गरुडपुराणम्

देवमिधात् उत्पन्नः सञ्जायते विबुधः, तस्मात् महाधृतिः, महाध्रितेः कीर्तिरतः, तस्य पुत्रः महारोमः। महारोमात् स्वर्णरोमः, स्वर्णरोमात् ह्रस्वरोमः, ह्रस्वरोमात् शिरध्वजः, यस्य दुहिता सीता इति प्रसिद्धा। शिरध्वजस्य भ्राता कुशध्वजः, शिरध्वजात् भानुमान्, भानुमतः शतद्युम्नः, शतद्युम्नात् शुचिः स्मृतः। शुचेः पुत्रः ऊर्जः, ऊर्जात् सनध्वजः, सनध्वजात् कुलिः, कुलेः अनञ्जनः। अनञ्जनात् कुलजित्, कुलजितः अधिनेमिकः, तस्य पुत्रः श्रुतायुः, श्रुतायुषः सुपर्ष्वः। सुपर्ष्वात् शृङ्गायः, शृङ्गायात् क्षेमरिः, क्षेमरितः अनेनः, अनेनस्य पुत्रः रामरथः स्मृतः। रामरथात् सत्यरथः, सत्यरथात् उपगुरुः, उपगुरोः उपगुप्तः, उपगुप्तात् स्वगतः। स्वगतस्य पुत्रः स्वनरः, तस्य सुवर्चाः, सुवर्चसः सुपर्ष्वः, सुपर्ष्वात् सुश्रुतः। सुश्रुतात् जयः, जयात् विजयः, विजयस्य ऋतः, ऋतस्य सूनुः सुनयः। सुनयात् वीतहव्यः, वीतहव्यात् धृतिः, धृतेः बहुलाश्वः, बहुलाश्वात् कृतिः। एवं जनकयोः द्वौ वंशौ उक्तौ, योगनिष्ठौ। हरिः उवाच—सूर्यवंशः सम्यक् प्रतिपादितः, अधुना मम वचनेन सोमवंशं शृणु। नारायणस्य पुत्रः ब्रह्मा, ब्रह्मणः अत्रिः। अत्रेः सोमः, तस्य भार्या तारा, या देवगुरोः प्रिया। सोमतारयोः बुधः, बुधस्य पुत्रः पुरूरवाः। बुधस्य उर्वश्यां षड् पुत्राः, ये विश्वावसु, शतायुः, आयुः, धामान्, अमावसु, अपरः च। अमावसुत् भूमः, भूमात् भीमः, भीमस्य काञ्चनः, काञ्चनात् सुहोत्रः, सुहोत्रस्य जह्नुः। जह्नोः सुमन्तुः, सुमन्तोः अपजापकः, अपजापकस्य बालकाश्वः, बालकाश्वात् कुशः। कुशस्य पुत्राः कुशाश्वः, कुशनाभः, अमूर्तरयः, वसुः; कुशात् गाधिः, कुशाश्वस्य पुत्रः विश्वामित्रः। कन्या सत्यवती ऋचीकाय प्रदत्ता, ऋचीकात् जमदग्निः, तस्य पुत्रः रामः। विश्वामित्रात् देवरातः, अन्ये च पुत्राः मधुच्छन्दा आदयः; आयोः नहुषः, नहुषात् अनेना, रजिः, अम्भकः। क्षत्रवृद्धः जातः, तस्मात् राजा सुहोत्रः, सुहोत्रस्य त्रयः पुत्राः—काश्यः, काशः, गृत्समदः। गृत्समदात् शौनकः, काश्यात् दीर्घतमाः, दीर्घतमसः वैद्यः धन्वन्तरिः, तस्य पुत्रः केतुमान्। केतुमतः भीमरथः, भीमरथस्य दिवोदासः, दिवोदासात् प्रतर्दनः, यः शत्रुजित् इति प्रसिद्धः। ऋतध्वजः तस्य पुत्रः, ऋतध्वजात् अलर्कः, अलर्कात् सन्नतिः, सन्नतेः सूनुः सुनीतः। सुनीतस्य सत्यकेतुः, सत्यकेतोः विभुः, विभोः सुविभुः, सुविभोः सुकुमारः। सुकुमारात् हृष्टकेतुः, तस्य पुत्रः वीतिहोत्रः, वीतिहोत्रात् भार्गः, भार्गस्य पुत्रः भार्गभूमिः। एते काशिराजानः विष्णुभक्ताः कथ्यन्ते। रजेर् शतं पुत्राः, ये सर्वे इन्द्रेण विनाशिताः। क्षत्रवृद्धात् प्रतिक्षत्रः, तस्य पुत्रः संजयः, संजयस्य विजयः, विजयस्य कृतः। कृतात् वृषधनः, वृषधनस्य सहदेवः, सहदेवात् अदीनः, अदीनस्य जयत्सेनः। जयत्सेनात् संकृति, संकृतेः क्षत्रधर्मः, ततः यतिः, ययातिः, संयातिः, अयातिः, विकृतिः इति क्रमशः। नहुषस्य तथा ययातेरपि प्रसिद्धाः पुत्राः, येषां देवयान्यां जातौ यदुः, तुर्वसुः। शर्मिष्ठायां, या वृषपर्वणः कन्या, द्रुह्युः, अनु, पुरुः च जाताः। यदोरपि पुत्राः सहस्रजित्, क्रोष्टुः, मनः, रघुः। सहस्रजितः शतजित्, तस्मात् हयः, हयस्य हयहयः, हयहयात् अनरण्यः, धर्मः हयहयात् जातः। धर्मस्य धर्मनेत्रः, धर्मनेत्रात् कुन्तिः, कुन्तेः साहञ्जिनिः, साहञ्जिनेः महिष्मान्। महिष्मानः भद्रश्रेण्यः, भद्रश्रेण्यात् दुर्दमः, दुर्दमस्य धनकः, धनकात् कृतवीर्यः। कृताग्निः, कृतकर्मा, कृतौजा इति महाबलाः जाताः; कृतवीर्यात् अर्जुनः, अर्जुनस्य शूरसेनः। जयध्वजः, मधुः, शूरः, वृषणः—एते पञ्च व्रतनिष्ठाः; जयध्वजात् तालजङ्घः, तालजङ्घात् भरतः। वृषणस्य पुत्रः मधुः, तस्मात् वृष्णिवंशः प्रवृत्तः; क्रोष्टोः विजज्ञिवान्, तस्मात् महात्मा आहिः। आहेः उशङ्कुः, उशङ्कोः चित्ररथः, चित्ररथात् शशबिन्दुः, यस्य शतसहस्राणि भार्याः। तेन दशलक्षपुत्राः जाताः, तेषु पृथुकीर्तिः, पृथुजयः, पृथुदानः, पृथुश्रवाः च प्रमुखाः। पृथुश्रवसः तमः, तमसः उशनाः, उशनसः शितगुः, शितगोः प्रसिद्धः ऋुक्मकवचः जातः। एवं सूर्यवंशस्य तथा सोमवंशस्य विस्तीर्णः वंशपरम्परा पुण्यकथायाम् सम्यक् प्रतिपादिता।