गरुडपुराणम्

श्रीहरिः उवाच— हे रुद्र, यदि एषः द्रव्यः गृहे स्थाप्यते, तर्हि किञ्चित् अपि संशयः नास्ति। कच्चिद् अर्चिष्णु-अर्जुनस्य, भल्लातकस्य, शिरीषस्य च अपक्व-पुष्पाणि यत्र यत्र उपयुज्यन्ते। लाक्षा, शाल-निःस्रावः, विडङ्गः, गुग्गुलुः च—एते धूपे उपयुज्यमानाः मक्षिकाः मशकान् च विनाशयन्ति। हरिः पुनरुवाच— ब्रह्मदण्डी, वचा, कुष्ठः, प्रियङ्गुः, नागकेसरः—एतानि ताम्बूलेन सह स्त्रीभ्यः यदा मन्त्रेण 'ॐ नारायणी स्वाहा' इति दत्तानि, तदा सा स्त्री वश्या भवति। यः कश्चन एतत् ताम्बूलं लभते, सः मन्त्रेण 'ॐ हरिः हरिः स्वाहा' इति वश्यत्वं प्राप्नोति। गौदन्तं हरितालं च काकजिह्वया सह पीष्य शिरसि प्रक्षिप्य, सः जनः वश्यः भवति; श्वेत-सरषपस्य अवशिष्टं यदि गृहे स्यात्, तदा तद् गृहं नश्यति। वैभीतकम्, शाकोठकम्, तयोः मूलानि च पत्रैः सह द्वारदेशे स्थापयित्वा, तत्र कलहो जायते। खञ्जनमांसं मधुना सह पीष्य यथोचितकाले योषित्याः योनौ लेपयित्वा, सः पुरुषः तस्या वश्यः भवति। अगुरु-गुग्गुलु-नीलोत्पलानि गुडेन सह राजद्वारे धूपे उपयुज्य, सः राजा प्रियं भवति। श्वेतापराजिताया मूलं पितृञ्जनकृष्णेन सह पीष्य लिप्तं यदि कस्यचित् ललाटे दृश्यते, सः राजगृहे वश्यत्वं प्राप्नोति। काकजङ्घा, वचा, कुष्ठः, निम्बपत्राणि, कुंकुमं च स्वरुधिरेण संयोज्य, मनुष्यः सर्वान् वशं नयितुं शक्नोति। शुद्धं वृकदंशरुधिरं करञ्जतेलेन संयोज्य, रुद्राग्नौ धूमः कृत्वा, तद्भस्म कमलपत्रेण अञ्जनरूपेण यः प्रक्षिपति, सः अदृश्यः भवति। 'ॐ वज्रपाणये खड्गधारिणे महायक्षसेनापतये स्वाहा। ॐ रुद्राय ह्रां ह्रीं बलदाय शीघ्रज्ञानदाय। ॐ मातरः स्तम्भय स्वाहा'—एषः मन्त्रः सहस्रवारं जप्यः, तदा चौर्यरक्षणं सिध्यति। महासुगन्धिकाया मूलं लिङ्गदेशे योज्य, रेतः नियच्छति। 'ॐ सर्वभूतेभ्यो नमः सिद्धिं मे देहि देहि स्वाहा'—इति मन्त्रेण करवीरपुष्पं सप्तवारं मन्त्रयित्वा, स्त्रीणां पुरतः घूर्णयेत्, तदा सा तत्क्षणात् वश्यत्वं प्राप्नोति। ब्रह्मदण्डीपत्रं वचा च मधुना पीष्य अङ्गेषु लेपयित्वा, स्त्री पतिं विना अन्यं न इच्छति। ब्रह्मदण्ड्याः अग्रभागः मुखे स्थाप्यते चेत्, रेतः नियच्छति; जयन्त्याः मूलं मुखे धार्यते चेत्, विवादे विजयः सुलभः। भृङ्गराजमूलं रेतसा पीष्य नेत्रयोः अञ्जनरूपेण योज्य, पुरुषः वश्यः भवति। अपराजितायाः अग्रभागः नीलोत्पलेन संयोज्य ताम्बूलेन दत्तः, परमं मोहनं जनयति। पादाङ्गुष्ठे, पादे, गुल्फे, जानौ, स्फिक्, नाभौ, उरः, उदरे, कक्षायाम्, ग्रीवायाम्, कपोले च—ओष्ठे, नेत्रे, ललाटे, शिरसि च—चन्द्रकलाः स्थिताः। स्त्रीणां वामभागे, पुरुषाणां दक्षिणभागे, उपरि अधः च। वामदक्षिणयोः पार्श्वयोः अनुक्रमेण रुद्रः सन्धानादिकं करोतिः। चतु:षष्टिः कलाः कामशास्त्रे वर्णिताः, आलिङ्गनादिभिः स्त्रीणां कामजयिनां च मोहनहेतवः। पितृञ्जनं, सुरभिपुष्पाणि, निम्बपुष्पाणि, प्रियङ्गु, कुंकुमं, चन्दनं च—एतेषां तिलकं कृत्वा, सर्वं जगत् वशं नयेत्। 