श्रीभगवानुवाच। एकदा भगवतीगौरीलक्ष्म्यादिदेव्यानां कृपया, विविधेषु द्रव्येषु—पितृणां पीतवर्णकः, सुरभिपुष्पाणि, निम्बपुष्पाणि, प्रियङ्गवः, केसरः, चन्दनं च—एतेषां लेपनाद् जगत्सर्वमपि वशं नयेत्। ततः मन्त्रं जपेत्—"ॐ ह्रीं गौर्यै शुभं सौभाग्यं पुत्रवश्यं च देहि; ॐ ह्रीं लक्ष्म्यै सर्वसौभाग्यं त्रैलोक्यवश्यं च देहि"—इति। यदि हरिद्रा-केसरयोः सुरभिणा लेपेन, रुद्रधूपेन पुष्पगन्धेन च धूपनं कुर्यात्, तदा सर्वं वशं गच्छति। दुरालभा, वचा, कुष्ठ, केसर, शतावरी च—एतानि तिलतैलेन मिश्रयित्वा योषित्स्थाने लेपयेत्, तदा पुरुषो वशः स्यात्। वध्वाः योनौ निम्बकाष्ठधूपेन धूपनं कृत्वा, सा भाग्यवती भवति, पतिरेव तु सेवकः स्यात्। तथैव, महिषघृतं, काष्ठं, यष्टिमधु च लेपयित्वा, सौभाग्यं लभ्यते; पतिश्च सेवकत्वं यास्यति। यष्टिमधु, गोदुग्धं, धत्तूरं समभागेन उष्णोदकेन पातव्यं; शेषचतुर्थांशे सति, उत्तमं गर्भप्राप्तिर्भवति। मातुलुङ्गबीजानि दुग्धेन संयोज्य पानं कृत्वा, गर्भप्राप्तिः निष्चिता; चिन्ता नास्ति। मातुलुङ्गबीजानि, एरण्डमूलानि, सर्पिषा सह पुत्रकामायै स्त्रियै पातव्यानि। गोदुग्धस्य शुष्कं, मृगनाभिगन्धयुक्तं पक्वं, मूत्रोत्सर्गाय प्रयुज्यते; पलाशबीजानि मधुना पीत्वा रजस्वलायाः गर्भनिरोधः स्यात्। श्रीहरिरुवाच। हरितालं, यवक्षारं, पत्राङ्गं, रक्तचन्दनं, सिन्दूरं, लाक्षां च पक्वं दन्तेषु लेपयेत्। ततः हरितकीकषायेन दन्तान् मर्दयित्वा, उक्तं मिश्रं लेपयेत्; तदा दन्ताः रक्तश्वेताः भवन्ति, हे रुद्र, न संशयः। मूलीं मृद्वग्निना स्वेदयित्वा, तस्य रसं कर्णयोः पूरयेत्; तदा कर्णस्रावो नश्यति। अर्कपत्राणि मृद्वग्निना स्वेदयित्वा, तेषां रसं कर्णयोः पूरयेत्; कर्णशूलः प्रणश्यति। प्रियङ्गु, यष्टिमधु, धातकी, पद्म, मञ्जिष्ठा, लोध्र, लाक्षा, कपित्थरसः तैलद्रवे पक्वं, स्त्रीणां स्रावनाशनं भवति। शुष्कमूली, शुण्ठी, लवणं, हिङ्गु, महौषधयः, सतपुष्पा, वचा, कुष्ठ, दारु, शिग्रु, अञ्जनं च—एतानि चूर्णयित्वा। कृष्णलवणं, यवक्षारं, सर्जकं, शिलालवणं, ग्रन्थिं, विडङ्गं, मुस्तं, चतुःप्रमाणं मधु च। मातुलुङ्गरसः, कदलीरसः तैः सह तैले पक्वं, स्रावादिरोगनाशनं भवति। तिक्ततैलेन कर्णपूरणं कृत्वा, कर्णकृमिनाशनं स्यात्; हरिद्रा, निम्बपत्रं, पिप्पली, कृष्णमरीचं च। विडङ्ग, भद्र, मुस्त, सप्तमं सर्वौषधं, गोमूत्रेण पीड्य चूर्णीकृत्य, गोलिकां कृत्वा—एकया अजीर्णं, द्वाभ्यां