गरुडपुराणम्

निम्बमूलं कटिप्रदेशे बद्धं नेत्रपीडां निवारयति; शणमूलं कदलीपत्रसमेतं दग्धं इन्द्रियपीडां हन्ति। हरिद्रापाकं श्वेतसर्षपमूलं मतुलुङ्गबीजानि च सप्तदिनानि चूर्णरूपेण उपयुज्य शरीरं स्वस्थं भवति। श्वेतापराजितापत्रं निम्बपत्ररससमेतं नासिकायां क्षिप्तं डाकिनीमातृब्रह्मराक्षसप्रभावं विमोचयति, महाशिव, मधुना च नासिकायामुपयोगेण। श्वेतजयन्तीमूलं पुष्यनक्षत्रे संग्रहीतं श्वेतापराजिताचित्रकमूलैः सह गुटिकां कृत्वा स्त्री तिलकद्वारा वश्या भवति। पिप्पली लौहम् शुण्ठी आमलक्यः, हे रुद्र, समाना ज्ञेयाः, सैला लवणं च शर्करायुतं। तद्वत् अञ्जनफलप्रमाणं सप्तदिनानि सेवनं पुरुषं बलवन्तं द्विशतवर्षायुष्कं करोति; 'ॐ ठ ठ ठ' इत्येतत् सर्वेषु वश्यक्रियायाम् कामानां पूर्त्यर्थं उपयुज्यते। कौकुटगृहं संगृह्य दग्धं तस्य भस्म छत्रच्छायायां शीर्षे स्थाप्यते, शंकर। तद्वत्, हे रुद्र, तद्व्यक्तिं निष्कासयति; तत्र परं उपायं शृणु: मूषकचर्मणि काकविष्टं क्षिप्तं। सूतं भङ्गसूत्रेण बद्ध्वा कृष्णकाकरुधिरेण लिप्तं तत्र इच्छितस्य नाम लिखेत्। हे हर, तदनन्तरं पतितपत्रमध्ये क्षिप्तं; तेन स्त्रीपुरुषौ काकसमूहैः ग्रस्तौ भवतः। शर्करा, मधु, गोदुग्धं, तिलः, गोक्षुरं च संयुतं हे रुद्र, शत्रुं नाशयति; एष निष्कासनं, हे हर। यद्यपि वैरं इच्छेत्, उल्लूककाकरुधिरं बिल्वफलं च संयुतं; तयोः नामानि अग्नौ समर्प्य महान् वैरं जायते—नात्र संशयः। रोहुमत्स्यं भालूदुग्धतैलेन संयुतं अभ्यङ्गे रोगान् नाशयति; चन्दनजलस्नानेन केशः पुनः जायते। लङ्गलीमूलं हस्ते धृत्वा शरीरस्थापनं वृद्धत्वदर्पं नाशयति। मयूररुधिरेण जीवन् दग्धसर्पाणां जीवितं हरति, शिव। सर्पस्य वा अजगरस्य शरीरं श्मशानाग्नौ दग्धं तस्य भस्म शत्रुपृष्ठे क्षिप्तं तं विनाशयति। मन्त्रेण क्षिप्तं तु शत्रोः महान् विनाशः: 'ॐ ठ ठ ठ, आगच्छ सर्प, आगच्छ! स्वाहा। ॐ, उदरं रक्ष, रक्ष, रक्ष! स्वाहा।' पुष्यनक्षत्रे शुद्धदर्शनेन सुधर्शनपक्षिविष्टं गृहमध्ये स्थाप्यते तत्र सर्पाः न गच्छन्ति। अर्कमूलवर्तिः सूर्याग्निना ज्वलिता सिद्धार्थतैलेन संयुता मार्गे सर्पान् नाशयति, शिव। मार्जारविष्टं हरितालेन युतं अजमूत्रेण लिप्तं यदा उपयुज्यते तदा मूषकः अन्यान् मूषकान् नाशयति। हे रुद्र, यदा तद् गृहस्थे स्थाप्यते तदा न संशयः; कच्चपुष्पं, अपक्वार्जुनपुष्पं, भल्लाटकं, शिरीषपुष्पं