हरिः उवाच— शृणु रुद्र यथोक्तानि औषधानि, यथाऽत्रोच्यन्ते। प्रथमं, हरितालं, यवक्षारं, पत्रङ्गं, रक्तचन्दनं, सच्चिन्तामणिं, लाक्षां च सम्यग् पक्त्वा दन्तेषु लेपयेत्। ततः हरितकीकषायेन दन्तान् सम्यग् मर्दयित्वा तद्रसस्य लेपनं कुर्यात्, तदा पुरुषस्य दन्ताः निःसंशयं रक्तश्वेताः भवन्ति, हे रुद्र। मूलीं मन्दाग्निना स्वेदयित्वा तस्य रसं कर्णयोः पूरयेत्; एवं कर्णरोगः क्षयं याति। अर्कपत्राणि मन्दाग्निना स्वेदयित्वा, सम्यग् निःसृत्य तल्लस्यम् अपि कर्णयोः पूरयेत्, ततः कर्णशूलः प्रशाम्यति। प्रियङ्ग्वादीनि यथा यष्टिमधु, धातकी, पद्मं, मञ्जिष्ठा, लोध्रं, लाक्षा, कपित्थरसश्च तैलस्य सह पक्त्वा, स्त्रीणां स्रावहरं भवति। शुष्कमूलकशुण्ठी, लवणं, हिङ्गु, महौषधयः, सतपुष्पा, वचा, कुष्ठ, दारु, शिग्रु, अञ्जनं—एतानि चूर्णीकृत्य। कृष्णलवणं, यवक्षारं, सर्जकं, सैन्धवञ्च, ग्रन्थिं, विडङ्गं, मुस्तं, चतुर्गुणं मधु च संयोज्य। जात्यादिफलं, कदलीफलरसश्च तैः सह तैले पक्त्वा, शीघ्रमेव स्त्रीस्रावादीनि व्याधीनि नाशयति। तीक्ष्णतैलेन कर्णपूरणेन कर्णकृमयः विनश्यन्ति; हरिद्रा, निम्बपत्रं, पिप्पली, कृष्णमरीचं च। विडङ्गं, भद्रं, मुस्तं, सर्वौषधं सप्तमं, गोमूत्रेण पिष्ट्वा वटिकां कृत्वा, एकया वटिकया अजीर्णं, द्वाभ्यां विषूचिका निवार्यते। पाटोलं मधुना सह गोमूत्रेण पेटव्याधीन् नाशयति; एषा शङ्करी वटिका सर्वाक्षिरोगं हन्ति। वचा, मांसी, बिल्व, तगर, पद्मकेशर, नागपुष्प, प्रियङ्गु—एतानि समभागानि चूर्णीकृत्य धूम्रितः यः भवति, स यथेष्टं पृथिव्यां विचरति। कर्पूरं देवदारुं च मधुना संयोज्य, लिङ्गे लेपनं कृत्वा, पुरुषः स्त्रीं वशं नेतुम् अर्हति। मैथुने स्वेन्द्रियसंयमं कृत्वा, वामहस्तेन स्त्रियाः वामहस्ते तल्लेपं कृत्वा, सा स्त्री तस्य वशा भवति, अन्यं न कामयते। एवं दशसहस्रवारं मन्त्रं जपित्वा—"ॐ ॐ रक्तचामुण्डे अमुकां वशमानय वशमानय ॐ ह्रीं ह्रैं ह्रः फट्"—गोरोचनया स्वशोणितेन तिलकं ललाटे कृत्वा, वशीकरणशक्ति: लभ्यते। सैन्धवकृष्णलवणसौवीरमत्स्यविषरसैर्मधुघृतशर्कराभिः संयुतं स्त्रियाः योनौ लेपनं कृत्वा, इच्छितफलम् अवाप्नोति। एवं मैथुनं कुर्वन्, पुरुषः अन्यां स्त्रीं न स्पृहयति; तत्र शङ्कपुष्पी, वचा, मांसी, सोम, राजी, फल्गुकं योजनीयम्। श्रेष्ठवैद्यः महिषस्नेहं, नवनीतं, तेषां मूलपत्रैः क्षीरघृतैः संयुत्य पेषयेत्। सम्यक् सिद्धां