गरुडपुराणम्

सः अमृतदाताऽपि, क्षीरसागरः स्वयम्, क्षीररूपश्चास्ति। स एव कंसनाशकः, गजघ्नः, गजानां च नाशकः। सः मुद्रः, मुद्रकर्त्ता, सर्वमुद्राविवर्जितश्च। सः श्रोत्रं, श्रोत्रनियन्ता, श्रोतव्यः, श्रवणमेव च। सः रूपद्रष्टा, नेत्रस्थितः, नेत्रनियन्ता च। सः नासास्थितः, घ्राणकर्त्ता, गन्धग्राही, घ्राणेन्द्रियनियन्ता च। सः प्राणे निवसति, कलाविधाता, शिल्पकर्ता, हस्तनियन्ता च। सः पादनियन्ता, पादार्पितग्रहिता, विहारनिष्पादकश्च। सः जनननियन्ता, तस्य सुखदाताश्च। सः अलर्कस्य हितकर्ता, कार्तवीर्यविनाशकः च। सः अन्नदः, अन्नस्वरूपः, अन्नभोक्ता, अन्नप्रवर्त्तकश्च। सः देवक्या आनन्दः, नन्दस्य च, रोहिण्याः प्रियतमश्च। सः दुन्दुभिः, हासरूपः, पुष्पविकासश्च। सः अच्युतः, सत्यमीश्वरः, सत्यायाः प्रियः पतिश्च। सः गोपिकानां प्रियः, पुण्यकीर्तिः प्रसिद्धश्च। सः राहुः, केतुः, ग्रहः, ग्राही, गजाननमुखः च। सः किन्नरः, सिद्धः, छन्दः, स्वेच्छाचार्यपि। सः अनन्तरूपः, भूतस्थः, देवासुरेषु व्याप्यस्ति। सः लोकस्थः, सदा जाग्रतः, जाग्रदवस्था च स्थानमपि। सः जाग्रत्स्वप्नसुषुप्तिवर्जितः, चतुर्थावस्थाख्यः। सः लोकनाथः, सर्वलोकनियन्ता च। सः परमानन्दरूपः, धर्मप्रवर्त्तकः च। सः संहरणः, धारकः, संहरणकारणमपि। सः अक्रूरः, शुक्लः, व्यापी, विशुद्धः, प्रशस्यश्च। सः पाककर्ता, प्रमोददः, भोक्ता, वेत्ता, चिन्तकः च। सः नदी, प्रमोदवान्, प्रमोदाराजः, भारतद्रुमनाशकः च। सः सर्वदेवेशः, द्वारकानिवासी च। सः भारतः, जनकः, जन्मकारणं, सर्वरूपवर्जितश्च। एवं नन्दिवृषध्वज, सहस्रनामानि ते कीर्तितानि। एतच्छ्रवणेन ब्राह्मणः विष्णुत्वं प्राप्नोति, क्षत्रियो जयमवाप्नोति। पुनः, शङ्खचक्रगदाधर, ध्यानं वर्णय। श्रीहरिरुवाच—ध्यान्यं रूपं अनन्तं, सर्वव्यापि, अजन्यं, अक्षरं च। तदक्षरं, सर्वव्यापि, नित्यं, परं ब्रह्मैकमेव। तद्विश्वस्य सर्वभूतहृदयस्थितं, सर्वजनाधिपतिं महेश्वरं। तदसङ्गं, मुक्तं, मुक्तिसंयुक्तैः चिन्त्यम्। तदवाच्यं, अतीन्द्रियं, प्राणकृत्यवर्जितं, अनासिकं, निर्लिङ्गं, सर्वेन्द्रियवर्जितं च। तन्मनसः रहितं, सर्वमानसधर्मवर्जितं। तदहङ्कारवर्जितं, बुद्धिधर्मरहितं। तद्व्याना-वर्जितं, प्राणकृत्यविनिर्मुक्तं। इदानीं भृगवे यथोक्तं पूर्वं, सूर्यपूजनं पुनः वर्णयामि। ॐ नमः खखोल्काय।