'ॐ ह्रीं गौर्यै पुत्रवश्यं सौभाग्यं देहि मे। ॐ ह्रीं लक्ष्म्यै सर्वसौभाग्यं त्रैलोक्यवश्यं देहि मे।'—इति मन्त्रेण जप्यं। सुगन्धहरिद्रा, कुंकुमेन अभ्यञ्जनं, रुद्रधूपेन पुष्पगन्धेन च धूपनं कृत्वा, वश्यत्वं सुलभं भवति। दुर्लभा, वचा, कुष्ठः, कुंकुमं, शतावरी च तिलतेलेन संयोज्य योनौ योज्य, पुरुषः वश्यः भवति। नववध्वा योनौ निम्बकाष्ठधूमेन धूपिते, हे रुद्र, सा सौभाग्यवती, पतिः तु दासः भवति। महिषघृतं काष्ठं यष्टिमधु च योन्यभ्यङ्गे सौभाग्यं ददाति; पतिः च दासः भवति। यष्टिमधु, गोदुग्धं, धत्तूरः—एतानि समांशानि ऊष्णजलेन पिबेत्; शेषे चतुर्थांशे उत्तमे गर्भप्राप्तिः स्यात्। मातुलुङ्गबीजानि क्षीरसमेतानि पित्वा गर्भः सिध्यति, संशयः नास्ति। मातुलुङ्गबीजानि, एरण्डमूलं, घृतसमेतानि पुत्रार्थिनी स्त्रिया पातव्यः। कस्तूरीगन्धयुक्तं क्षीरं शुष्कीकृत्य पक्त्वा मूत्रप्रवर्तनं करोति; पलाशबीजानि मधुना पीष्य रजस्वलायाः पानं गर्भनिरोधकं भवति। हरिः पुनरुवाच—हरितालं, यवसैन्धवम्, पत्रङ्गं, रक्तचन्दनं, सिन्दूरं, लाक्षां च सम्यक् पक्त्वा दन्तेषु लेपयेत्। हरितकीकषायेन दन्तान् मर्दयित्वा, तदनन्तरं तस्य लेपं दद्यात्; तदा दन्ताः रक्तश्वेताः भवन्ति, हे रुद्र, न संशयः। मूलकं मृद्वग्निना स्वेदितं रसः कर्णयोः पूर्यते चेत्, कर्णशोथः नश्यति। अर्कपत्राणि मन्देऽग्नौ स्विन्नानि निःसारितानि कर्णयोः पूर्य, कर्णशूलः विनश्यति। प्रियङ्गु, यष्टिमधु, धातकी, पद्मं, मञ्जिष्ठा, लोढ्रः, लाक्षा, कपित्थरसः—एतानि तैलेन पक्त्वा स्त्रीणां स्रावं नाशयति। शुष्कमूलकं, शुण्ठी, लवणं, हिङ्गु, महौषधयः, सतपुष्पा, वचा, कुष्ठः, दारु, शिग्रुः, अञ्जनं, कृष्णलवणं, यवसैन्धवं, सर्जकं, शिलाजतु, ग्रन्थिः, विडङ्गः, मुस्ता, चतुर्गुणं मधु च—एतानि मातुलुङ्गरसकेलिफलेन सह तैलपाकेन सम्यक् पक्त्वा, तद्रसः शीघ्रं स्रावादिकं नाशयति, न संशयः। तीक्ष्णतैलेन कर्णं पूरयित्वा कृमयः विनश्यन्ति; हरिद्रा, निम्बपत्राणि, पिप्पली, कृष्णमरिचं, विडङ्गः, भद्रः, मुस्ता, सप्तमं सर्वौषधं—एतानि गोमूत्रेण पिष्ट्वा वटिकाः कृत्वा, हे हरि, एकया वटिकया अजीर्णं, द्वाभ्यां विषूचिका नश्यति। एवं श्रीहरिणा प्रतिपादितानि विविधानि द्रव्याणि, मन्त्राः, योगाः च, यथाक्रमं, मनुष्याणां वश्यता, सौभाग्यं, आरोग्यं, गर्भप्राप्तिः, दन्तरक्तत्वं, कर्णरोगनाशः, स्त्रीणां स्रावनाशः, चौर्यरक्षणं, अदृश्यता, मोहनं, विजयः, पुत्रप्राप्तिः, सर्वजनवश्यता, च सर्वार्थसिद्धये उपदिष्टानि।