च दीपयति। "ॐ हुं नमः" इति। शंखपुष्पीं कर्णे बन्धित्वा, मन्त्रेण—"ॐ जम्भिनि स्तम्भिनि, सर्वरोगान् मम वज्रेण मोहनं कुरु, ठ ठ, फट्"—ज्वरं निवारयेत्। एवं मन्त्रं शतमष्टकृत्वः पुष्पे जपित्वा, हस्ते नखं स्पृशेत्; चतुर्थकज्वरः रुद्र, अन्ये च ज्वरा अपि निवर्तन्ते। जम्बुफलम्, हरिद्रा, सर्पचर्म—एषां धूपनात् सर्वे ज्वरा, विशेषतः चतुर्थकज्वरः, नश्यन्ति। करवीरं भृङ्गपत्रं लवणं कुष्ठकर्कटं च, चतुर्गुणमूत्रे पक्त्वा तस्य तैलस्य अभ्यङ्गेन कुष्ठं, पामा, कोढ़, व्रणादयः नश्यन्ति। पिप्पलीं मधुना सह पित्वा, मधुरं भोजनं च भुञ्जानः, प्लीहादोषः नश्यति, हे रुद्र, सुरणस्यापि उपयोगात्। पिप्पलीं हरिद्रां च गोमूत्रे संयोज्य गुदे लेपयेत्; तेन अर्शः निवार्यते। अजामात्रा शुण्ठी च पित्वा प्लीहादोषं नाशयेत्; सैन्धव, विदङ्ग, सोमराजी, सरषपाणि च अपि। द्वे भागे हरिद्राया विषं च गोमूत्रे पेषयित्वा कुष्ठं नाशयति; निम्बपत्रादीनां च प्रयोगात्। हरिद्रां कदलीस्तम्भं सौवर्चलं च लेपयित्वा श्वेतपिडकां निवारयेत्; कुष्ठे तु तस्यैकभागं पथ्याद्वयेन संयोज्य, तत्तु उष्णोदकेन पित्वा कटिसूलं निवारयेत्। अभया, नवनीतम्, शर्करा, पिप्पली च—एतानि पित्वा अर्शः निवार्यते—अन्यद् विचारणीयं नास्ति। आटरूपकपत्रं घृते मृद्वग्निना पक्त्वा, ततः चूर्णीकृत्य तस्य लेपः अर्शो रोगे श्रेष्ठः उपायः। गुग्गुलुं त्रिफलायुक्तं क्वाथं पित्वा भगन्दरं नश्यति; अजाजीं शृङ्गवेरं च यवागूत्वा। लवणसंयुक्तं तु मूत्रकृच्छ्रं निवारयति; यवाक्षारशर्करया च मूत्रदोषः अपि नश्यति। श्मशानभस्म, कृकलासमूत्रं, अश्वफेनं, सौभागञ्जनं, वासनेत्रं च—एतैः धूपितः जनः सर्वैः देवैः अपि अदृश्यो भवति, किं पुनः मनुष्यैः, हे शुभे। यवाञ्जनं तिलतैले ज्वालयित्वा, तत्तैलं साक्षरं कृत्वा, तेन लेपयित्वा दग्धः जनः सुखं लभते। लज्जालुं शरपुङ्खं च घृतयुतं लेपयित्वा दग्धदाहः नश्यति। "ॐ भगवते नमः! ठ ठ छिन्धि छिन्धि! ज्वालय ज्वालय! दह दह! हुं फट्" इति। निर्गुण्डीमूलं हस्ते बन्धित्वा शीघ्रं ज्वरं निवारयेत्; श्वेतगुञ्जामूलं सप्तधा विभज्य अपि। एवं भगवतः श्रीहरिरुद्रयोः उपदिष्टानि औषधानि, मन्त्राश्च, विविधरोगनिवारणाय, सर्वेषां कल्याणाय, श्रद्दधानः सेवेत।