श्रीहरिः। पुराकाले महर्षिभिः परमेश्वराय रुद्राय विविधानि रहस्योपायन्यपि कथितानि, येषां प्रयोगेण शत्रुविनाशः, स्त्रीपुरुषवश्यता, रोगनिवारणं, नागनाशनं, गर्भलाभः च साध्यन्ते। तत्र एकदा भगवन्तं रुद्रं हरेः समीपे पृच्छन्तं दृष्ट्वा, हरिः परमं रहस्यं प्रकटयामास— शर्करा, मधु, गोदुग्धं, तिलाः, च गोक्षुरं च सम्यक् मिलित्वा, हे रुद्र, शत्रोः विनाशाय प्रयुज्यते; अयं निष्कासनं भवति, हे हर। यदि कश्चित् वैरं कामयेत, तर्हि उलूकस्य रक्तं, कृष्णकाकस्य च, बिल्वफलं च संयोज्य, तयोः नामानि वह्नौ हुत्वा, महान् वैरभावः तयोः मध्ये जायते—अत्र संदेहो नास्ति। रुहु-मात्स्यं मांसं, भल्लूकदुग्धेन तैलेन च युक्तम्, अभ्यङ्गे उपयुक्तं, रोगान् प्रशमयति; चन्दनजलस्नानेन तु केशाः पुनरुत्पद्यन्ते। यः पुरुषः लाङ्गलीमूलं हस्ते गृहीत्वा स्वाङ्गे विनियुञ्जाति, तस्य जराया गर्वो नश्यति। मयूररक्तेन, हे शिव, जीवतः अग्निसंस्थितस्य सर्पस्य अपि प्राणहरणं शक्यते। सर्पोरगदेहं च दाहकूटे दग्ध्वा, तस्य भस्म शत्रोः पुरतः क्षिप्तं चेत्, तस्य नाशः स्यात्। यदि तत् 'ॐ ठ ठ ठ आगच्छ नाग, आगच्छ स्वाहा। ॐ उदरं पालय पालय पालय स्वाहा' इति मन्त्रेण क्षिप्यते, शत्रोः महाविनाशः भवति। सुदर्शनपक्षिणः विटं पुष्यनक्षत्रे संग्रह्य, गृहमध्ये स्थाप्यते चेत्, तस्मिन् स्थले नागाः न प्रविशन्ति। अर्कमूलवर्तिः सूर्यतेजसा दीपिता, सिद्धार्थतैलेन युक्ता, मार्गस्थनागान् नाशयति। बिडालविटं हरितालकेन संस्कृतं, अजमूत्रेण लेपितं, यदा योज्यते, तदा मूषकः अन्यान् मूषकान् नाशयति। अयमपि वस्तु गृहे स्थाप्यते चेत्, संशयो नास्ति; कच्चपुष्पं, भल्लातकं, शिरीषपुष्पं च योज्यते। लाक्षा, सालरजः, विदङ्ग, गुग्गुलु च धूपे प्रयुज्यन्ते चेत्, मक्षिका मशका च विनश्यन्ति। एवं विविधोपायान् कथयित्वा, हरिः पुनः स्त्रीवश्यकरणादिकं रहस्यं व्याचष्ट— ब्रह्मदण्डी, वचा, कुष्ठ, प्रियङ्गु, नागकेसराणि, ताम्बूलपत्रेण स्त्रीभ्यः दत्तानि, 'ॐ नारायणी स्वाहा' इति मन्त्रेण, वशं नयन्ति। यः कश्चन ताम्बूलपत्रं ददाति, 'ॐ हरिः हरिः स्वाहा' इति मन्त्रेण, स वश्यः भवति। गोदान्तं हरितालं च, काकजिह्वया संयुतं, चूर्णीकृत्य शिरसि लेपनेन, सः वश्यः भवति; श्वेतसर्षपशेषं गृहे स्थाप्यते चेत्, तस्य नाशः स्यात्। वैभीतकम्, शाखोटकं, तयोः मूलानि, पत्रैः संयोज्य, गृहद्वारे स्थाप्यते चेत्, तत्र कलहः जायते। खञ्जनमांसं मधुना सह पीड्य, स्त्रीयाः योनौ यथाकालं योज्यते चेत्, पुरुषः वशः भवति। अगुरु, गुग्गुलु, नीलोत्पलं, गुडेन संयुत्य, राजद्वारे धूप्यते चेत्, राजा प्रियः भवति। श्वेतापराजितामूलं पिषित्वा पितृणां चूर्णेन युक्तं, ललाटे चिह्नीकृत्य, राजगृहे वश्यता लभ्यते। काकजङ्घा, वचा, कुष्ठ, निम्बपत्रं, कुङ्कुमं च, स्वरक्तेन संयुत्य, वश्यता साध्यते। वनबिडालरक्तं शुद्धं, करञ्जतैलेन मिलित्वा, रुद्राग्नौ कालिम् उत्पाद्य, पद्मपत्रेण अञ्जनं कृत्वा, अदृश्यः भवति। 