विषूचिका नश्यति। पतोलं मधुना, गोमूत्रेण च, उदररोगे हितं; शङ्करीगोलिका सर्वनेत्ररोगनाशिनी। श्रीहरिरुवाच। वचा, मांसी, बिल्व, तगर, पद्मकेशर, नागपुष्प, प्रियङ्गु—समभागे चूर्णीकृत्य, तस्य धूपनं कृत्वा, यः इच्छति स भूमौ विचरति। कर्पूरं देवदारुं मधुना संयोज्य, लिङ्गे लेपयेत्, तदा पुरुषः स्त्रीं वशे कर्तुं शक्नोति। स्वेन्द्रियाणि संयम्य, वामहस्तेन स्त्रियाः वामहस्ते उक्तं मिश्रं लेपयेत्; एवं लेपिता स्त्री अन्यं न कामयते, वशा भवति। मन्त्रं दशसहस्रवारं जपेत्—"ॐ रक्तचामुण्डे अमुकां वश्यं कुरु वश्यं कुरु ॐ ह्रीं ह्रैं ह्रः फट्"—इति; ततः गोरोचनया स्वशोणितेन मिश्रितया ललाटे तिलकं कृत्वा, वश्यता सिद्ध्यति। शिलालवणं, कृष्णलवणं, सौवीरं, मत्स्यपित्तं, मधु, घृतं, शर्करा च—एतत्सर्वं स्त्रियाः योनौ लेपयेत्, तदा मनोऽभिलषितं फलम्। एवं समागमे पुरुषः अन्यां न कामयते; शङ्कपुष्पी, वचा, मांसी, सोम, राजी, फल्गुकं चात्र प्रयुञ्जीत। श्रेष्ठवैद्यः महिषस्नेहं, नवनीतं, निर्दिष्टवनस्पतिमूलपत्रैः, दुग्धेन, घृतेन च संयोज्य, सम्यक् पीडयेत्। ततो निर्मलां गोलिकां कृत्वा, स्त्रियाः योनौ स्थापयेत्; सा दशवारं सुतां जनयित्वापि, कुमारीव स्यात्। सरषपबीजं, वचा, मदनफलानि, मुषकमल, धत्तूरं, स्त्रीकेशैः सह प्रयुञ्जीत। अर्जुन, भल्लातक, विडङ्गपुष्पैः धूपनं कृत्वा, चतुर्थदिने ज्वरः, डाकिनीज्वरश्च नश्यति। बला, सर्जरसा, सौवीर, सरषपबीजैः धूपनं कृत्वा, सर्प, यूका, मक्षिका, मच्छिका च नश्यन्ति। भूतलाचूर्णं योनौ पूरयित्वा, सङ्कोचो भवति; तेन योनिर् सङ्कुचिता स्यात्। श्रीहरिरुवाच। पुगं, घृतं, मधु, लवणं ताम्रपात्रे दुग्धेन सह, नेत्रशूलनाशनं भवति। हरितकी, वचा, कुṣ्ठ, व्योष, हिङ्गु, मनःशिला—मधुना घृतेन च लिढ्वा, कासश्वासहिक्कायाम् हितम्। पिप्पली, त्रिफलाचूर्णं, मधु च लिढ्वा, कफकासनाशनं, श्वासबलवर्धनं च। हे वृषध्वज, चित्रकमूलं, तस्य भस्म, पिप्पलीचूर्णं मधुना लिढ्वा, श्वासकासहिक्कानाशनं भवति। नीलोत्पल, शर्करा, यष्टिमधु, पद्मकं च समभागे, तण्डुलोदकेन मिश्रयित्वा, रक्तदोषनाशनं स्यात्। शुण्ठी, शर्करा, मधुना संयुक्तं, भोजनसमं गोलिकया, कोकिलस्वरदायि। हरिताल, शङ्खचूर्ण, कदलीपत्रभस्मना सम्यक् मर्दयित्वा, केशच्छेदनं श्रेष्ठं भवति। एवं भगवता विविधौषधीयमन्त्रद्रव्याणां प्रयोगाः, स्त्रीपुरुषयोः वश्यता, सौभाग्य, गर्भप्राप्ति, रोगनाशनं च, श्रद्धया निर्दिष्टानि।