गरुडपुराणम्

द्वादश्यां हरिः पूजितः, त्रयोदश्यां कामः महेश्वरश्च, चतुर्दश्यां पञ्चदश्यां च ब्रह्मा पितरः च पूज्यन्ते। एवं व्रतानि सम्पूर्णानि अभवन्। ततः श्रीहरिः उवाच—राजानां वंशान् तेषां च इतिहासं वक्ष्यामि। विष्णोः नाभेः ब्रह्मा उत्पन्नः, तस्य अङ्गुष्ठात् दक्षः अभवत्। तस्मात् पितरः, तेषां च विवस्वान्, विवस्वतः पुत्रात् मनुः, मनोः पुत्राः इक्ष्वाकुः, शार्यातिः, नृगः, धृष्टः, पृषध्रः च। नरिष्यन्तः, नाभागः, दिष्टः, शशकः च अभवन्। मनोः कन्या इला नाम्ना, तस्याः पुत्रः सुद्युम्नः। बुधः च इलायाः पुत्रः पुरूरवाः अभवत्, यः रुद्रस्य पुत्रः। सुद्युम्नात् त्रीन् पुत्रान्—उत्कलः, विनता, गायः—अभवत्। गोवधात् अभृष्रद्धः जातः, मनोः पुत्रः पृषध्रः। करूषात् क्षत्रियाः कारूषा अभवन्। दिष्टस्य पुत्रः नाभागः, यः वैश्यः अभवत्; तस्य पुत्रः भलन्दनः, भलन्दनात् वत्सप्रीतिः। ततः पांशुः, तस्मात् खनित्रः, तस्मात् भूपः; भूपात् क्षुपः, क्षुपात् विम्शः, विम्शस्य पुत्रः विविम्शकः। विविम्शात् खनीनेत्रः, तस्य पुत्रः विभूतिः; विभूतितः करन्धमः, करन्धमात् अविक्षितः। अविक्षितात् मरुत्तः, मरुत्तात् नरिष्यन्तः; नरिष्यन्तात् तमः, तमात् राजवर्धनः। राजवर्धनात् सुधृतिः, सुधृतितः नरः; नरतः केवलः, केवलात् धुन्धुमान्। धुन्धुमानात् वेगवान्, वेगवानात् बुधः; बुधात् तृणबिन्दुः, तस्य पुत्री काञ्या च, चैलविला च। तृणबिन्दोः अलम्बुसायाः पुत्रः विशालः; विशालात् हेमचन्द्रः, हेमचन्द्रात् चन्द्रकः। चन्द्रकात् धूम्राश्वः, धूम्राश्वात् सृञ्जयः; सृञ्जयात् सञ्जयः, तस्य पुत्रः सहदेवः, तस्य पुत्रः कृशाश्वः। कृशाश्वात् सोमदत्तः, सोमदत्तात् जनमेजयः; तस्य पुत्रः सुमन्तिः—एते वैशालीराजानः। शार्यातेरपि पुत्री सुकन्या, या च्यवनस्य पत्नी अभवत्। शार्यातेरपि अनन्तः, अनन्तात् रेवतः। रेवतात् रैवतः, रैवतस्य पुत्री रैवती; धृष्टात् धार्ष्टकाः, तेषां भूमिः वैष्णवीति प्रसिद्धा। नाभागस्य पुत्रः नेष्ठः, तस्य पुत्रः अम्बरीषः; अम्बरीषात् विरूपः, विरूपात् पृषदश्वः। रथीनरः तस्य पुत्रः, यः वासुदेवभक्तः। इक्ष्वाकुना त्रयः पुत्राः—विकुक्षिः, निमिः, दण्डकः। विकुक्षिः इक्ष्वाकुनः पुत्रः, शशादः इति प्रसिद्धः, यतः शशकं भक्षयामास। शशादात् पुरञ्जयः, तस्य पुत्रः ककुत्स्थः। ककुत्स्थात् अनेना, अनेनात् पृथुः; पृथोः पुत्रः विश्वरातः, विश्वरातात् आर्द्रः। आर्द्रात् युवनाश्वः, युवनाश्वात् शावस्तः; शावस्तात् बृहदश्वः, तस्य पुत्रः कुवलाश्वः। धुन्धुमारः प्रसिद्धः, तस्य पुत्रः दृढाश्वः; दृढाश्वात् चन्द्राश्वः, कपिलाश्वः, हर्याश्वः। हर्याश्वात् निकुम्बः, निकुम्बात् हिताश्वः; हिताश्वात् पूजाश्वः, पूजाश्वात् युवनाश्वः। युवनाश्वात् मान्धातृः, बिन्दुमत्याः त्रीन् पुत्रान्—मुचुकुन्दः, अम्बरीषः, पुरुकुत्सः। युवनाश्वस्य पञ्चाशत् कन्याः, याः सौभरिमुनये पत्न्यः अभवन्। युवनाश्वात् अम्बरीषः, युवनाश्वात् हरितः च अभवत्। पुरुकुत्सः नर्मदायाः पुत्रः त्रसदस्युः; त्रसदस्योः अनरण्यः, अनरण्यात् हर्याश्वः। हर्याश्वस्य पुत्रः वसुमानः, वसुमानात् त्रिधन्वन्; त्रिधन्वनः पुत्रः त्रय्यारुणः, त्रय्यारुणस्य सत्यरथः। त्रिशङ्कुः तस्य पुत्रः, त्रिशङ्कुतः हरिश्चन्द्रः; हरिश्चन्द्रात् रोहिताश्वः, रोहिताश्वात् हरितः। हरितस्य पुत्रः चञ्चुः, चञ्चोः पुत्रः विजयः; विजयात् रुरुकः, रुरुकात् वृकः। वृकस्य पुत्रः बाहुः, बाहोः सगरः प्रसिद्धः; सगरस्य सुमत्याः षष्टिसहस्रं पुत्राः, केशिन्याः तु केवलं एकः पुत्रः असमञ्जसः। असमञ्जसस्य विद्वान् पुत्रः अंशुमान्, अंशुमानात् दिलीपः; दिलीपात् भागीरथः, यः गङ्गां पृथिव्यां आनयत्। भागीरथस्य पुत्रः श्रुतः, श्रुतात् नाभागः; नाभागात् अम्बरीषः, अम्बरीषात् सिन्धुद्वीपः। सिन्धुद्वीपस्य पुत्रः आयुतायुः, तस्मात् ऋतुपर्णः; ऋतुपर्णात् सर्वकामः, सर्वकामात् सुदासः। सुदासस्य पुत्रः सौदासः, यः मित्रसहः इति प्रसिद्धः; तस्य दम्पत्याः पुत्रः कल्माषपादः। कल्माषपादस्य पुत्रः अश्वकः, अश्वकात् मूलनृच्छकः; ततः दशरथः, तस्य पुत्रः चैलविलः। चैलविलस्य पुत्रः विश्वसहः, तस्य पुत्रः खट्वाङ्गः; खट्वाङ्गात् दीर्घबाहुः, दीर्घबाहोः अजः। अजयः पुत्रः दशरथः, यस्य चत्वारः वीराः पुत्राः—रामः, लक्ष्मणः, शत्रुघ्नः, भरतः। रामात् कुशः च लवः च, भरतात् तार्क्षः पुष्करः च, लक्ष्मणात् चित्राङ्गदः चन्द्रकेतुः च अभवन्। एवं राजवंशानां उत्पत्तिः, तेषां च इतिहासः भगवता हरिणा निगदितः—सर्वे पुण्याः, धर्मपरायणाः, लोकहिताय प्रवृत्ताः।