वटिकां स्त्रियाः योनौ स्थापयेद्, दशवारं प्रसूता अपि कुमारीव भवति। सर्षपं, वचा, मदनफलानि, मुषकविष्ठं, धत्तूरं, स्त्रीकेशैः सह योजनीयम्। अर्जुनभल्लातकविडङ्गपुष्पैः धूपनं कृत्वा, चतुर्थकज्वरं, डाकिनीं च नाशयति। बला, सर्जरसं, सौवीरलवणं, सर्षपं च धूपनं कृत्वा, सर्पाणां, यूकानां, मक्षिकानां, मच्छिकानां च नाशनम्। भूतालाचूर्णं योनौ पूरयित्वा संकोचः जायते; योनौ लेपनं कृत्वा, तद्विवरं संकुचति। हरिः पुनरुवाच— ताम्बूलं, घृतं, मधु, लवणं, ताम्रपात्रे क्षीरसहितं, नेत्रशूलनाशनं श्रेष्ठं। हरितकी, वचा, कुष्ठ, त्रिकटु, हिङ्गु, मनःशिला—एतानि मधुना घृतसहितं च लिढ्वा, कासश्वासहिक्कायाः हितं भवति। पिप्पली, त्रिफलाचूर्णं, मधुना लिढ्वा, कफकासनाशनं, श्वासबलवर्धनं च। चित्रकमूलं, तस्य भस्म, पिप्पलीचूर्णं मधुना लिढ्वा, श्वासकासहिक्कायाः नाशनम्। नीलोत्पल, शर्करा, यष्टिमधु, पद्मकं समभागं तण्डुलोदकेन संयोज्य, रक्तदोषनाशनम्। शुण्ठी, शर्करा, मधुना संयुत्य, भोजनमात्रवटी रूपेण सेवितं, कोकिलस्वरं ददाति। हरितालं, शङ्खचूर्णं, कदलीपत्रभस्म च चूर्णीकृत्य, तेन मर्दनं केशच्छेदनं साधयति। लवणं, हरितालं, तुंबिनीफलानि, लाक्षारसं च केशच्छेदने श्रेष्ठं। चूर्णितं चुना, हरितालं, शङ्खभस्म, सौवर्चल, सैन्धवञ्च अजमूत्रेण पेषयेत्। तद्रसं त्वरया लेपयित्वा केशच्छेदने उत्कृष्टम्। शङ्खं, आमलकपत्रं, धातकीपुष्पं चूर्णीकृत्य क्षीरसहितं सप्ताहं मुखे धारयेत्, तदा दन्ताः स्निग्धश्वेतप्रभासमायुक्ताः भवन्ति। हरिरुवाच— शरदि, ग्रीष्मे, वसन्ते दध्नो वर्जनं कार्यम्; हेमन्ते, शिशिरे, वर्षासु दध्नः सेवनं अनुज्ञेयम्। भोजनान्ते नवनीतेन शर्करां पीत्वा, बलवर्धनं बुद्धिवर्धनं च; पुरातनगुडं मात्रा भुक्त्वा, सहस्रस्त्रीभिः सह संगमं कुर्यात् बलसम्पन्नः पुरुषः, हे हर। कुष्ठचूर्णं घृतमधुना रात्रौ भुक्त्वा, बलवर्धनं, पलितनाशनं च। अतसी, माष, गोधूमचूर्णं, पिप्पली च घृतोदकेन संयोज्य, शरीरलेपनं कुर्वन्, कामदेववद् रूपवान् भवति, हे शंकर। यव, तिल, अश्वगन्धा, मुसली, सरल, गुडेन युक्तं भक्षयन्, तरुणो बलवान् च भवति। हिङ्गु, कृष्णलवणं, शुष्कशुण्ठी च उष्णोदकेन पीत्वा, परिणामशूलश्च अजीर्णं च निवार्यते। एवं भगवतः श्रीहरेः वचनानुसारं, यथोक्तैः द्रव्यैः, यथाक्रमेण, विविधव्याधीनां निवारणं, स्वरूपवर्धनं, स्त्रीपुरुषयोः सौख्यं, च सौन्दर्यलाभः च साध्यते।