गरुडपुराणम्

शत्रुघ्नस्य सुतौ बभूवतुः सुभाहुश्च शूरसेनश्च। कुशात्सुतः अतिथिर्जातः, अतिथेः पुत्रो निषधः। निषधस्य नलः, नलात्सुतः नाभः स्मृतः। नाभः पुण्डरीकं जनयामास, पुण्डरीकस्य क्षेमधन्वा नाम पुत्रः। तस्मात् देवनिकः, देवनिकात् अहीनकः, अहीनकस्य रुरुः, रुरोः पुत्रः परियात्रः यज्ञे समुत्पन्नः। परियात्रात् दलः, दलस्य छलः, छलात् उक्तः, उक्तस्य वज्रनाभः, वज्रनाभात् गणः। गणस्य उषिताश्वः, उषिताश्वात् विश्वसहः, विश्वसहस्य हिरण्यनाभः, हिरण्यनाभस्य पुष्पकः स्मृतः। पुष्पात् ध्रुवसन्धिः, ध्रुवसन्धेः सुदर्शनः, सुदर्शनात् अग्निवर्णः, अग्निवर्णात् पद्मवर्णः। पद्मवर्णात् शीघ्रः, शीघ्रस्य मरुः, मरुतः प्रसुश्रुतः, प्रसुश्रुतस्य उदवसुः। उदवसोर् नन्दिवर्धनः, नन्दिवर्धनात् सुकेतुः, सुकेतोः देवरातः, देवरातस्य बृहदुक्तः। बृहदुक्तात् महाबलः सुधृतिः, सुधृत्याः पुत्रः धृष्टकेतुः, धृष्टकेतोः हर्यश्वः। हर्यश्वात् मरुः, मरुतः प्रतिन्धकः, प्रतिन्धकस्य कृतिरथः, कृतिरथस्य देवमिधः। देवमिधात् विभुः, विभोः महाधृतिः, महाधृतेः कीर्तिरतः, कीर्तिरतस्य महारोमः। महारोमात् स्वर्णरोमः, स्वर्णरोमात् ह्रस्वरोमः, ह्रस्वरोमस्य शिरध्वजः, यस्य पुत्री सीता आसीत्। शिरध्वजस्य भ्राता कुशध्वजः, शिरध्वजात् भानुमान्, भानुमतः शतद्युम्नः, शतद्युम्नात् शुचिः स्मृतः। शुचेः उर्जाः, उर्जसः सनध्वजः, सनध्वजस्य कुलिः, कुलेः अनञ्जनः। अनञ्जनात् कुलजित्, कुलजितः अधिनेमिकः, अधिनेमिकस्य श्रुतायुः, श्रुतायुषः सुपर्ष्वः। सुपर्ष्वात् शृङ्गयः, शृङ्गयस्य क्षेमरिः, क्षेमर्याः अनेनः, अनेनस्य रामरथः स्मृतः। रामरथात् सत्यरथः, सत्यरथस्य उपगुरुः, उपगुरोः उपगुप्तः, उपगुप्तात् स्वगतः। स्वगतस्य स्वनरः, स्वनरस्य सुवर्चाः, सुवर्चसः सुपर्ष्वः, सुपर्ष्वात् सुश्रुतः। सुश्रुतस्य जयः, जयात् विजयः, विजयस्य ऋतः, ऋतः सुनयः। सुनयस्य वीटहव्यः, वीटहव्यस्य धृतिः, धृतेः बहुलाश्वः, बहुलाश्वात् कृतिः। एवं जनकस्य द्वौ वंशौ योगनिष्ठौ कीर्तितौ। हरिः उवाच—सूर्यवंशः सम्यक् कीर्तितः; अधुना मम वचनेन सोमवंशं शृणु। नारायणस्य पुत्रः ब्रह्मा, तस्मात् अत्रिः उत्पन्नः। अत्रेः सोमः, तस्य भार्या तारा, या देवगुरोः प्रिया आसीत्। सोमतारयोः बुधः जातः, बुधस्य पुत्रः पुरूरवाः। बुधस्य उर्वश्यां षड् अपत्यानि प्रसिद्धानि—विश्वावसुः, शतायुः, आयुः, धामान्, अमावसुः, अपरः च। अमावसोर् भूमः, भूमात् भीमः, भीमस्य काञ्चनः, काञ्चनस्य सुहोत्रः, सुहोत्रात् जह्नुः। जह्नोः सुमन्तुः, सुमन्तोः अपजापकः, अपजापकस्य बालकाश्वः, बालकाश्वात् कुशः। कुशस्य पुत्राः—कुशाश्वः, कुशनाभः, अमूर्तरयः, वसुः। कुशात् गाधिः जातः, कुशाश्वस्य पुत्रः विश्वामित्रः। कन्या सत्यवती ऋचीकाय दत्ता, ऋचीकेः जमदग्निः, तस्य पुत्रः रामः। विश्वामित्रस्य पुत्रः देवरातः, अन्ये च मधुच्छन्दादयः। आयोः नहुषः, नहुषस्य अनिना, रजिः, अम्भकः च। क्षत्रवृद्धः जातः, तस्मात् राजा सुहोत्रः, सुहोत्रस्य त्रयः पुत्राः—काश्यः, काशः, गृत्समदः। गृत्समदात् शौनकः, काश्यस्य दीर्घतमाः, दीर्घतमसः वैद्यः धन्वन्तरिः, तस्य पुत्रः केतुमान्। केतुमतः भीमरथः, भीमरथस्य दिवोदासः, दिवोदासस्य प्रतर्दनः, यः शत्रुजित् इति प्रसिद्धः। प्रतर्दनस्य ऋतध्वजः, ऋतध्वजात् अलर्कः, अलर्कस्य सन्नतिः, सन्नतेः सुनीतः। सुनीतस्य सत्यकेतुः, सत्यकेतोः विभुः, विभोः सुविभुः, सुविभोः सुकुमारः। सुकुमारस्य हृष्टकेतुः, हृष्टकेतोः वीटिहोत्रः, वीटिहोत्रात् भार्गः, भार्गस्य भार्गभूमिः। एते काश्याः नृपाः विष्णुभक्ताः कीर्तिताः। रजेरपि शतं पुत्राः आसन्, तानिन्द्रः सर्वान् नाशयामास। क्षत्रवृद्धात् प्रतिक्षत्रः, प्रतिक्षत्रस्य संजयः, संजयस्य विजयः, विजयस्य कृतः। कृतात् वृषधनः, वृषधनस्य सहदेवः, सहदेवात् अदीनः, अदीनस्य जयत्सेनः। जयत्सेनात् संकृतिः, संकृतेः क्षत्रधर्मः, ततो यतिः, ययातिः, संयातिः, अयातिः, विकृतिः च क्रमशः। नहुषस्य तथा ययातेरपि प्रसिद्धाः पुत्राः—देवयान्यां यदुः तुर्वसुः च जातौ।