'ॐ वज्रपाणये खड्गधारिणे महायक्षसेनापतये स्वाहा। ॐ रुद्र ह्रां ह्रीं बलप्रद, शीघ्रबुद्धिप्रद। ॐ मातरः स्तम्भय स्वाहा' इति मन्त्रं सहस्रवारं जपित्वा, स चौररक्षार्थे सिद्धः भवति। महासुगन्धिकामूलं शुक्रे कटिस्थे स्थाप्यते चेत्, शुक्रनिग्रहः भवति। 'ॐ सर्वेभ्यः नमः, सिद्धिं मे देहि देहि स्वाहा' इति मन्त्रेण, करवीरपुष्पं सप्तवारं अभिमन्त्र्य, स्त्रीपुरतः घूर्णयेत्, तदा सा क्षणेन वश्यता लभते। ब्रह्मदण्डीपत्रं वचया सह मधुना पीड्य, अङ्गेषु लेपनेन, स्त्री अन्यं पतिं न इच्छति। ब्रह्मदण्ड्याः अग्रभागः मुखे स्थाप्यते चेत्, शुक्रनिग्रहः स्यात्; जयन्तीमूलं मुखे धृत्वा विवादे जयः सिध्यति। भृङ्गराजमूलं पिषित्वा शुक्रेण संयुत्य, नेत्रेषु अञ्जनं कृत्वा, पुरुषः वश्यः भवति। अपराजिताग्रं नीलोत्पलेन संयुत्य, ताम्बूलेन दत्तं चेत्, उत्तमं आकर्षणं सिध्यति। पादाङ्गुष्ठे, पादे, गुल्फे, जानुनि, ऊरौ, नाभौ, उरः, उदरे, कक्षायाम्, ग्रीवायाम्, कपोले, ओष्ठे, नेत्रे, ललाटे, शिरसि च— स्त्रीणां वामभागे, पुरुषाणां दक्षिणे, ऊर्ध्वे अधः च, चन्द्रकला स्थिताः; रुद्रः क्रमशः वामदक्षिणे द्रावणाद्युपचारं करोति। कामशास्त्रे चतु:षष्टिकला वर्णिताः, आलिङ्गनाद्याः, स्त्रीणां मदनजयिनां च। पीतलाक्षारसः, सुरभिपुष्पाणि, निम्बपुष्पं, प्रियङ्गु, कुङ्कुमं, चन्दनं च, चिह्नीकरणेन, सर्वमपि वश्यं कर्तुं शक्यते। 'ॐ ह्रीं गौर्यै शुभं पुत्रवश्यं देहि। ॐ ह्रीं लक्ष्म्यै सर्वमङ्गलं त्रैलोक्यवश्यं देहि' इति मन्त्रेण, कुंकुमहरिद्रया लेपनेन, रुद्रधूपपुष्पगन्धेन धूप्यन्ते चेत्, वश्यता सिध्यति। दुरालभा, वचा, कुष्ठ, कुङ्कुमं, शतावरी च, तिलतैलेन संयुत्य, स्त्रीयाः योनौ योज्यते चेत्, पुरुषः वश्यः भवति। निम्बकाष्ठधूमेन वध्वाः योनिं धूप्यते चेत्, सा सौभाग्यवती, पतिश्च दासत्वं प्राप्नोति। महिषघृतं, काष्ठं, यष्टिमधु च, योनौ लेपनं सौभाग्यकरं; पतिः अपि दासत्वं प्राप्नोति। यष्टिमधु, गोदुग्धं, धत्तूरं समभागं, उष्णोदकेन पानं कृत्वा, चतुर्थांशे शेषे, उत्तमं गर्भलाभं सिध्यति। मातुलुङ्कबीजानि दुग्धेन संयुत्य, पानं कृत्वा, गर्भलाभः सिध्यति, अत्र विचारः न आवश्यकः। मातुलुङ्कबीजं, एरण्डमूलं, घृतसंयुक्तं, पुत्रकामायाः स्त्रियै पानं दद्यात्। गोदुग्धं कस्तूरीगन्धयुक्तं, शुष्कं पक्त्वा, मूत्रोत्सर्गं जनयति; पलाशबीजं मधुना संयुत्य, रजस्वलायाः पानं गर्भनिरोधकं भवति। एवं भगवतां रहस्योपायाः, विविधैः द्रव्यैः, मन्त्रैः च, शत्रुविनाशनं, वश्यता, रोगनिवारणं, नागनाशनं, सौभाग्यं, गर्भलाभः च साध्यन्ते इति, श्रीहरिः रुद्राय साक्षात् उपदिदेश।