च उपयुज्यते। लाक्षा, सालरसः, विदङ्गः, गुग्गुलुं च धूपे उपयुज्यते तदा मक्षिकामच्छकनाशनं भवति। हरिः उवाच—ब्रह्मदण्डी, वचा, कुष्ठ, प्रियङ्गु, नागकेसरं च पानसपत्रे स्त्रीभ्यः दत्तं मन्त्रेण 'ॐ नारायणी स्वाहा' वश्यता लभ्यते। यः पानसपत्रं ददाति स मन्त्रेण 'ॐ हरिः हरिः स्वाहा' वश्यः भवति। गोदान्तं हरितालं काकजिह्वया संयुतं चूर्णीकृतं शिरसि स्थाप्यते तदा वश्यता लभ्यते; श्वेतसर्षपशेषं गृहस्थे स्थाप्यते तदा गृहनाशः भवति। वैभीतकम् शाखोटकं च तयोः मूलं पत्रैः संयुतं गृहद्वारे स्थाप्यते तदा तत्र कलहः भवति। खञ्जनमांसं मधुना संयुतं स्त्रीयोषित्स्थले यथाकाले लिप्तं पुरुषं वश्यं करोति। अगुरुं गुग्गुलुं नीलोत्पलं गुडेन संयुतं राजद्वारे धूपे उपयुज्यते तदा राजा प्रियः भवति। श्वेतापराजितामूलं पीतवर्णेन संयुतं तिलकं दृष्ट्वा तदा राजगृहस्थे वश्यता लभ्यते। काकजङ्घा, वचा, कुष्ठ, निम्बपत्रं, कोमलकुङ्कुमं स्वरुधिरेण संयुतं अन्यान् वश्यं करोतु। वनमार्जाररुधिरं करञ्जतेलेन संयुतं रुद्राग्नौ कालिम् कृत्वा पद्मपत्रे अञ्जनं स्थाप्यते तदा अदृश्यता लभ्यते। 'ॐ वज्रपाणिसायुधाय महायक्षसेनापतये नमः स्वाहा। ॐ रुद्र hrām hrīm, बलप्रदाय, शीघ्रज्ञानाय। ॐ मातरः स्तम्भय, स्वाहा।' एष मन्त्रः सहस्रं जप्यते तदा चौररक्षणं भवति। महासुगन्धिकामूलं शुक्रे कटिप्रदेशे स्थाप्यते तद् निवारणं करोति। 'ॐ सर्वेभ्यो नमः, सिद्धिं देहि, सिद्धिं देहि, स्वाहा।' करवीरपुष्पं सप्तवारं मन्त्रेण अभिमन्त्र्य स्त्रीपुरतः घूर्णयति तदा त्वरितं वश्यता लभ्यते। ब्रह्मदण्डीपत्रं वचा च मधुना संयुतं अंगेषु लिप्तं स्त्री पतिव्रता भवति। ब्रह्मदण्डीमूलाग्रं मुखे स्थाप्यते तद् शुक्रनिग्रहं करोति; जयन्तीमूलं मुखे स्थाप्यते तदा विवादे विजयः लभ्यते। भृङ्गराजमूलं चूर्णीकृतं शुक्रेण संयुतं नेत्रेषु अञ्जनं कृत्वा पुरुषं वश्यं भवति। अपराजिताग्रं नीलोत्पलेन संयुतं पानसपत्रे दत्तं तद् उत्तमं मोहनं करोति। पादाग्र, पाद, गुल्फ, जानु, कटी, नाभि, वक्षः, उदर, कक्ष, ग्रीवा, कपोल—ओष्ठ, नेत्र, ललाट, शिरः—एतेषु चन्द्रकलाः स्थिताः; स्त्रीणां वामपार्श्वे, पुरुषाणां दक्षिणपार्श्वे, ऊर्ध्वाधः च। वामदक्षिणपार्श्वयोः अनुक्रमेण रुद्रः मेलनादिकं करोतु; चषष्टिकला: कामशास्त्रे वर्णिताः स्त्रीणां कामजये च।